Strona gryGraj ▸

Krawiec Narcyz

W niedzielę na mszy.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Krawiec Narcyz kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Stój. Obróć się. Hm. Nie, nic nie mów, ubranie mówi za ciebie, i mówi dużo, a niewiele mądrego. Narcyz, krawiec, „Nić i Guzik”. Szyję tylko na zamówienie rady. I dla tych, na których szkoda patrzeć. Na ciebie, niestety, szkoda.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Narcyz. Krawiec. Artysta igły, jak mówią ci, którzy umieją mówić. Reszta mówi „ten od rady”.
Czym się zajmujesz?
Szyję dla rady płaszcze na uroczystości, których nie ma. I czasem dla kogoś, kto zapłaci tyle, żebym zapomniał, że szyję tylko dla rady.
Co tu w okolicy?
Brzeziny mają potencjał. Kolorowe tynki, kanały, brzozy. I ludzie w brązie. Jak dziura w aksamicie.
Masz rodzinę?
Matka była szwaczką w Basiorwyjach. Nie mów nikomu. Wszyscy myślą, że jestem z dalekiego południa. Basiorwyje są na południu, nie kłamię.
Czego się boisz?
Moli. Jeden mól i rok pracy idzie w dziury. Śpię z workiem lawendy pod głową. Na mole działa. Na sny nie.
O czym marzysz?
Uszyć strój dla kogoś, kto naprawdę na niego zasługuje. Kroję od dwudziestu lat i jeszcze nikogo takiego nie spotkałem.
Co lubisz jeść?
Przy pracy nic, tłuszcz na jedwabiu to koniec świata. Po pracy kawałek białego sera. Pasuje do wszystkiego.
Smoki istnieją?
Smocza skóra podobno nie przepuszcza ognia. Ale ten kolor! Zielony, łuskowaty. Nikt by tego nie nosił. Smokowi też nie pasuje.
Co zrobisz z workiem złota?
Bela jedwabiu z daleka. Jedna. Patrzyłbym na nią tydzień, zanim bym przyłożył nożyce.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi wódz orków do krawca i prosi o coś eleganckiego. Krawiec patrzy, patrzy i mówi: jestem krawcem, nie cudotwórcą. Sam wymyśliłem. Jestem dumny.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Wszystkie kolory widać. Także te złe.
deszcz: Deszcz to śmierć dla aksamitu. Kto idzie w aksamicie na deszcz, zasługuje na to, co go spotka.
mgła: We mgle każdy wygląda dobrze. Dlatego jej nie znoszę.
Co o mnie myślisz?
Obcy. Źle ubrany, ale obcy, więc wybaczam.
Mówią o tobie. Szkoda, że nie o tym, w co się ubierasz. Byłoby krócej.
Ty jesteś w porządku. Ubranie dalej nie, ale ty tak.
Mówi o tobie całe miasto. Mógłbyś chociaż na to wyglądać. Przyjdź kiedyś, pogadamy o kroju.
O sąsiadach
Kupcowa Ludmiła: Ludmiła farbuje nici. Ja z nich robię ludzi.
Sukienniczka Weronika: Weronika mówi, że sprzedaje mi najlepsze sukno. Najlepsze trzyma pod ladą. Widziałem.
Czeladniczka Ksenia: Ksenia ma dobre oko do kamieni i złe do ludzi. Powiedziała, że mój kołnierz wygląda jak zdechły gołąb. To był najlepszy kołnierz w Brzezinach.
Kat Wszebor: Kat ma lepszy gust niż połowa rady. Czarne, proste, porządne. Szkoda, że nikt na niego nie patrzy.

Inne tematy

  • „Ludmiła farbuje nici. Ja z nich robię ludzi. Ona myśli, że to ona robi ludzi, bo kolor. Kolor to nic. Krój to wszystko. Dobrze skrojony człowiek przejdzie przez rynek jak rajca, nawet z długami jak Ziutek.”
  • „Co szyję nocą? Płaszcz. Czarny, długi, podszewka z jedwabiu, haft na plecach. Jaki haft, nie powiem. Zamówienie przyszło bez imienia, zaliczka w złocie, które pachnie piwnicą. Klient płaci, krawiec szyje. Krawiec nie pyta. Krawiec się tylko dziwi.”
  • „Wiesz, co jest największą zbrodnią w Brzezinach? Nie przemyt. Nie lichwa. Brąz do szarego. Pół miasta tak chodzi. Kat ma lepszy gust niż połowa rady, i mówię to z bólem.”
  • „O. O! Płaszcz Rogalów. Zając pod kłosami, haft ręczny. Pierwszy raz widzę na tobie coś, co ma krój. Nie twój, oczywiście, ale nosisz go z godnością. Prawie. Wyprostuj się.”
  • „Mówią, że Grom padł. Bardzo dobrze. Orkowie nie mają gustu. Futro na futrze, kość na kości. Jak ktoś się tak nosi, to i tak źle skończy. Mówiłem to od lat.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny