Cyklop Arges
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Ooo, człowiek!”
- „Morze jest słone? Całe?”
- „Zeus podziękuje, zobaczysz!”
- „Steropes, nie rzucaj szczypcami!”
Sprzedaje
Prośby
- Ruda dla Kuźni Piorunów (poziom 74)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Cyklop Arges kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Ooo, człowiek! Prawdziwy! Z dołu! Arges jestem, kowal, młodszy brat. Powiedz, jak tam jest na dole? To prawda, że morze jest słone? Całe? Kto je tyle nasolił?”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Arges! Cyklop, kowal piorunów, najmłodszy brat. Imię znaczy „jasny”. Jestem jasny? Steropes mówi, że jasny jak sadza.
- Czym się zajmujesz?
- Kuję pioruny ze Steropesem! Ja trzymam, on bije, potem ja biję, on krzyczy. Piorun wychodzi zawsze, krzyk też.
- Co tu w okolicy?
- Bór jest piękny! Sosny pachną, burze przychodzą co tydzień, a z polany widać morze! Wyżej jezioro z ptakami, co mają pióra ze spiżu. Wyobrażasz sobie? Ptaki, które można przekuć!
- Masz rodzinę?
- Steropes, Brontes na wyspie, i ojciec, ale ojciec umarł, jak byłem mały. Zostawił nam kowadło. Kowadło jest teraz trochę jak ojciec. Ciężkie i zawsze na miejscu.
- Czego się boisz?
- Że Zeus kiedyś przyjdzie, a ja będę spał i nie zobaczę. I trochę, że Steropes ma rację.
- O czym marzysz?
- Zejść nad morze i włożyć nogę do wody! I żeby Brontes wrócił. I żeby Zeus powiedział coś miłego. Wystarczy jedno słowo. Może być krótkie.
- Co lubisz jeść?
- Wszystko! Baran, chleb, ser od ludzi, choć Steropes mówi, że śmierdzi. Szyszki próbowałem. Nie polecam.
- Smoki istnieją?
- A są? Naprawdę? Jakiego koloru? Czy smok to taki ptak stymfalijski, tylko większy? Opowiesz mi?
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym statek i popłynął zobaczyć, gdzie kończy się morze. Steropes mówi, że nigdzie. To nie może być prawda. Wszystko się gdzieś kończy.
- Znasz jakiś dowcip?
- Ile cyklopów trzeba, żeby wykuć piorun? Dwóch! Jeden kuje, drugi krzyczy, że krzywo! Ha! To o nas.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce! Widać morze! Takie błyszczące!
deszcz: Deszcz! Burza idzie! Włosy stają, czujesz?
mgła: Mgła. Nie widać morza. Smutno. Ale burza w mgle błyska tak, jakby chmura miała latarnię. - Co o mnie myślisz?
- Człowiek! Z dołu! Opowiadaj!
Słyszałem o tobie! Steropes mówi, że robisz, nie gadasz. Ja wolę, jak gadasz!
Ty jesteś mój przyjaciel z dołu! Pierwszy!
O tobie mówią nawet giganci! Słyszałem z boru. Źle mówią, czyli dobrze. - Co słychać?
- Dziś trzydzieści błysków nad jeziorem!
Steropes rzucił szczypcami. Nie trafił!
Piorun na tronie! Zeus podziękuje, na pewno! - O sąsiadach
- Kapłan Diokles: Kapłan Zeusa! Chciałbym go poznać! Na pewno widział Tron z bliska, tyle razy!
Mulnik Stratis: Ma muła! Zapytałem, czy muł to koń, który się obraził. Powiedział, że tak.
Centaur Folos: Zszedłem raz na równinę zobaczyć konia, a zobaczyłem Folosa. Pół konia! Lepsze niż cały!
Starszy Mnestor: Pan z owcami nie lubi nas. Może dlatego, że jesteśmy wielcy. Owce z bliska też są wielkie.
Wdowa Eudora: Pani od lin. Jej mąż spadł, Steropes mówi. Chciałbym jej coś wykuć. Ale co się kuje na smutek?
Pasterka Ajtra: Słyszę ją z kuźni! Raz śpiewałem z nią przez sztolnię, ale echo zrobiło z tego grzmot i kozy uciekły.
Serowar Glaukias: Pan od sera! Boi się nas. Ja się go nie boję. Ser pachnie ładnie, nie słuchaj Steropesa.
Nikos: Chłopiec, co zagląda przez sztolnię! Machałem mu. Uciekł. Następnym razem pomacham mniejszą ręką.
Stróż Lykon: Stróż przy ognisku ma mały ogień. Chciałem mu dać węgla, ale Steropes nie pozwolił chodzić do wsi.
Pustelnik Teofil: Pan z wierszami! Powiedział, że wiersze się kuje. Spróbowałem. Wyszedł gwóźdź. Ale ładny.
Cyklop Steropes: Brat. Zrzędzi. Rzuca szczypcami. Kocham go. Nie mów mu, bo rzuci.
Schroniskowa Agapia: Pani ze schroniska przysłała nam zupę! Doszła zimna, a i tak była najlepsza na świecie.
Przewodnik Leandros: Przewodnik w czerwonym! Steropes mówi, że nie ufa czerwonym. Ja myślę, że to tylko kolor.
Doroteos: Chłopiec u gigantów? Słyszę z boru, jak giganci śpiewają. Smutno. Niech wróci do domu.
Cyklop Brontes: Brontes! Najstarszy! Powiedz mu, że urosłem o głowę od wiosny!
Teo: Chłopiec z wyspy z mieczem z drewna? Ja też miałem młotek z drewna! Spłonął. Od pierwszego pioruna.
Inne tematy
- „Widzę morze z kuźni, jak jest jasno. Płaskie i błyszczy. Steropes mówi, że to tylko woda. Ale woda w kotle tak nie błyszczy. Chciałbym kiedyś włożyć do morza nogę. Jedną. Żeby sprawdzić, czy zimne. Ty wkładałeś?”
- „Steropes się złości na Zeusa, że nie dziękuje. Ale Zeus jest bogiem, bogowie mają dużo roboty, nie mogą każdemu dziękować. Podziękuje, jak skończy. Bogowie kiedyś kończą, prawda? Mówię to Steropesowi co wieczór. Co wieczór rzuca we mnie szczypcami.”
- „Raz widziałem Zeusa! No, widziałem błysk nad szczytem, w burzy, a w tym błysku coś jakby rękę. Wielką. Pomachała. Steropes mówi, że to była gałąź. Gałęzie nie machają. Chyba.”
- „Brontes zszedł na wyspę, jak byłem mały. Teraz kuje garnki dla ludzi. Jak go zobaczysz, powiedz, że Arges urósł i umie już sam kuć pioruny. Prawie sam. I powiedz, że mi go brakuje. Albo nie mów. Brontes się wtedy smuci, a smutny cyklop kuje krzywo.”
- „To prawda, że ludzie mieszkają w domach z kamienia, jeden dom na drugim, i nie spadają? I że jedzą chleb z piasku? Steropes mówi, że z mąki. A mąka to piasek z ziarna, sprawdzałem. Ludzie są mądrzy. Mądrzejsi od kóz, a kozy są bardzo mądre.”
- „Nocą liczę błyski nad jeziorem. Dziś trzydzieści dwa. Wczoraj czterdzieści. Steropes mówi, że to burza, a ja myślę, że Zeus nie może zasnąć. Ja też nie mogę, jak mam dużo myśli.”
- „Deszcz! Będzie burza! Steropes, wstawaj, burza! … Śpi. Zawsze śpi, jak jest najlepiej. Stań tu ze mną, poczujesz, jak ci włosy stają. To znaczy, że piorun blisko. Fajnie, nie?”
- „Masz piorun Zeusa? Ten prawdziwy, z Tronu? Steropes chce go do kuźni. Nie słuchaj go. Piorun należy do Tronu. Bez pioruna na Tronie burze nie mają pana i chodzą, gdzie chcą, po wsiach, po owcach, po ludziach. Widziałem, jak było, kiedy giganci go zabrali. Pioruny waliły w las bez powodu. Połóż go na tronie. Proszę. Zeus podziękuje. Tym razem na pewno.”
- „Leży na tronie! Widziałem z kuźni, nad szczytem był błysk, długi, jak podziękowanie! To było podziękowanie, prawda? Steropes mówi, że nie. Ale uśmiechnął się, jak myślał, że nie patrzę. Pierwszy raz od roku.”
- „Oddałeś go nam. … Steropes płakał. Steropes! Ja też trochę. Przekuliśmy go razem na młot burzy, pierwszy raz od początku do końca bez kłótni. Myślałem, że będę na ciebie zły. Nie jestem. Może Zeus nie dziękował, bo nie umiał. Nie każdy umie.”
Kategorie: Mieszkańcy · Olimp
Maczuga cyklopa
Labrys
Pancerz z brązu