Jur
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Szczury słuchają lepiej niż straż.”
- „Doliczy tydzień.”
- „Płaczę pięknie, chcesz posłuchać?”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Jur kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Ej, ty! Jur jestem. Siedzę za sól, której nie ja niosłem. Masz klucz, to jesteś straż. Straż mnie nie lubi, ale ja lubię gadać, a tu nikt nie słucha, tylko szczury. Posłuchasz?”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Jur. Więzień, gaduła i jedyny w Brzezinach, co siedzi za sól, której nie niósł. No, niósł. Ale nie swoją.
- Czym się zajmujesz?
- Siedzę. Gadam. Liczę cegły. Jest ich czterysta dwanaście. Albo trzynaście, zależy, od której zacznę.
- Co tu w okolicy?
- Okolica? Ściana, krata, szczur. Szczura nazwałem Radosz. Nie mów kapitanowi.
- Masz rodzinę?
- Matka mówi, że od początku wiedziała, że skończę w lochu. Przynosi mi chleb i mówi to przy każdym kęsie.
- Czego się boisz?
- Że wyjdę i nie będę miał do kogo gadać. Tu przynajmniej szczury słuchają.
- O czym marzysz?
- Wyjść, usiąść w Kotwicy i opowiadać o lochu. Mam już dwadzieścia historii. Połowa prawdziwa.
- Co lubisz jeść?
- Wszystko, co nie jest chlebem z lochu. Chleb z lochu to cegła, tylko mniej smaczna.
- Smoki istnieją?
- Wierzę we wszystko, co nie jest Radoszem z kluczem. Przy nim smoki są miłe.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym sobie wyjście. Nie da się? W Brzezinach wszystko się da. Tylko nie mnie, bo mam za mało.
- Znasz jakiś dowcip?
- Siedzi dwóch w lochu. Jeden mówi: niewinny jestem. Drugi: ja też. Strażnik: to czemu obaj macie sól w kieszeniach? Ha! Ten drugi to szczur.
- O sąsiadach
- Kapitan Radosz: Radosz jest uczciwy. Wiem, bo próbowałem go przekupić. Doliczył mi tydzień za samą propozycję.
Kupiec Wróbel: Wróbel? Nie znam. Nigdy nie słyszałem. Zapisz to sobie, jakby ktoś pytał.
Celnik Marcin: Marcin to porządny celnik. Patrzy w księgi. Tylko w księgi.
Szuler Zdzich: Zdzich siedział tu jedną noc i ograł strażnika. Ja próbowałem tego samego. Doliczyli mi tydzień.
Inne tematy
- „Powiem ci coś. Kosma sprzedawał mapy grobli na północ. Ja jedną kupiłem i doszedłem do trzeciej uschłej wierzby. Dalej nie, bo z wody patrzyło coś, co ma oczy jak latarnie. Grobla jest, pod wodą, po kolana. Tylko nie mów Radoszowi, że ci powiedziałem, bo doliczy tydzień.”
- „Wiesz, jak to szło? Sól szła od orków, groblą, nocą, na północny pomost. Wróbel płacił, Marcin nie widział. Ja niosłem worek i wszyscy widzieli mnie. Tak to jest z workiem.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny