Spoiler: postać, która pojawia się w trakcie opowieści kliknij, żeby odsłonić
Kołek
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Osika najlepsza.”
- „Mało gadam. Długo patrzę.”
- „Ogień ma się palić.”
- „Nie stój pod wrotami.”
- „Cicho. Jama słucha.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Kołek kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Trzeci raz łazisz pod moje wrota. Po co? … Nie mów. Wiem po co. Złoto, sława, coś, o czym się potem gada w karczmie. Kołek. Imienia nie pamiętam. Ono pamięta za mnie. Te wrota ja zamknąłem i ja je otwieram. Nie zabieram nikogo, kogo nie znam. Poznam cię. Trzy razy. Pierwszy raz o zmierzchu, pod Diabelskim Kamieniem. Weź drewna na całą noc.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Kołek. Tak mówią, to tak jest. Imienia nie pamiętam. Ono pamięta za mnie.
- Czym się zajmujesz?
- Ostrzę kołki. Chodzę nocą. Pilnuję, żeby z góry nic nie zeszło do Dymarek. Płacić mi nikt nie płaci. Hanka daje chleb.
- Co tu w okolicy?
- Na górze klasztor, na dole Dymarki, pośrodku Kamień. Pod Kamieniem Jama. Mówią, że góra jest święta. Góra jest góra. Święte jest to, co na niej robisz.
- Masz rodzinę?
- Miałem brata. Jasia. Leży za kapliczką, obok chłopa Mścisławy. Więcej nie mam.
Brat. I ten, co siedzi we mnie. Z bratem łatwiej, on już nic nie mówi. - Czego się boisz?
- Że zasnę przy wrotach i coś przejdzie. I że kiedyś przestanie drapać. Jak przestanie, to znaczy, że wyszło.
- O czym marzysz?
- Przespać noc. Jedną. I żeby pies dymarza przyszedł do mnie sam.
- Co lubisz jeść?
- Chleb bez soli. Woda ze źródła Franciszka. Kiedyś lubiłem kiszki z kapustą. Dawno.
- Smoki istnieją?
- Smoki? Za Brzezinami ponoć są. Mnie wystarczy to, co mam pod Kamieniem. Smok przynajmniej nie udaje człowieka.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Nic. Złoto zabrało mi brata. Złoto z opowieści, którego w Jamie nigdy nie było.
- Znasz jakiś dowcip?
- Przychodzi czart do karczmy i prosi o chleb bez soli. Karczmarka daje. To nie jest dowcip. To się zdarza.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Sucho. Czarty lubią sucho, kopyta im stukają.
deszcz: Deszcz. Idę pod okap do Hanki. Czarty mokną, ja też.
mgła: Mgła. W mgle wszystko ma ten sam cień. Albo żaden. - Co o mnie myślisz?
- Obcy. Kolejny, co chce zejść. Zobaczymy.
Słyszałem o tobie. Ludzie mówią, że wracasz z miejsc, z których się nie wraca. To dobrze albo źle.
Znam cię. Trzy razy poznałem. Wystarczy.
Jak umrę, pilnuj wrót. Nikomu innemu bym tego nie powiedział. - Co słychać?
- Jama drapie. Jak zawsze.
Trzy kołki naostrzone. Jeden już wbity.
Drzwi otwarte, a nikt nie schodzi. Dobrze. Na razie.
Słyszysz? Nie? No to dobrze. - O sąsiadach
- Karczmarka Hanka: Hanka daje chleb bez soli i nie pyta. Dobra kobieta.
Rokita: Gada z każdym. Ze mną nie. Wie czemu.
Gajowy Pałka: Pałka krzyczy na las, a las go słucha. Mnie nie krzyczy. Boi się, choć nie wie czego.
Węglarka Mścisława: Mścisława pali węgiel dla Wojsława od dwudziestu lat. Przyglądam się jej. Ludziom w ogóle się przyglądam, za to mi nikt nie płaci.
Dymarz Wojsław: Wojsław kuje uczciwe żelazo nieuczciwym ludziom. Jak wszyscy dymarze. Łańcuch od niego trzyma.
Przewodnik Bartek: Bartek liczy ludzi co sto kroków. Ja liczyłem jednego. Nie doliczyłem.
Pielgrzymka Teofila: Teofila chodzi pod górę za innych. Ktoś musi. Ja chodzę pod ziemię za jednego.
Czarownica Jaga: Jaga wie więcej, niż mówi. Ja też. Dlatego się nie lubimy.
Pokutnik Ignacy: Ignacy niesie kamień. Ja niosę co innego. On przynajmniej wie, ile waży.
Inne tematy
- „Ogień zgasł. Ogień to jedyne, co tej nocy było twoje. Jutro o zmierzchu jeszcze raz. Drewna weź więcej, niż myślisz.”
- „Wyszedłeś. Do kogo? Wołała cię, a ty poszedłeś. Patrzyłeś, czy ma cień? Nie patrzyłeś. Jutro o zmierzchu jeszcze raz. Przyjdzie inna.”
- „Wyszedłeś. Dobrze. Głupi by został. Teofila mówi, że ją przyprowadziłeś, a ja widziałem, że patrzyłeś jej pod nogi, a nie w twarz. Tak się patrzy. Drugi raz. Na co się poluje na demona? Na demona. Przynieś mi czarta. Żywego, martwy na nic. Czarty gryzą złoto, sprawdzają, czy prawdziwe. Moneta ma być nowa, z mennicy, nie z sakiewki, bo czart czuje palce. Hanka ma takie. Łańcuch zrobi Wojsław. Ślady znajdziesz przy Kamieniu. Masz tu szmatę. Jak będzie gadał w worku, a będzie, to wiesz, gdzie ją wsadzić.”
- „Przeczekałeś. Też coś. Teofilę rano przyprowadził Pałka, wołała pół nocy. Prawdziwa, z cieniem. Jeszcze nie wiem, czy cię zabrać. Drugi raz. Na co się poluje na demona? Na demona. Przynieś mi czarta. Żywego, martwy na nic. Czarty gryzą złoto, sprawdzają, czy prawdziwe. Moneta ma być nowa, z mennicy, nie z sakiewki, bo czart czuje palce. Hanka ma takie. Łańcuch zrobi Wojsław. Ślady znajdziesz przy Kamieniu. Masz tu szmatę. Jak będzie gadał w worku, a będzie, to wiesz, gdzie ją wsadzić.”
- „Dwa razy krąg pękł. Odwagi masz mało, ale wracasz. To też coś. Drugi raz. Na co się poluje na demona? Na demona. Przynieś mi czarta. Żywego, martwy na nic. Czarty gryzą złoto, sprawdzają, czy prawdziwe. Moneta ma być nowa, z mennicy, nie z sakiewki, bo czart czuje palce. Hanka ma takie. Łańcuch zrobi Wojsław. Ślady znajdziesz przy Kamieniu. Masz tu szmatę. Jak będzie gadał w worku, a będzie, to wiesz, gdzie ją wsadzić.”
- „Wojsław siedzi. Przez ciebie czy nie, nie mnie liczyć. Masz mój łańcuch. Stary, ale trzyma. Trzymał gorsze rzeczy niż czarta.”
- „Uciekł? Czart nie głupi. Zerka, zanim ugryzie. Szarpiesz, jak gryzie, nie jak patrzy. Masz drugą monetę. Ostatnią, więcej nie mam.”
- „Pokaż rękę. … Zęby. Puściłeś go za coś, co ci obiecał. Każdy czart obiecuje. Ten amulet noś albo wyrzuć, twoja sprawa, szczęścia od niego nie będzie. Następne czarty już wiedzą, że tu ktoś łapie. Będą ostrożniejsze, dłużej będą patrzeć.”
- „Dwa razy. Dobra. Patrz, jak to się robi, bo trzeci raz nie pokażę. … Masz. Siedzi w worku i klnie. Dziś złapał go stary człowiek. Jutro sam będziesz musiał.”
- „Mam go. Siedzi w worku i gada. Przyda się. Trzeci raz. W Dymarkach ktoś nosi czarta. Od zimy. Wskaż mi go. Ale pomyśl, bo jak wskażesz złego, to ja go zabiję, nie ty. Ślady są w świetle, w psie, w soli i w ogniu.”
- „Siedź. Patrz w ogień, nie w nich. … I nie patrz na mnie tak. Ogień jest między nami, a za mną ciemno. Wiem.”
- „Jama otwarta dla ciebie. Dla innych nie. Jak ktoś będzie pytał, mów, że zamknięta. Wbiłem kołek w zawias, więc się nie zatrzaśnie. … Dobrze biłeś. Jaś by się od ciebie uczył.”
- „Wiesz już, czemu nie ma dziurki. Nikomu nie mów. Hanka i tak wie, ona wszystko wie, tylko nie mówi. Taka kobieta.”
- „Kołki? Osika. Drzewo, co drży, nawet jak wiatru nie ma. Mówią, że się boi. Ja mówię, że czuje. Ostrzę co dzień trzy. Jeden noszę, jeden wbijam, gdzie trzeba, jeden na zapas. Zapas zawsze się kończy.”
- „Jama? Dziura w górze pod Kamieniem. Na górze pielgrzymi, na dole to, co pielgrzymi przegnali modlitwą. Gdzieś musiało pójść. Poszło w dół.”
- „Hanka daje mi chleb bez soli i nie pyta. Dobra kobieta. Mało jest takich, co nie pytają.”
- „Rokita gada z każdym. Ze mną nie. Wie czemu. Ja też wiem. Zostawmy to.”
- „Pies dymarza mnie nie lubi. Ja psa też nie. Siadam w karczmie z dala, żeby nie szczekał przy jedzeniu. Każdy ma prawo jeść w spokoju. Pies też.”
- „Noc. Teraz Jama słucha. Słyszysz drapanie? Dwadzieścia lat drapie. Kiedyś przestanie. Albo przestanę ja.”
- „Deszcz. Czarty nie lubią deszczu, kopyta im mokną. Ja też nie lubię. Z innego powodu. Starość.”
- „Przyszedłeś po kołkach. Dobrze patrzysz. Siedzę tu, bo dalej nie wejdę. Moja strona pełna, a za drzwiami leży moje imię. Ten w żupanie też tam jest. Czuję go, jak czart w środku się kręci.”
- „Powiem ci, bo ci ufam. Jaś miał piętnaście lat. Grał z tym w żupanie w karty, o złoto z opowieści, i przegrał siebie. Ja zszedłem po brata, a wyszedłem z bratem na plecach i z lokatorem w piersi. Imię zostawiłem na stole. Nie wiedziałem, że zostawiam.”
- „Nie podpisuj za mnie. Jaś też za mnie poszedł. W tym miejscu jak raz podpiszesz, to już zawsze jesteś w księdze.”
- „Podpisałeś. Głupi. Dobry, ale głupi. Chodź, póki atrament mokry. Drzwi pamiętają tylko świeże wpisy, potem się przyzwyczajają.”
- „Dobrogost. Tak mnie wołają teraz w karczmie, jak ktoś zapomni i powie Kołek, to Hanka poprawia. Pies przyszedł do mnie sam, wczoraj. Położył łeb na kolanie. Nic nie mówiłem, żeby nie spłoszyć.”
- „Śpię w nocy. Całą noc. Nie wiedziałem, że to tyle trwa. Jama dalej drapie, ale już nie we mnie.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny