Strona gryGraj ▸

Babka Leokadia

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Sprawy, które zaczyna

Rozmowa

Spoiler: co mówi Babka Leokadia kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Ooo, gość! Leokadia jestem. Babka Leokadia, tak na mnie wołają, choć niczyja babka nie jestem. Kolana mi skrzypią jak ta furtka, słyszysz? Ziół bym wzięła, pięć garści, i czerwonych jagód trzy, na wzrok. Przyniesiesz? Sama bym poszła, ale wilki. He, he. Wilki mnie nie ruszają, ale ja ich nie lubię.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Leokadia. Babka Leokadia, choć niczyja babka. He, he. Stara kobieta z boru. Tyle o mnie wiedzą i niech tak zostanie.
Czym się zajmujesz?
Zbieram zioła, suszę, gadam z furtką. Ludzie myślą, że to nic. Ty też tak myślisz, dziecko? He, he.
Co tu w okolicy?
Bór jest dobry dla tych, co go znają. Dla reszty… no, reszta długo tu nie mieszka.
Masz rodzinę?
Rodzina? Wilki. Nie, żartuję. He, he. Wilków nie lubię. Rodziny też nie miałam. Zawsze sama.
Czego się boisz?
Ja? Niczego, dziecko. To mnie się boją. Kolana mi skrzypią, a i tak się boją. He, he.
O czym marzysz?
Żeby kolana przestały skrzypieć. I żeby nikt nie chodził tam, gdzie nie trzeba. To dwa marzenia. Stara kobieta może mieć dwa.
Co lubisz jeść?
Placek z jagodami. Z czerwonymi, na wzrok. Ja wszystko jem na coś. Nic dla smaku.
Smoki istnieją?
Smoki, dziecko, to stare bajki. Prawdziwe bajki są gorsze. He, he.
Co zrobisz z workiem złota?
Złoto w borze nie rośnie, dziecko. Wolę to, co rośnie. I to, co ludzie zostawiają, jak uciekają. He, he.
Znasz jakiś dowcip?
Wilk przyszedł pod moje okno i patrzy. Ja patrzę na niego. Kto pierwszy mrugnie? Wilk. Zawsze wilk. He, he.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Kolanom lepiej. Ale wolę, jak pochmurno, dziecko. Wtedy mniej ludzi łazi.
deszcz: Deszcz. Furtka skrzypi głośniej. Słyszę cię z daleka.
mgła: Mgła z bagien. Ładna. Lubię mgłę. Nie każdy lubi, prawda?
Co o mnie myślisz?
Nowa twarz w borze. Ładna. He, he. Uważaj na kolana.
Słyszałam o tobie, dziecko. Bór gada. Wilki gadają. Ja słucham.
Ty jesteś… swój? He, he. Dla Mszaru. Dla boru zobaczymy.
Wszyscy o tobie mówią. Nawet tu, w borze. Nie wiem, czy to dla ciebie dobrze, dziecko.
O sąsiadach
Zielarka Jagna: Jagna. Zdolna dziewczyna. Wie połowę tego, co wiedziała Wanda. Wanda wiedziała za dużo.
Myśliwy Borys: Borys przynosi mi skóry. Patrzę na nie. On myśli, że liczę. A ja tylko patrzę, dziecko.
Kapłanka Ewa: Kapłanka? Nigdy jej nie widziałam. I ona mnie też nie. Niech tak zostanie. He, he.

Inne tematy

  • „Dziesięć lat mi zabrałeś. Liczę je na palcach, a palce mam coraz mniej posłuszne. Nie gniewam się, gniew kosztuje. Ale za darmo nic już ode mnie nie dostaniesz.”
  • „Twoje imię na słoju ładnie wyschło. Olek mówi, że dobrze stoisz. Słucham go za ciebie, nie dziękuj.”
  • „Wiesz, co robią wilki? Chodzą pod okno i patrzą. Nie wyją, patrzą. Jak koty. Nie lubię kotów.”
  • „Z Mszaru idziesz, co? Byłam tam raz, na pogrzebie. Nie pamiętam czyim. Pamiętam, że lipa była wtedy mała.”
  • „Furtka skrzypi od czterdziestu lat. Nie smaruję, bo wtedy słyszę, kto idzie. Ciebie słyszę z daleka, dziecko. Stąpasz jak cały Mszar.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar