Latarnik Jędrek
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie wpadaj.”
- „Latarnie do świtu.”
- „Z pomostów widać wszystko.”
Sprawy, które zaczyna
Rozmowa
Spoiler: co mówi Latarnik Jędrek kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Jędrek, latarnik. Zapalam latarnie na pomostach, gaszę o świcie, a między jednym a drugim patrzę na bagno. Z pomostów widać wszystko: kto wchodzi, kto wychodzi, kto wpada. Ty nie wpadaj, dobrze?”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Jędrek, latarnik. Ten, któremu nikt nie wierzy. Zapamiętaj, przyda się.
- Czym się zajmujesz?
- Zapalam latarnie na pomostach o zmroku, gaszę o świcie. Między jednym a drugim patrzę w bagno. Bagno też patrzy.
- Co tu w okolicy?
- Z pomostów widać całe Brzeziny. Bogaci na górze, biedni na dole, a pod wszystkimi bagno, które nikogo nie pyta, kim jest.
- Masz rodzinę?
- Brat pływał na łodziach. Jedna nie wróciła. Mówią, że przypadek. Od tamtej pory liczę łodzie.
- Czego się boisz?
- Że zgasną latarnie, a ja nie zdążę z hubką. I tego, co wychodzi z wody, jak jest ciemno.
- O czym marzysz?
- Żeby choć raz Radosz powiedział: Jędrek, miałeś rację. Głośno. Przy ludziach.
Radosz postawił mi piwo. Nie powiedział, że miałem rację, ale postawił. Marzę dalej, o tych słowach. - Co lubisz jeść?
- Zupa od Bożeny, gorąca, w nocy. Ona mi nalewa, choć mówi, że piję. Nie piję. Jem zupę.
- Smoki istnieją?
- Wierzę. W topielce, w kikimory, w smoki. Jak się raz coś zobaczyło, reszta przestaje być bajką.
- Znasz jakiś dowcip?
- Nie znam dowcipów. Znam historie, z których nikt się nie śmieje, bo nikt w nie nie wierzy. Może to jest dowcip?
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Jasno. W dzień nic nie wychodzi z bagna. W dzień mogę spać.
deszcz: Deszcz gasi latarnie. Biegam od jednej do drugiej całą noc. A mokre ślady w deszczu? Nie odróżnisz.
mgła: Mgła. Latarnie świecą, a światła nie widać. Najgorsza noc. Nie przychodź wtedy na pomosty. - Co o mnie myślisz?
- Ty mi uwierzysz? Nie? Nikt nie wierzy.
Słyszałem, że ty najpierw sprawdzasz, a potem się śmiejesz. Rzadkie.
Ty słuchasz, jak mówię. Inni czekają, aż skończę.
Teraz ludzie mówią: Jędrek miał rację, bo ty tak mówisz. Mnie by nie uwierzyli. Tobie wierzą. - O sąsiadach
- Karczmarka Bożena: Bożena mówi, że piję, i nalewa mi zupę. Najlepsza kobieta w Brzezinach, tylko jej nie mów, bo zacznie doliczać.
Kapitan Radosz: Radosz mówi, że piję. Radosz tak mówi o każdym, kto widzi więcej niż on.
Przewoźnik Gaweł: Gaweł wierzy w to, co na dnie rzeki. Jedyny oprócz mnie. Jak już pijemy, to razem.
Strażnik Kazek: Kazek stoi na warcie i nie gada. Raz mu powiedziałem, co widziałem. Nie zaśmiał się. To już coś.
Inne tematy
- „Widzisz? Na dole bagno, na górze deski. Bogaci chodzą górą, biedni dołem, a ja pomiędzy. Barierki są po to, żeby bogaci nie spadli na biednych.”
- „Słuchaj, widziałem coś. Trzy noce z rzędu, przy platformie widokowej, jak gasną latarnie. Wychodzi z bagna, mokre, chodzi po deskach i nie zostawia śladów, tylko wodę. Radosz mówi, że piję. Bożena mówi, że piję. Ja nie piję od trzech nocy, bo się boję zasnąć. Przyjdź nocą, skoro nikt nie wierzy, i sam zobacz. Przyjdziesz?”
- „Teraz mi wierzysz, tak? Wierzysz? Topielce. Bagno oddaje, co wzięło, a Brzeziny stoją na bagnie od stu lat. Powiedz Radoszowi, tobie uwierzy. Mnie nie, ja tylko zapalam latarnie.”
- „Skoro topielce już znasz, to powiem ci drugie. Na północy, za trzcinami, nocą pali się ogień. Nie latarnia, ja znam latarnie. Pali się tam, gdzie nie ma nikogo, i gaśnie przed świtem, jakby ktoś dokładał.”
- „Nocą z latarni słychać z północnych bagien dziecko. Płacze, woła mamę. Tylko że tam nie ma żadnego dziecka, rozumiesz? Stare baby mówią, że to kikimora, pod uschniętymi olchami. Ja tam z latarnią nie pójdę.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny