Grajek Marcel
Tylko nocą.
Co woła, gdy przechodzisz
- „La, la… nie, nie tak.”
- „Trzy struny wystarczą.”
- „Zagrać coś?”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Grajek Marcel kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Dobry wieczór, słuchaczu! Marcel, grajek. Skrzypki, smyczek i trzy struny, bo czwarta pękła na weselu. Gram dla wszystkich na pomostach. Na dole liczą, na górze tańczą.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Marcel, grajek. Skrzypki, trzy struny i dużo serca. Serce też trochę popękane, ale gra.
- Czym się zajmujesz?
- Gram wieczorami na platformie rynku. Ludzie słuchają, rzucają do czapki, czasem tańczą. Rzadko płacą. Ale tańczą.
- Co tu w okolicy?
- Pomosty to najlepsza scena w Brzezinach. Dźwięk niesie się po deskach i spada na dół. Na dole też słuchają, tylko udają, że nie.
- Masz rodzinę?
- Nie mam. Mam skrzypki. Skrzypki nie pytają, kiedy wrócę.
- Czego się boisz?
- Że pęknie druga struna. I że jak już nikt nie będzie słuchał na dole, to przestanę grać w dół.
- O czym marzysz?
- Zagrać w katedrze. Raz. Proboszcz mówi, że skrzypki to diabelski instrument. Diabeł nie miałby trzech strun, ma na pewno wszystkie.
- Co lubisz jeść?
- Co dadzą. Obwarzanek od Heli, rybę od Gerarda. Grajek je z czapki.
- Smoki istnieją?
- Smok? Napisałbym o nim melodię. Głośną, na wszystkie trzy struny.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym strunę. Czwartą. A resztę rozdałbym tak, żeby nikt nie wiedział ode mnie. Ładniej się wtedy gra.
- Znasz jakiś dowcip?
- Pytają grajka: czemu grasz smutne? Bo wesołe płacą tylko pijani, a smutne płacą wszyscy, żebym przestał.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Pogodny wieczór to dobry wieczór. Ludzie wychodzą na pomosty, gram do późna.
deszcz: W deszcz gram pod daszkiem kramu Heli. Struny płaczą, ludzie mówią, że ładnie.
mgła: We mgle dźwięk idzie daleko. Gram i nie wiem, kto słucha. Może ktoś, kto dawno nie słuchał. - Co o mnie myślisz?
- Słuchacz! Witaj. Zostań na jedną melodię.
O tobie już słyszałem. Ułożyłem kilka taktów. Krótkich, bo mało wiem.
Dla ciebie zagram, co zechcesz. Choć znam tylko jedenaście melodii.
O tobie gram najczęściej. Ludzie proszą. Nie wiem, czy dobrze gram, ale głośno. - O sąsiadach
- Jarosław: Dla nich gram wolniej. Niech mają trochę więcej wieczoru.
Bogna: Bogna liczy, ile czasu mają do świtu. Ja gram wolniej, żeby jej się nie zgadzało.
Kuglarz Lutek: Lutek śpiewa o Złotym Maszcie. Ja gram melodię inną niż on. Żaden z nas nie wie, która lepsza.
Obwarzankarka Hela: Hela zawsze daje mi obwarzanka po graniu. Mówi, że za ciszę po melodii.
Kubłowy Bonawentura: Bonawentura słucha z kubłem w ręce. Najwierniejszy słuchacz. Trochę pachnie, ale wierny.
Inne tematy
- „Trzy struny wystarczą. Smutnych piosenek i tak nikt nie gra na czwartej. Wesołe gram na trzech, smutne na dwóch. Na jednej gram dla siebie, jak nikt nie słucha.”
- „Widzisz tych dwoje na platformie rzemieślników? Jarosław i Bogna. Dla nich gram wolniej. Niech mają trochę więcej wieczoru. Ojciec Bogny by mnie za to powiesił. Ale ojciec nie przychodzi na pomosty.”
- „Kiedyś ktoś stał pod tym pomostem, na dole, i słuchał. Co wieczór. Nie wchodził na górę. Ja grałem w dół, przez szpary. Teraz nie przychodzi. A ja dalej gram w dół. Nawyk, wiesz. Zagram ci coś wesołego.”
- „Lutek z rynku śpiewa o Złotym Maszcie. Ja gram melodię, on mówi, że inną niż trzeba. Pytam go, jak trzeba. Nie wie. Nikt nie zna końca, a każdy wie, że źle.”
- „Rzucasz do czapki? Nie musisz. Albo musisz, jak ci się podobało. Brzeziny liczą, ale muzyki nie da się zważyć. Albin próbował, wyszło mu zero.”
- „To ty obroniłeś Mszar przed orkami? Ułożyłem o tym melodię. Bez słów, bo słów nie znam. Ludzie się wzruszają i sami dopowiadają. Zawsze lepiej, niż było naprawdę.”
- „W deszcz gram pod daszkiem kramu. Struny mokną, dźwięk robi się jak płacz. Ludzie mówią, że w deszcz gram najładniej. Dziwne, nie?”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny