Strona gryGraj ▸

Kupcowa Ludmiła

Tylko w dzień, w piątek na targu, w deszcz chowa się pod dach, ma swoją trasę.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Rozmowa

Spoiler: co mówi Kupcowa Ludmiła kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Ludmiła, kupcowa. Sukno, len, nici, czego szukasz? Z Mszaru miałam jednego stałego, Jędrzeja. Co roku przez woźnicę brał niebieskie, te same. Potem przestał. Pamiętam, bo ja je farbuję.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Ludmiła, kupcowa. Kto w Brzezinach chodzi porządnie ubrany, ten był u mnie albo u krawca, który był u mnie.
Czym się zajmujesz?
Farbuję, sprzedaję, liczę. W piątki stoję przy rynku, w inne dni chodzę po kupcach i słucham, czego kto chce.
Co tu w okolicy?
Brzeziny liczą, a ja razem z nimi. Kolor też ma cenę: niebieski drożej, bo farba z bagna. Bagno nic nie daje za darmo.
Masz rodzinę?
Mąż umarł, sklep został. Sklep mniej gada, ale też trzeba go karmić.
Czego się boisz?
Mola. Śmiej się. Jeden mól w beli sukna i rok roboty idzie w dziury.
O czym marzysz?
Żeby ktoś z Mszaru znowu brał niebieskie co roku. Ja pamiętam stałych klientów. Nawet tych, co przestali.
Co lubisz jeść?
Pierniki w święto. W zwykły dzień nie jem słodkiego, bo lepię się do sukna.
Co zrobisz z workiem złota?
Złote nici, prawdziwe, z kruszcu. Uszyłabym chorągiew dla rady i kazała sobie zapłacić dwa razy.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi rajca po sukno i pyta: ile za łokieć? Dla rady podwójnie. A czemu? Bo rada mierzy dwa razy, a płaci raz.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Wywieszam sukno, niech schnie, ale nie za długo, bo blaknie.
deszcz: Deszcz. Sukno pachnie owcą, a klienci mokrym psem. Zostań w środku.
mgła: Mgła siada na lnie i robią się plamy. Nie lubię mgły, ona nie płaci.
Co o mnie myślisz?
Z Mszaru, widać po butach. Na sukno masz? Nie? To przyjdź, jak będziesz miał.
Mówią o tobie na rynku, ładnie mówią. Przydałby ci się płaszcz, który pasuje do takich słów.
Ty to już nasz. Dla ciebie nici bez targowania. No, prawie bez.
O tobie gadają nawet w ratuszu. Taki ktoś powinien chodzić w czymś lepszym. Mówię jako kupcowa.
O sąsiadach
Halszka: Halszka? Szyła u mnie najrówniej ze wszystkich. Jej igła leży tam, gdzie ją zostawiła, i leżeć będzie, aż sama ją weźmie.
Praczka Wikta: Wikta pierze moje sukno i narzeka, że puszcza. Puszcza, bo farba prawdziwa. Tania nie puszcza, bo jej nie ma.
Kramarz Oleś: Oleś wyprzedał wszystko i chodzi dumny. Ja bym się martwiła. Pusty kram to pusta głowa na następny tydzień.
Dziedzic Rogal: Rogal zamawia sukno z herbem i płaci herbem. Znaczy obietnicą. Prowadzę mu osobny zeszyt.

Inne tematy

  • „Halszka szyła u mnie, zanim popłynęła po sitowie. Widzisz tę igłę? Leży tam, gdzie ją zostawiła. Nie ruszam.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny