Spoiler: postać, która pojawia się w trakcie opowieści kliknij, żeby odsłonić
Zwiadowca Mirek
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Siekiera. Masz siekierę?”
- „Nie stój.”
- „Wit czeka.”
- „Liczyłem. Za dużo.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Zwiadowca Mirek kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Mirek. Wit mnie posłał liczyć orków. Naliczyłem za dużo i za blisko, a potem oni naliczyli mnie. Szarpię te pręty i nic. Krata jest z dębu, okuta, ale siekiera ją weźmie jak drzewo. Masz siekierę? To nie stój, zanim wrócą.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Mirek, zwiadowca Wita. Teraz zwiadowca w klatce. Licz się z tym.
Mirek. Zwiadowca Wita. Liczę, co trzeba policzyć. - Czym się zajmujesz?
- Liczę orków. Ilu, gdzie, z czym. Wit pyta, ja liczę, on się martwi. Uczciwy podział.
- Co tu w okolicy?
- Okolica? Dąb, pal, orkowie przy ognisku. Za mało widzę, żeby polecić.
Droga od południowej bramy do obozu orków. Znam na niej każdy krzak. Teraz znam też ich klatkę. - Masz rodzinę?
- Wit. Znaczy, nie rodzina, ale jak rodzina. Wysłał mnie, to i czeka. Inaczej by nie wysłał.
- Czego się boisz?
- Że nikt nie przyjdzie. A przyszedłeś ty. Masz siekierę?
Liczb. Jak się naliczy za dużo orków za blisko, człowiek boi się liczyć dalej. - O czym marzysz?
- Policzyć ich kiedyś i doliczyć do zera.
Już się spełniło. Zero. Teraz chcę liczyć tylko kufle u Grzegorza. - Co lubisz jeść?
- Cokolwiek ciepłego. W obozie nic ciepłego dla jeńca nie było, tylko zapach z ich kotła.
- Smoki istnieją?
- Orkowie przy ognisku gadają o ciepłej ziemi na wschodzie. Połowy nie rozumiem. Druga połowa brzmi jak strach.
- Znasz jakiś dowcip?
- Ilu orków trzeba, żeby pilnować jednego zwiadowcy? Dwóch, ale jeden śpi. Liczyłem.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Dobra widoczność. Na zwiad w sam raz.
deszcz: Deszcz. Orkowie siedzą pod skórami, a ja liczę ślady w błocie.
mgła: Mgła. Dobra na podejście, zła na liczenie. Nic nie ma za darmo. - Co o mnie myślisz?
- Nie znam cię. Ale jesteś tu, a nie przy ognisku z nimi. Wystarczy mi.
Wit o tobie mówił. Krótko. U Wita to dużo.
Ty jesteś swój. Za takiego wlazłbym do klatki drugi raz. No, prawie.
Mówią o tobie wszędzie. Wit też, tylko ciszej. - O sąsiadach
- Strażnik Wit: Wit wysłał mnie liczyć. Policzyłem. Wit nie lubi moich liczb. Ja też nie.
Strażnik Jarek: Jarek stoi przy południowej bramie i patrzy na drogę, którą chodzę. Lepiej, jak ktoś patrzy.
Strażnik Bronek: Bronek jest w porządku. Mało mówi, dużo zamyka.
Inne tematy
- „Wolny! Nadgarstki mi zdrętwiały. Do Wita, szybko, zanim wrócą z polowania. Słuchaj, Grom mówił przy ognisku o Mszarze. I nie po to, żeby handlować.”
- „Powiedziałem Witowi wszystko. Stu orków, dwa tuziny wojowników, szamani. Idą po Mszar, jak tylko sól się skończy. A sól się kończy, rozumiesz?”
- „Wiesz co? Liczyłem ich jeszcze raz. Wczoraj. Zero. Wit mówi, że to twoja liczba.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar