Pisarz Leon
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Ciszej, tu się pisze.”
- „Podpis, data, świadek.”
- „Waga nie kłamie.”
Prośby
- Nadpalony spis (poziom 4)
- Kto to był (poziom 5)
- Kto czyta listy (poziom 3)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Pisarz Leon kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Ciszej, proszę, tu się pisze. Leon, pisarz miejski. Księgi Mszaru: kto się urodził, kto umarł, kto komu sprzedał krowę i za ile. Bogumił pisze, co ludzie pamiętają. Ja piszę, co ludzie podpisali. Rzadko to samo.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Leon, pisarz miejski. Mszar ma wójta, który nie żyje, radę, której nie ma, i mnie. Ja jestem cała administracja.
- Czym się zajmujesz?
- Księgi, wagi, podpisy. Każdy worek przez wagę, każda sprzedaż przez księgę. Nudne. Ale jak przyjdzie ktoś i powie „to moje”, to ja mam czarno na białym, czyje.
- Co tu w okolicy?
- Rynek, ratusz, waga. Wszystko, co ważne, dzieje się tutaj, a reszta miasta tylko o tym gada. Pogorzelisko to w księdze dwadzieścia trzy działki. W życiu dwadzieścia trzy domy.
- Masz rodzinę?
- Mam siostrę w Brzezinach. Pisze do mnie listy pełne błędów. Poprawiam je i odsyłam. Ona się obraża. Tak się kochamy.
- Czego się boisz?
- Że ktoś kiedyś przeczyta księgi uważnie. Nie, żartuję. Boję się ognia. Papier nie ucieka.
- O czym marzysz?
- Żeby ktoś usiadł na krześle wójta. Mógłbym wtedy przestać udawać, że ktoś tu rządzi.
- Co lubisz jeść?
- Kasza z masłem, zjedzona nad księgą. Plamy z masła poznaję po latach. Rok tysiąc… nieważne. Dobry rok dla masła.
- Smoki istnieją?
- Smoki? W księdze nie ma ani jednego. Za to jest czterech, którzy przysięgali, że widzieli. Wszyscy w karczmie, wszyscy po północy.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Oddałbym ludziom z pogorzeliska to, za co sprzedali. Ze swojego. I spałbym wtedy w nocy. Pierwszy raz od trzech lat.
- Znasz jakiś dowcip?
- Przychodzi Zenek i mówi: Leon, wpisz mnie do księgi, że jestem trzeźwy. Wpisałem. Z datą i godziną. Do dziś to jest jedyny taki wpis.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Ładnie. Ludzie przychodzą do wagi, piszę do wieczora.
deszcz: Deszcz. Nikt nie przychodzi, a ja przepisuję stare strony, zanim zbutwieją.
mgła: Mgła. W ratuszu wilgotno, atrament nie schnie. Nie piszę nic ważnego we mgle. - Co o mnie myślisz?
- Nazwisko i cel wizyty? Żartuję. Prawie.
Widziałem cię w księdze. Pod datą, kiedy przyszedłeś. Jesteś już mieszkańcem, w pewnym sensie.
Dobrze, że jesteś. Mszarowi brakuje ludzi, którzy coś robią, zamiast tylko podpisywać.
Wpisałem cię do księgi pod „zdarzenia godne pamięci”. Bogumił się obraził, że to jego rubryka. - O sąsiadach
- Kronikarz Bogumił: Bogumił pisze, co ludzie pamiętają. Ja, co podpisali. Siedzimy w tej samej izbie i kłócimy się o zegar.
Lichwiarz Ambroży: Ambroży zawsze przychodzi z gotowym pismem. Ja tylko świadkuję. Świadek nie ocenia. Świadek pamięta.
Cieśla Roch: Roch dobrze buduje. Na złej ziemi. Nie moja sprawa. Właściwie moja. Właśnie w tym kłopot.
Kapłanka Ewa: Ewa chce dzwonu na wieży. Ja też. Tylko ona wierzy, że wróci.
Kupiec Bolko: Bolko waży na swojej wadze, a potem przychodzi sprawdzić na mojej. Za każdym razem różnica pół funta na jego korzyść. Za każdym razem jest zdziwiony.
Inne tematy
- „Waga miejska jest uczciwa. Ja jestem uczciwy. Odważniki są uczciwe, bo przykute łańcuchem. W Mszarze uczciwość trzeba przykuć, inaczej ktoś ją pożyczy na procent.”
- „Krzesło wójta stoi puste. Rada miała wybrać nowego, ale rada to byli wójt, Sobczak i Olek ze straży. Wszyscy są na Kamieniu. Więc nikt nie wybiera, a ja dalej piszę, jakby ktoś tu rządził.”
- „Po pożarze ludzie sprzedawali działki na pogorzelisku. Za chleb, za mąkę na zimę. Kupował jeden człowiek. Ja byłem świadkiem przy każdym podpisie. Taki zawód. Nie pytaj, kto. Księga jest jawna, ale nie dla każdego.”
- „Roch buduje na działce, która od dwóch lat nie jest jego. Sprzedała ją Marianna, tydzień przed pożarem, na długi. Roch nie wie. Ja wiem. Ambroży wie. I teraz ty. Co z tym zrobisz, to twoja sprawa, ja tylko piszę.”
- „W piwnicy ratusza leży pół dzwonu. Drugie pół zabrali orkowie. Ewa chce, żeby wrócił na wieżę. Ja chcę, żeby wrócił w całości. Ewa jest cierpliwsza.”
- „Zegar na wieży stoi na wpół do trzeciej. Wtedy spadł dzwon. Bogumił mówi, żeby go nie nakręcać. Ja mówię, że zegar jest od tego, żeby szedł. Kłócimy się o to w każdą sobotę. To nasza tradycja.”
- „Wpisałem do księgi: „W tym roku orkowie odeszli spod Mszaru”. Pierwszy wpis od trzech lat, przy którym nie trzęsła mi się ręka.”
- „Rygiel zdjęty od środka. Myślę o tym, kiedy ważę mąkę. Kto miał klucz do wschodniej bramy? Straż. Wójt. I ktoś trzeci, kogo nie zapisałem. Dlaczego nie zapisałem?”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar