Pasterka Ajtra
Nocą idzie gdzie indziej, chodzi po okolicy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Lalala…”
- „Kozy, do mnie!”
- „Za muła, wyobrażasz sobie?”
- „Echo śpiewa ładniej. Wrr.”
Prośby
- Wilki nad Kaliwią (poziom 56)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Pasterka Ajtra kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Lalala… o! Człowiek! Myślałam, że koza. Ajtra jestem, pasę kozy na pastwiskach Kaliwii. Śpiewam im, bo jak nie śpiewam, rozłażą się po całej górze. Jak śpiewam, też się rozłażą, ale weselej.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Ajtra! Od kóz, od piosenek, od pastwisk. Kuzynka Hermii z wyspy, jakbyś ją znał.
- Czym się zajmujesz?
- Pasę kozy i śpiewam. Albo śpiewam i pasę kozy, zależy od dnia. Doję rano, oddaję mleko Glaukiasowi, a on mi płaci serem z mojego mleka. Sprytny układ. Nie dla mnie.
- Co tu w okolicy?
- Pastwiska nad wsią są najpiękniejsze na świecie, widać z nich morze i wyspę jak okruszek. Las dębowy za płotem, menady nocą, a wąwóz w dole, dokąd uciekają kozy. Echo tam śpiewa ładniej ode mnie.
- Masz rodzinę?
- Mama, tata, trzech braci i babcia, co wszystko wie. I Hermia na wyspie, kuzynka, też od kóz. Mamy po babci głos i pecha do kóz.
- Czego się boisz?
- Że kiedyś stracę głos. Wtedy kozy rozejdą się po całej górze i już nikt ich nie zawoła. I jeszcze trochę menad. Trochę.
- O czym marzysz?
- Popłynąć do Hermii na wyspę i zaśpiewać razem na agorze. Rapsod by się wściekł. Mówią, że śpiewa tam o herosach. My byśmy o kozach.
- Co lubisz jeść?
- Placki z miodem, które pielgrzymi rzucają kozom na szczęście. Kozy nie wszystkie dostają. Ja jestem szybsza.
- Smoki istnieją?
- Smoki? Hermia pisze, że na wyspie są potwory z trzema głowami. U nas są giganci. Smoki pewnie są gdzieś daleko i też mają swoje kozy.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłabym piszczałkę z kości, taką jak mają satyry, i nauczyła się grać tak, żeby kozy szły za mną same. A potem bym się nudziła, bo co to za pasterka, co nie biega.
- Znasz jakiś dowcip?
- Ile kóz trzeba, żeby wejść na Olimp? Jedną. Reszta idzie do wąwozu. Ha! Moje kozy w ogóle się nie śmieją.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce na pastwisku! Kozy się wygrzewają, ja śpiewam, cały dzień byłby dobry, gdyby nie wąwóz.
deszcz: Deszcz! Kozy obrażone pod skałą, ja na środku i śpiewam. Echo się chowa, wygrywam.
mgła: Mgła! Kóz nie widać, tylko dzwonki. Śpiewam głośniej, żeby wiedziały, gdzie jest dom. - Co o mnie myślisz?
- O, człowiek! Myślałam, że koza. Nie obrażaj się.
Słyszałam o tobie od Stratisa. Ale Stratis kłamie, więc nie wiem, co prawda.
Lubię cię. Kozy też. Kozy rzadko kogoś lubią.
Ułożyłam o tobie piosenkę! Jest krzywa, ale cała wieś ją śpiewa. - Co słychać?
- Biała znowu w wąwozie. Wrr.
Ułożyłam nową piosenkę, o placku.
Hermia pisze przez Stratisa, że ma się dobrze. Podobno. Stratis mógł dodać. - O sąsiadach
- Kapłan Diokles: Kapłan mówi, że fałszuję w hymnie. Ja mówię, że Zeus lubi głośno.
Mulnik Stratis: Wozi moje listy do Hermii. Z pamięci! Wyszłam przez niego za muła!
Centaur Folos: Centaur z równiny? Raz śpiewałam na skraju pastwiska i z dołu ktoś mi odśpiewał, grubo. Stratis mówi, że to Folos.
Starszy Mnestor: Pan Mnestor jest smutny. Śpiewam mu, jak idzie przez pastwisko. Nie pomaga. Śpiewam dalej.
Wdowa Eudora: Pani Eudora kręci liny i słucha, jak śpiewam. Myśli, że nie wiem. Wiem!
Serowar Glaukias: Płaci mi serem z mojego mleka. Spryciarz. Ale miły.
Nikos: Opowiada o gigancie. Gigant rośnie z każdą opowieścią. Niedługo nie zmieści się na górze.
Stróż Lykon: Stary Lykon zaśpiewał ze mną raz przy ognisku. Basem! Potem udawał, że nie.
Pustelnik Teofil: Kozy chodzą do niego do wąwozu. Odsyła je z wierszem za uchem. Dosłownie, na kartce.
Cyklop Steropes: Cyklop z kuźni. Kiedyś grzmiało u niego tak, że kozy dawały kwaśne mleko.
Cyklop Arges: Młodszy cyklop pyta o morze? Ja też nigdy nie widziałam morza z bliska!
Schroniskowa Agapia: Pani ze schroniska kupuje mój ser. Mówi, że pachnie pastwiskiem. Bo pachnie!
Przewodnik Leandros: Leandros ma czerwony płaszcz. Dziewczyny wzdychają. Ja nie. No, raz.
Doroteos: Doroteos grał na fletni, a ja śpiewałam. Najlepiej nam szło razem.
Pasterka Hermia: Moja kuzynka z wyspy! Ona ma satyry, ja mam wąwóz. Obie mamy pecha do kóz.
Dafne: Pani od oliwek, u której pasie Hermia? Hermia pisze, że mądra i straszna. Chciałabym ją poznać. Trochę.
Inne tematy
- „Mam kuzynkę na wyspie, w Pelorii! Hermia, też od kóz, w gajach oliwnych. Piszemy do siebie przez Stratisa, ale Stratis nie umie czytać, więc wszystko powtarza z pamięci i dodaje od siebie. W ostatnim liście podobno wyszłam za mąż. Za muła.”
- „Moje kozy uciekają do wąwozu. Przy wodzie rośnie tam słodka trawa i one wiedzą o tym lepiej ode mnie. Wracają nie wszystkie. Ja tam nie schodzę, bo w wąwozie jest echo, a echo śpiewa ładniej ode mnie. To mnie złości.”
- „Raz zaśpiewałam nad wąwozem piosenkę o pasterce i wilku. Echo odśpiewało mi ją do końca, a ja zaśpiewałam tylko pierwszą zwrotkę. Drugiej nie znałam. Teraz znam, od echa. Jest smutna. Kozom jej nie śpiewam.”
- „Nikos przybiega na pastwisko i opowiada, że widział giganta. Za każdym razem gigant jest większy. Ostatnio był wielki jak góra i nosił owcę zamiast kolczyka. Nie wierzę mu. Chociaż owiec u Mnestora faktycznie ubywa. Kozy są wszystkie. Gigant chyba nie lubi kóz. Mądry gigant.”
- „Glaukias robi ser z mleka moich kóz. Płaci mi serem. Z mojego mleka. Raz liczyłam na palcach i wyszło, że on na mnie zarabia, a ja jem własne kozy. Ale ser jest dobry, więc się nie kłócę.”
- „W dębowym lesie za pastwiskiem nocą tańczą menady. Słychać bębenki i śmiech, a rano bluszcz jest owinięty wokół drzew, gdzie wczoraj go nie było. Mama mówiła: nie idź, bo zatańczysz się na śmierć. Trochę mnie kusi. Ja bardzo lubię tańczyć.”
- „Nocą kozy śpią w zagrodzie, a ja śpiewam im kołysankę przez płot. One nie potrzebują, ja potrzebuję. Z lasu czasem odpowiadają bębenki. Wtedy śpiewam głośniej, żeby ich nie słyszeć.”
- „Deszcz! Kozy pod skałą, mokre i obrażone, a ja na środku pastwiska i śpiewam. Lubię deszcz. W deszczu echo z wąwozu nie odpowiada. Chyba też się chowa.”
- „Na górę znowu chodzą pielgrzymi! Przechodzą przez pastwisko i rzucają moim kozom kawałki placka na szczęście. Kozy są teraz grube i pobożne. Ułożyłam o tym piosenkę. Druga zwrotka jest o tobie. Pierwsza o placku, bo placek był pierwszy.”
Kategorie: Mieszkańcy · Olimp