Strona gryGraj ▸

Kowalówna Michalina

W niedzielę na mszy.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Rozmowa

Spoiler: co mówi Kowalówna Michalina kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Kuźnia zamknięta. Znaczy otwarta, ja tu jestem. Michalina. Ojciec, Dobiesław, kowal, pojechał po węgiel do węglarzy. Mówił: trzy dni. Węgiel nie jest daleko. Daleko jest od wczoraj.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Michalina. Kowalówna. Mówią na mnie mała od kowala, a mam szesnaście lat i młot, więc niech uważają.
Czym się zajmujesz?
Pilnuję kuźni. Ostrzę, co się da ostrzyć bez ognia. Ostrzyć umiem. Kuć ojciec mi jeszcze nie dał.
Co tu w okolicy?
Bez kuźni dzielnica jest za cicha. Ludzie mówią, że lubią ciszę. Kłamią. Lubią wiedzieć, że ktoś coś robi.
Masz rodzinę?
Ojciec. Matki nie pamiętam. Ojciec mówi, że była uparta. Ja mówię: widać.
Czego się boisz?
Nie boję się. Boję się tylko jednej rzeczy, ale jej nie powiem, bo jak się powie, to się spełnia.
O czym marzysz?
Zobaczyć dym z komina. I usłyszeć, jak ojciec krzyczy, że za mocno dmucham miechem.
Co lubisz jeść?
Chleb od Urszuli. Przynosi mi codziennie i mówi, że to reszta z wczoraj. Reszta z wczoraj jest ciepła. Wiem, że kłamie.
Smoki istnieją?
Jakby tu przyleciał smok, toby przynajmniej rozpalił palenisko. Nie śmiej się. Myślałam o tym.
Co zrobisz z workiem złota?
Węgiel. Furę węgla. I drugą na zapas. A resztę ojcu, żeby już nigdzie nie musiał jeździć.
Znasz jakiś dowcip?
Ojciec mówił: czemu kowal nie kłamie? Bo co powie, zaraz wykuwa. Nigdy nie było śmieszne. Teraz by było.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Sucho. Drogi suche, wozy jeżdżą. Patrzę na drogę.
deszcz: Deszcz. Na drogach błoto. Ojciec pewnie przeczekuje. Pewnie dlatego.
mgła: We mgle nie widać drogi. Nie lubię mgły. Wtedy słucham kół.
Co o mnie myślisz?
Nie znam cię. Widziałeś po drodze wóz z węglem? Nie? To nic.
Mówią o tobie, że znajdujesz ludzi. To prawda?
Ty jesteś swój. Ojciec by cię polubił. Mówi mało, ale lubi takich, co robią.
O tobie gadają nawet przy zimnej kuźni. Tu się dużo gada, jak nie ma czym dzwonić.
O sąsiadach
Alchemiczka Pelagia: Pelagia mówi, że ktoś wykupił węgiel. Kto kupuje węgiel na wozy? Ona nie wie. Ja też nie. Ale się dowiem.
Piekarka Urszula: Urszula przynosi mi chleb i mówi, że to reszta z wczoraj. Ciepła reszta. Nie mówię jej, że wiem.
Stróż Mszczuj: Stróż mówi, że go budzę młotem. Niech się cieszy, że nie miechem.
Matka Celina: Matka Celina mówi, że mogę spać w przytułku. Mogę. Nie będę.

Inne tematy

  • „Uderzam w kowadło codziennie rano. Zimne, bez sensu, wiem. Ale jak ojciec wróci, ma usłyszeć z drogi, że kuźnia żyje. Stróż mówi, że go budzę. Stróż śpi za dnia, to niech śpi w koszarach.”
  • „Pelagia mówi, że ktoś wykupił węgiel. Cały. I jej proch. Ojciec nie pojechałby po pusty skład. Albo pojechałby właśnie dlatego, że pusty, żeby się dowiedzieć czemu. On tak ma. Ja też.”
  • „Kowal z Mszaru, Wojciech, był u nas raz, dawno. Ojciec powiedział potem: dobry kowal, na wieś. Chciałabym być takim dobrym kowalem na wieś. Na razie jestem dziewczyną przy zimnym palenisku.”
  • „Rada przysłała człowieka, żeby spisał narzędzia, bo kuźnia stoi. Spisał. Ja spisałam jego. Wysoki, w zielonym, krzywy nos. Jak ojciec wróci, pokażę mu obie listy.”
  • „Słyszałam, że w Mszarze kowalowi wrócił syn. Z kopalni, po wszystkim. Że to ty go przyprowadziłeś. … Nic. Tylko mówię. Czasem wracają, prawda? Nie odpowiadaj.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny