Młynarz Klemens
Nocą idzie gdzie indziej, w niedzielę na mszy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Koło chodzi, kamienie stoją.”
- „Czterdzieści dwa.”
- „Woda nie pyta, co się stało.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Młynarz Klemens kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Słyszysz? Koło chodzi. Kamienie stoją. Klemens, młynarz. Młyn mam, wodę mam, tylko zboża nie mam, od kiedy pola za bramą poszły z dymem. To puszczam koło na pusto, żeby nie zgniło. I żeby było co słuchać.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Klemens. Młynarz bez zboża. Jak szewc bez butów, tylko gorzej, bo szewc chociaż chodzi boso, a ja nawet chleba sam nie upiekę.
- Czym się zajmujesz?
- Pilnuję koła, smaruję kamienie, łatam jaz. Raz w miesiącu mielę owies dla Doroty, bo gęsi lubią. Więcej nie ma.
- Co tu w okolicy?
- Młynówka idzie z jeziora przez całe miasto. Jak w niej woda opada, to znaczy, że Mikołaj znów zatkał upust siecią. Jak przybiera, to znaczy, że idzie deszcz. Młynówka wie pierwsza.
- Masz rodzinę?
- Był syn. Jest na Kamieniu. Żona odeszła rok przed nim, w swoim łóżku, spokojnie. Przynajmniej ona nie słyszała dzwonu.
- Czego się boisz?
- Ciszy. Jak koło stanie w nocy, budzę się od razu. Cisza jest gorsza niż orkowie, bo orkowie przynajmniej odchodzą.
- O czym marzysz?
- Żeby za wschodnią bramą znów było zboże. Żebym mógł zmielić pierwszy worek i zanieść Stanisławowi. Bez słowa. On by zrozumiał.
- Co lubisz jeść?
- Kluski z mąki, której nie zmieliłem. Gorzkie. Ale jem, bo trzeba.
- Smoki istnieją?
- Smok? Jak zieje ogniem, to niech sobie leci nad czyjeś pola, nie nad nasze. Nasze już spłonęły raz.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym zboże. Cały wóz. Zmieliłbym w jedną noc, żeby koło wreszcie miało po co chodzić.
- Znasz jakiś dowcip?
- Pyta mnie Zenek: Klemens, czemu ty taki smutny? Mówię: bo mąka droga. On mówi: to nie jedz. Mądry chłop. Tylko pijany.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Młynówka niska, koło leniwe. Lubię takie dni najmniej.
deszcz: Deszcz, woda idzie, koło śpiewa. Wtedy prawie zapominam, że kamienie stoją.
mgła: We mgle słychać koło aż na rynku. Ludzie mówią, że to młyn płacze. Młyn nie płacze. Młyn chodzi. - Co o mnie myślisz?
- Obcy? Posłuchaj koła i idź dalej.
A, to ty. Siądź na jazie, posłuchamy razem.
Dobrze, że jesteś. Mało kto tu przychodzi tak po prostu.
Mówią o tobie w karczmie. Józef by cię lubił. Lubił takich, co nie siedzą w piwnicy. - O sąsiadach
- Cieśla Roch: Roch buduje. Ja patrzę. Każdy po swojemu nie śpi.
Piekarz Stanisław: Stanisław piecze z obcej mąki i ani razu mi tego nie wypomniał. Dobry człowiek. Za dobry.
Karczmarz Grzegorz: Grzegorz leje mi „za Józefa” i nie bierze pieniędzy. Raz w tygodniu. Wie, że więcej bym nie przyjął.
Pisarz Leon: Leon wpisał Józefa do księgi tym samym atramentem co wszystkich. Pytałem, czemu nie innym. Powiedział: bo wszyscy byli jednakowo. Miał rację, cholera.
Rybak Mikołaj: Mikołaj zatyka upust siecią i mówi, że to ryby. Ryby nie umieją wiązać węzłów.
Inne tematy
- „Czemu koło chodzi, jak nie ma co mleć? Bo jak stanie, to drewno puchnie i pęka. A jak pęknie, to już nie ruszy. Ze mną to samo. Trzeba się ruszać, choćby na pusto.”
- „Na Kamieniu Pamięci jest „młynarczyk Józef”. To mój. Pobiegł do wieży bić w dzwon, bo wójt nie zdążył. Bił, aż orkowie weszli na rynek. Cały Mszar się obudził przez niego. Ja też. Za późno.”
- „Powiem ci coś, czego nie mówię przy Grzegorzu. Tamtej nocy słyszałem dzwon. Siedziałem w piwnicy młyna i liczyłem worki, żeby nie słyszeć. Józef bił, a ja liczyłem. Do dziś umiem powiedzieć, ile ich było. Czterdzieści dwa.”
- „Stanisław piecze z mąki z Brzezin. Mówi, że dobra. Kłamie, żeby mi nie było przykro, albo żeby mnie dobić. U Stanisława nigdy nie wiadomo.”
- „Roch buduje dom, w którym nikt nie zamieszka. Wiem, bo przychodzę patrzeć. On wie, że ja wiem. Nic nie mówimy. Tak się w Mszarze rozmawia.”
- „Orków nad obozem już nie ma, słyszałem. To może ktoś znów zasieje za wschodnią bramą. Wtedy kamienie ruszą. Nasmarowałem je na wszelki wypadek. Smaruję co tydzień od trzech lat.”
- „Most stoi, to i zboże z Brzezin przyjedzie wozem, nie łódką. Może Bolko kupi worek do zmielenia. Może. Koło się ucieszy, ja też.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar