Strona gryGraj ▸

Młynarz Medard

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Młynarz Medard kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Medard. Młyn. Słyszysz koło? To ona. Rzeka. Czterdzieści lat razem, a dalej nie wiem, co jej chodzi po głowie. Mów cicho, ona nie lubi krzyku. Zbysław krzyczy, dlatego go nie lubi.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Medard. Młynarz. Mąż rzeki, tak mówią w Kotwicy. Śmieją się. Ja nie.
Czym się zajmujesz?
Ziarno do kosza, kosz na kamień, kamień kręci koło, koło kręci rzeka. Ja tylko pilnuję, żeby nikt jej nie przeszkadzał.
Co tu w okolicy?
Młyn na skraju, daleko od rynku. Dobrze. Rynek jest głośny, a woda lubi ciszę.
Masz rodzinę?
Żona umarła dawno. Dzieci w świecie. Została rzeka. Rzeka nie odchodzi. Czasem wylewa, ale nie odchodzi.
Czego się boisz?
Suszy. Raz rzeka opadła tak, że koło stało miesiąc. Myślałem, że mnie zostawiła.
O czym marzysz?
Żeby po mnie ktoś słuchał wody. Nie musi mleć. Wystarczy, że posłucha.
Co lubisz jeść?
Podpłomyk z mąki, którą sam zmieliłem. Wtedy wiem, co jem. Ostatnio piekę tylko ze swojego worka.
Smoki istnieją?
Smok to ogień. Rzeka to woda. Nie lubię ognia. Ona też nie.
Co zrobisz z workiem złota?
Nowe kamienie młyńskie. I mała zastawka, żeby rzeka nie męczyła się w suszę. Reszta niech leży. Złoto tonie, wiesz.
Znasz jakiś dowcip?
Zbysław pyta: czemu nic nie mówisz? Mówię: bo słucham. Czego? Mówię: nie ciebie. Śmiał się tydzień. Mnie nie śmieszyło.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Ładnie. Woda niska, koło chodzi wolniej. Ona odpoczywa.
deszcz: Deszcz. Wzbiera. Koło staje, bo poszłoby za szybko. Siedzę i patrzę na nią. Piękna jest, jak się złości.
mgła: Mgła leży na wodzie jak welon. Nie patrz tak. Tak wygląda.
Co o mnie myślisz?
Obcy. Mów cicho, to się poznamy.
Słyszałem o tobie. Mówisz cicho? Dobrze. Rzeka lubi takich.
Swój. Tobie powiem: przy kole jest miejsce, gdzie słychać, co rzeka niesie z góry. Usiądź tam kiedyś. Posłuchaj.
O tobie gada pół Kotwicy. Ja nie gadam. Ja wiem.
O sąsiadach
Rzeźnik Zbysław: Rzeźnik słyszy, ja czuję. On gada za dwóch, ja milczę za dwóch. Pasujemy.
Piekarka Urszula: Urszula pyta, czemu mąka ciemna. Mówię, że rzeka mętna. Nie lubię kłamać przy rzece.
Karczmarka Bożena: Bożena trzyma mi miejsce przy oknie. Stamtąd słychać wodę. Dobra kobieta, choć głośna.
Sołtys Bartłomiej: Sołtys przywozi ziarno. Nigdy nie zagląda do worka. Ja zaglądam.

Inne tematy

  • „Ostatnie worki pachniały piwnicą. Ziarno nie powinno pachnieć piwnicą. Zmieliłem, bo płacą od worka, nie od zapachu. Mąka wyszła ciemna. Urszula pytała. Powiedziałem: rzeka dziś mętna. Rzeka nie była mętna.”
  • „Rano jest spokojna, w południe leniwa, wieczorem zła. Wiosną wylewa, zimą milczy. Jak ktoś, kogo znałem. Nie powiem kto. Ona słucha.”
  • „Rzeźnik słyszy, ja czuję. Kto ma gorzej? On słyszy całe miasto, bo krzyczy, a miasto mu odkrzykuje. Ja czuję, kiedy woda się zmienia. Miasto mi nie odpowiada. Woda tak.”
  • „Wieczorem siedzę w Kotwicy. Piję mało. Siadam przy oknie, stamtąd słychać rzekę. Bożena myśli, że jestem smutny. Nie jestem. Słucham, czy wszystko u niej dobrze.”
  • „Woda na północy inaczej teraz płynie. Spokojniej. Jakby coś przestało jej przeszkadzać. Nie wiem, co zrobiłeś. Ona wie. Wczoraj przy kole podziękowała ładniejszą falą. Tak to rozumiem.”
  • „Prom pływa. Rzeka się nie gniewa. Dwadzieścia lat pamiętała tamtą noc, kiedy most się palił. Teraz chyba odpuściła. Woda też umie wybaczać, tylko wolniej niż ludzie.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny