Kuglarz Lutek
W niedzielę gdzie indziej, nocą idzie gdzie indziej, w deszcz chowa się pod dach, chodzi po okolicy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Moneta do czapki!”
- „Hop, hop!”
- „Do połowy znam, resztę zmyślam.”
Prośby
- Koniec piosenki (poziom 20)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Kuglarz Lutek kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Hop! Moneta do czapki, piosenka do ucha, tak to działa! Lutek, kuglarz. Gram, żongluję i śpiewam o Złotym Maszcie. Nie znasz? Nikt nie zna końca. Ja też nie, dlatego śpiewam do połowy.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Lutek! Kuglarz, grajek, żongler, a jak trzeba, to i doradca w sprawach serca. Głównie cudzych.
- Czym się zajmujesz?
- Rzucam trzy jabłka, łapię dwa, trzecie zjadam. Śpiewam. Ludzie płacą, żebym grał dalej albo żebym przestał. Z jednego i drugiego da się żyć.
- Co tu w okolicy?
- Brzeziny to dobre miasto dla grajka. Każdy liczy, więc każdy wie, ile ma w kieszeni. Ja tylko przypominam, że coś tam zostało.
- Masz rodzinę?
- Gdzieś na południu matka mówi, że syn się jej nie udał. Udał się, tylko daleko.
- Czego się boisz?
- Ożenku. I ciszy. W ciszy przypominam sobie, przed czym uciekłem.
- O czym marzysz?
- Dośpiewać piosenkę o Złotym Maszcie do końca. Ktoś musiałby przynieść koniec. Nie masz przypadkiem?
- Co lubisz jeść?
- Jabłka. Te, których nie złapię. Dlatego żongluję nisko nad czapką.
- Smoki istnieją?
- Wierzę we wszystko, o czym da się zaśpiewać. Smok rymuje się z „mrok” i „krok”. Idealny potwór dla grajka.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Lutnia z prawdziwego drewna, nie z klepki od beczki. I nowa czapka, bo w tej moneta ucieka przez dziurę.
- Znasz jakiś dowcip?
- Ilu grajków trzeba do wymiany świecy? Jednego, ale zaśpiewa o tym trzy zwrotki i zbierze na nową.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce! Ludzie hojni, czapka ciężka, życie piękne.
deszcz: W deszczu gram pod sukiennicami. Słychać lepiej, kupcy skąpsi.
mgła: We mgle śpiewam głośniej. Ludzie płacą, bo myślą, że to duch. - Co o mnie myślisz?
- Nowa twarz! Masz monetę? Nie? To posłuchaj, ale stój z tyłu.
O tobie mam już pół zwrotki. Brakuje mi rymu do twojego imienia.
Moja najlepsza piosenka jest o tobie. Najlepiej płatna, w każdym razie.
O tobie śpiewają w Kotwicy beze mnie. Konkurencja! Ale niech tam, zasłużone. - O sąsiadach
- Karczmarka Bożena: Bożena płaci piwem. Wróbel płaci obietnicą. Wolę piwo.
Kat Wszebor: Wszebor stoi przy pręgierzu, ja gram obok. Jego się boją, mnie słuchają. Razem robimy porządek na rynku.
Basia: Basia tańczy, jak gram, i zbiera mi monety z bruku. Połowę oddaje. Uczciwa, jak na ten rynek.
Pijak Ziutek: Ziutek zna wszystkie piosenki i żadnej melodii. Jak śpiewamy razem, płacą, żebyśmy przestali.
Inne tematy
- „Złoty Maszt to statek z piosenki. Wypłynął z Brzezin pełny, a wrócił… no właśnie, tu jest dziura. Jedni śpiewają, że nie wrócił wcale. Ziutek śpiewa, że wrócił pusty, tylko nikt go nie widział. Ja śpiewam tę wersję, za którą płacą.”
- „Skąd jestem? Z daleka. No dobra, z niedaleka. Z południa, za łęgami. Jak ktoś stamtąd będzie pytał o chłopaka, co miał się żenić na żniwa, a wolał grać, to nie byłem ja. Ja byłem wtedy gdzie indziej. Zawsze jestem gdzie indziej.”
- „Bożena płaci piwem. Wróbel płaci obietnicą. Wolę piwo. Piwo przynajmniej się kończy, a obietnica wisi nad człowiekiem jak deszcz, który nie chce spaść.”
- „Ułożyłem o tobie zwrotkę! Słuchaj: „Wszedł na piasek, ławy w śmiech, wyszedł sam, a ławom dech”. Rym słaby, wiem. Za to ludzie płacą. Jak wygrasz jeszcze raz, ułożę lepszy.”
- „W Kotwicy wszyscy chcą piosenkę o Gromie. Jak padł, kto go powalił. Śpiewam, ale za każdym razem Grom jest większy. Wczoraj miał trzy głowy. Jak przyjdziesz posłuchać, nie poprawiaj mnie, dobra?”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny