Siostra Klara
Tylko w dzień.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Szczęść Boże.”
- „Uważaj na krawędź, dziecko.”
- „Świece z miodem, z Ogrodów.”
Sprzedaje
Rozmowa
Spoiler: co mówi Siostra Klara kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Szczęść Boże. Siostra Klara. Sprzedaję świece i pilnuję, żeby nikt nie spadł z tej platformy. Jak ktoś jednak spadnie, to też trzeba świeczkę. Na szczęście albo na pamiątkę.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Siostra Klara. Świece, modlitwa i pilnowanie krawędzi. W tej kolejności, zależy od dnia.
- Czym się zajmujesz?
- Sprzedaję świece na platformie kościelnej. Pieniądze idą na szpital i na katedrę. I pilnuję, żeby nikt nie spadł. Ze świecami łatwiej, z ludźmi gorzej.
- Co tu w okolicy?
- Z tej platformy widać dzwonnicę i szpital. Dzwon wybija godziny, szpital liczy, kto spadł. Bliżej nieba, bliżej bagna.
- Masz rodzinę?
- Moja rodzina to siostry ze szpitala i proboszcz. I wszyscy na pomostach, tylko oni jeszcze o tym nie wiedzą.
- Czego się boisz?
- Że ktoś spadnie, kiedy ja akurat odwrócę się do świec. Dlatego sprzedaję tyłem do lady.
- O czym marzysz?
- Żeby na pomostach były barierki wszędzie, a nie tylko tam, gdzie rada pamiętała.
- Co lubisz jeść?
- Kasza w piątek, kasza w niedzielę, kasza zawsze. Ale z miodem od Jadwigi, a miód to już łaska.
- Smoki istnieją?
- Smok też stworzenie boże. Bardzo duże i bardzo niesforne, ale boże. Świecy za niego bym nie zapaliła.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Barierki. Na całych pomostach. A za resztę świece, żeby żadna platforma nie była po ciemku.
- Znasz jakiś dowcip?
- Ludwik spytał, czy Pan Bóg naprawia dziury. Mówię: naprawia, ale przez cieślę. Ludwik nie wie, czy się obrazić, czy poczuć wyróżnionym.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce, Bogu dzięki. Ludzie chodzą ostrożniej, bo widzą, gdzie stają.
deszcz: W deszcz deski są śliskie. Modlę się więcej, sprzedaję mniej. Świece gasną, ale wiara nie.
mgła: Mgła to najgorsza pora. Stoję przy krawędzi i wołam, żeby ludzie wiedzieli, gdzie jest koniec. - Co o mnie myślisz?
- Szczęść Boże, nieznajomy. Uważaj na krawędź.
Słyszałam o tobie dobre rzeczy. Zapalę świecę, żeby tak zostało.
Jesteś dobrym człowiekiem. Modlę się za ciebie. Bez opłat.
Za ciebie pali się więcej świec niż za rajcę. Proboszcz liczył i się zmartwił. - O sąsiadach
- Cieśla Ludwik: Modlę się za jego deski. On woli gwoździe.
Siostra Apolonia: Siostra Apolonia opatruje, ja się modlę. Ona ma więcej roboty.
Proboszcz Benedykt: Proboszcz mówi, że moje świece są za ładne. Biorę to za komplement.
Bartniczka Jadwiga: Jadwiga z Ogrodów daje wosk na moje świece. Pachną jej pszczołami.
Ola: Mała Ola zbiera ogryzki moich świec. Dziecko, które zbiera światło.
Tymek: Za Tymka modlę się podwójnie. I tak za mało.
Inne tematy
- „Świece mam z wosku z Ogrodów, od Jadwigi. Pachną miodem. Proboszcz Benedykt mówi, że do katedry są za ładne. Ja mówię, że Pan Bóg też ma nos.”
- „Modlę się za deski Ludwika. Codziennie, rano i wieczorem. Ludwik się złości, mówi, że deski nie potrzebują modlitwy, tylko gwoździ. Odpowiadam, że gwoździe też sam Pan Bóg wymyślił. Nie przekonałam.”
- „Wiesz, ilu ludzi spadło w tym roku z pomostów? Ja wiem, liczę. Siedmiu. Wszyscy żyją, Bogu dzięki i błotu. Bagno jest miękkie. Grzeszne, ale miękkie.”
- „Siostra Apolonia ze szpitala opatruje tych, co spadną. Raz powiedziała, że gdyby nie pomosty, nie miałaby co robić. Potem się przeżegnała. Za późno, Pan Bóg słyszał.”
- „Ola zbiera ode mnie ogryzki świec. Myśli, że nie wiem. Wiem, ale niech zbiera. Dziecko, które zbiera światło, to dobre dziecko. Tymek natomiast skacze. Za Tymka modlę się podwójnie.”
- „W niedzielę mniej sprzedaję, bo wszyscy idą do katedry i świece biorą na miejscu. Za to więcej się modlę. Wychodzi na to samo, tylko cena inna.”
- „Słyszałam, że uratowałeś kogoś spod mostu, od trolla. Zapaliłam za ciebie świecę. Dużą, z tych lepszych. Nie płać, tym razem na koszt kapituły.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny
Woda święcona