Kowalówna Michalina
W niedzielę na mszy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Trzy dni, mówił.”
- „Kowadło zimne, ręka ciepła.”
- „Dam radę. Sama.”
Sprzedaje
Rozmowa
Spoiler: co mówi Kowalówna Michalina kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Kuźnia zamknięta. Znaczy otwarta, ja tu jestem. Michalina. Ojciec, Dobiesław, kowal, pojechał po węgiel do węglarzy. Mówił: trzy dni. Węgiel nie jest daleko. Daleko jest od wczoraj.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Michalina. Kowalówna. Mówią na mnie mała od kowala, a mam szesnaście lat i młot, więc niech uważają.
- Czym się zajmujesz?
- Pilnuję kuźni. Ostrzę, co się da ostrzyć bez ognia. Ostrzyć umiem. Kuć ojciec mi jeszcze nie dał.
- Co tu w okolicy?
- Bez kuźni dzielnica jest za cicha. Ludzie mówią, że lubią ciszę. Kłamią. Lubią wiedzieć, że ktoś coś robi.
- Masz rodzinę?
- Ojciec. Matki nie pamiętam. Ojciec mówi, że była uparta. Ja mówię: widać.
- Czego się boisz?
- Nie boję się. Boję się tylko jednej rzeczy, ale jej nie powiem, bo jak się powie, to się spełnia.
- O czym marzysz?
- Zobaczyć dym z komina. I usłyszeć, jak ojciec krzyczy, że za mocno dmucham miechem.
- Co lubisz jeść?
- Chleb od Urszuli. Przynosi mi codziennie i mówi, że to reszta z wczoraj. Reszta z wczoraj jest ciepła. Wiem, że kłamie.
- Smoki istnieją?
- Jakby tu przyleciał smok, toby przynajmniej rozpalił palenisko. Nie śmiej się. Myślałam o tym.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Węgiel. Furę węgla. I drugą na zapas. A resztę ojcu, żeby już nigdzie nie musiał jeździć.
- Znasz jakiś dowcip?
- Ojciec mówił: czemu kowal nie kłamie? Bo co powie, zaraz wykuwa. Nigdy nie było śmieszne. Teraz by było.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Sucho. Drogi suche, wozy jeżdżą. Patrzę na drogę.
deszcz: Deszcz. Na drogach błoto. Ojciec pewnie przeczekuje. Pewnie dlatego.
mgła: We mgle nie widać drogi. Nie lubię mgły. Wtedy słucham kół. - Co o mnie myślisz?
- Nie znam cię. Widziałeś po drodze wóz z węglem? Nie? To nic.
Mówią o tobie, że znajdujesz ludzi. To prawda?
Ty jesteś swój. Ojciec by cię polubił. Mówi mało, ale lubi takich, co robią.
O tobie gadają nawet przy zimnej kuźni. Tu się dużo gada, jak nie ma czym dzwonić. - O sąsiadach
- Alchemiczka Pelagia: Pelagia mówi, że ktoś wykupił węgiel. Kto kupuje węgiel na wozy? Ona nie wie. Ja też nie. Ale się dowiem.
Piekarka Urszula: Urszula przynosi mi chleb i mówi, że to reszta z wczoraj. Ciepła reszta. Nie mówię jej, że wiem.
Stróż Mszczuj: Stróż mówi, że go budzę młotem. Niech się cieszy, że nie miechem.
Matka Celina: Matka Celina mówi, że mogę spać w przytułku. Mogę. Nie będę.
Inne tematy
- „Uderzam w kowadło codziennie rano. Zimne, bez sensu, wiem. Ale jak ojciec wróci, ma usłyszeć z drogi, że kuźnia żyje. Stróż mówi, że go budzę. Stróż śpi za dnia, to niech śpi w koszarach.”
- „Pelagia mówi, że ktoś wykupił węgiel. Cały. I jej proch. Ojciec nie pojechałby po pusty skład. Albo pojechałby właśnie dlatego, że pusty, żeby się dowiedzieć czemu. On tak ma. Ja też.”
- „Kowal z Mszaru, Wojciech, był u nas raz, dawno. Ojciec powiedział potem: dobry kowal, na wieś. Chciałabym być takim dobrym kowalem na wieś. Na razie jestem dziewczyną przy zimnym palenisku.”
- „Rada przysłała człowieka, żeby spisał narzędzia, bo kuźnia stoi. Spisał. Ja spisałam jego. Wysoki, w zielonym, krzywy nos. Jak ojciec wróci, pokażę mu obie listy.”
- „Słyszałam, że w Mszarze kowalowi wrócił syn. Z kopalni, po wszystkim. Że to ty go przyprowadziłeś. … Nic. Tylko mówię. Czasem wracają, prawda? Nie odpowiadaj.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny
Długi miecz
Topór bojowy
Młot bojowy
Halabarda
Kolczuga
Skórzany hełm