Krawiec Narcyz
W niedzielę na mszy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Wyprostuj się.”
- „Brąz do szarego. Zbrodnia.”
- „Tylko na zamówienie.”
Prośby
- Kołnierz z rysia (poziom 20)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Krawiec Narcyz kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Stój. Obróć się. Hm. Nie, nic nie mów, ubranie mówi za ciebie, i mówi dużo, a niewiele mądrego. Narcyz, krawiec, „Nić i Guzik”. Szyję tylko na zamówienie rady. I dla tych, na których szkoda patrzeć. Na ciebie, niestety, szkoda.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Narcyz. Krawiec. Artysta igły, jak mówią ci, którzy umieją mówić. Reszta mówi „ten od rady”.
- Czym się zajmujesz?
- Szyję dla rady płaszcze na uroczystości, których nie ma. I czasem dla kogoś, kto zapłaci tyle, żebym zapomniał, że szyję tylko dla rady.
- Co tu w okolicy?
- Brzeziny mają potencjał. Kolorowe tynki, kanały, brzozy. I ludzie w brązie. Jak dziura w aksamicie.
- Masz rodzinę?
- Matka była szwaczką w Basiorwyjach. Nie mów nikomu. Wszyscy myślą, że jestem z dalekiego południa. Basiorwyje są na południu, nie kłamię.
- Czego się boisz?
- Moli. Jeden mól i rok pracy idzie w dziury. Śpię z workiem lawendy pod głową. Na mole działa. Na sny nie.
- O czym marzysz?
- Uszyć strój dla kogoś, kto naprawdę na niego zasługuje. Kroję od dwudziestu lat i jeszcze nikogo takiego nie spotkałem.
- Co lubisz jeść?
- Przy pracy nic, tłuszcz na jedwabiu to koniec świata. Po pracy kawałek białego sera. Pasuje do wszystkiego.
- Smoki istnieją?
- Smocza skóra podobno nie przepuszcza ognia. Ale ten kolor! Zielony, łuskowaty. Nikt by tego nie nosił. Smokowi też nie pasuje.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Bela jedwabiu z daleka. Jedna. Patrzyłbym na nią tydzień, zanim bym przyłożył nożyce.
- Znasz jakiś dowcip?
- Przychodzi wódz orków do krawca i prosi o coś eleganckiego. Krawiec patrzy, patrzy i mówi: jestem krawcem, nie cudotwórcą. Sam wymyśliłem. Jestem dumny.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Wszystkie kolory widać. Także te złe.
deszcz: Deszcz to śmierć dla aksamitu. Kto idzie w aksamicie na deszcz, zasługuje na to, co go spotka.
mgła: We mgle każdy wygląda dobrze. Dlatego jej nie znoszę. - Co o mnie myślisz?
- Obcy. Źle ubrany, ale obcy, więc wybaczam.
Mówią o tobie. Szkoda, że nie o tym, w co się ubierasz. Byłoby krócej.
Ty jesteś w porządku. Ubranie dalej nie, ale ty tak.
Mówi o tobie całe miasto. Mógłbyś chociaż na to wyglądać. Przyjdź kiedyś, pogadamy o kroju. - O sąsiadach
- Kupcowa Ludmiła: Ludmiła farbuje nici. Ja z nich robię ludzi.
Sukienniczka Weronika: Weronika mówi, że sprzedaje mi najlepsze sukno. Najlepsze trzyma pod ladą. Widziałem.
Czeladniczka Ksenia: Ksenia ma dobre oko do kamieni i złe do ludzi. Powiedziała, że mój kołnierz wygląda jak zdechły gołąb. To był najlepszy kołnierz w Brzezinach.
Kat Wszebor: Kat ma lepszy gust niż połowa rady. Czarne, proste, porządne. Szkoda, że nikt na niego nie patrzy.
Inne tematy
- „Ludmiła farbuje nici. Ja z nich robię ludzi. Ona myśli, że to ona robi ludzi, bo kolor. Kolor to nic. Krój to wszystko. Dobrze skrojony człowiek przejdzie przez rynek jak rajca, nawet z długami jak Ziutek.”
- „Co szyję nocą? Płaszcz. Czarny, długi, podszewka z jedwabiu, haft na plecach. Jaki haft, nie powiem. Zamówienie przyszło bez imienia, zaliczka w złocie, które pachnie piwnicą. Klient płaci, krawiec szyje. Krawiec nie pyta. Krawiec się tylko dziwi.”
- „Wiesz, co jest największą zbrodnią w Brzezinach? Nie przemyt. Nie lichwa. Brąz do szarego. Pół miasta tak chodzi. Kat ma lepszy gust niż połowa rady, i mówię to z bólem.”
- „O. O! Płaszcz Rogalów. Zając pod kłosami, haft ręczny. Pierwszy raz widzę na tobie coś, co ma krój. Nie twój, oczywiście, ale nosisz go z godnością. Prawie. Wyprostuj się.”
- „Mówią, że Grom padł. Bardzo dobrze. Orkowie nie mają gustu. Futro na futrze, kość na kości. Jak ktoś się tak nosi, to i tak źle skończy. Mówiłem to od lat.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny