Babka Leokadia
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Kolana skrzypią, furtka skrzypi, ja skrzypię.”
- „Zioła, jagody, i nie depcz mi grządki.”
- „Siadaj, herbaty nie mam, mam gadanie.”
Sprzedaje
Sprawy, które zaczyna
Rozmowa
Spoiler: co mówi Babka Leokadia kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Ooo, gość! Leokadia jestem. Babka Leokadia, tak na mnie wołają, choć niczyja babka nie jestem. Kolana mi skrzypią jak ta furtka, słyszysz? Ziół bym wzięła, pięć garści, i czerwonych jagód trzy, na wzrok. Przyniesiesz? Sama bym poszła, ale wilki. He, he. Wilki mnie nie ruszają, ale ja ich nie lubię.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Leokadia. Babka Leokadia, choć niczyja babka. He, he. Stara kobieta z boru. Tyle o mnie wiedzą i niech tak zostanie.
- Czym się zajmujesz?
- Zbieram zioła, suszę, gadam z furtką. Ludzie myślą, że to nic. Ty też tak myślisz, dziecko? He, he.
- Co tu w okolicy?
- Bór jest dobry dla tych, co go znają. Dla reszty… no, reszta długo tu nie mieszka.
- Masz rodzinę?
- Rodzina? Wilki. Nie, żartuję. He, he. Wilków nie lubię. Rodziny też nie miałam. Zawsze sama.
- Czego się boisz?
- Ja? Niczego, dziecko. To mnie się boją. Kolana mi skrzypią, a i tak się boją. He, he.
- O czym marzysz?
- Żeby kolana przestały skrzypieć. I żeby nikt nie chodził tam, gdzie nie trzeba. To dwa marzenia. Stara kobieta może mieć dwa.
- Co lubisz jeść?
- Placek z jagodami. Z czerwonymi, na wzrok. Ja wszystko jem na coś. Nic dla smaku.
- Smoki istnieją?
- Smoki, dziecko, to stare bajki. Prawdziwe bajki są gorsze. He, he.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Złoto w borze nie rośnie, dziecko. Wolę to, co rośnie. I to, co ludzie zostawiają, jak uciekają. He, he.
- Znasz jakiś dowcip?
- Wilk przyszedł pod moje okno i patrzy. Ja patrzę na niego. Kto pierwszy mrugnie? Wilk. Zawsze wilk. He, he.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Kolanom lepiej. Ale wolę, jak pochmurno, dziecko. Wtedy mniej ludzi łazi.
deszcz: Deszcz. Furtka skrzypi głośniej. Słyszę cię z daleka.
mgła: Mgła z bagien. Ładna. Lubię mgłę. Nie każdy lubi, prawda? - Co o mnie myślisz?
- Nowa twarz w borze. Ładna. He, he. Uważaj na kolana.
Słyszałam o tobie, dziecko. Bór gada. Wilki gadają. Ja słucham.
Ty jesteś… swój? He, he. Dla Mszaru. Dla boru zobaczymy.
Wszyscy o tobie mówią. Nawet tu, w borze. Nie wiem, czy to dla ciebie dobrze, dziecko. - O sąsiadach
- Zielarka Jagna: Jagna. Zdolna dziewczyna. Wie połowę tego, co wiedziała Wanda. Wanda wiedziała za dużo.
Myśliwy Borys: Borys przynosi mi skóry. Patrzę na nie. On myśli, że liczę. A ja tylko patrzę, dziecko.
Kapłanka Ewa: Kapłanka? Nigdy jej nie widziałam. I ona mnie też nie. Niech tak zostanie. He, he.
Inne tematy
- „Dziesięć lat mi zabrałeś. Liczę je na palcach, a palce mam coraz mniej posłuszne. Nie gniewam się, gniew kosztuje. Ale za darmo nic już ode mnie nie dostaniesz.”
- „Twoje imię na słoju ładnie wyschło. Olek mówi, że dobrze stoisz. Słucham go za ciebie, nie dziękuj.”
- „Wiesz, co robią wilki? Chodzą pod okno i patrzą. Nie wyją, patrzą. Jak koty. Nie lubię kotów.”
- „Z Mszaru idziesz, co? Byłam tam raz, na pogrzebie. Nie pamiętam czyim. Pamiętam, że lipa była wtedy mała.”
- „Furtka skrzypi od czterdziestu lat. Nie smaruję, bo wtedy słyszę, kto idzie. Ciebie słyszę z daleka, dziecko. Stąpasz jak cały Mszar.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar
Placek z jagodami
Mikstura życia
Mikstura many