Zielarka Jagna
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie depcz mięty.”
- „Zioła pamiętają ręce, które je zbierały.”
- „Wróć, jak znajdziesz coś, co pachnie.”
Sprzedaje
Rzemiosło
Ulepsza: Różdżka, Kostur, Szata, Amulet.
Sprawy, które zaczyna
Rozmowa
Spoiler: co mówi Zielarka Jagna kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Wejdź, tylko nie depcz ziół. Jestem Jagna. Leczę tym, co rośnie, a rośnie tu więcej, niż ludzie myślą.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Jagna, zielarka. Ta, co krzyczy, jak ktoś depcze miętę.
- Czym się zajmujesz?
- Zbieram, suszę, warzę. Leczę. Ludzie przychodzą, jak już jest źle. Nigdy wcześniej.
- Co tu w okolicy?
- Bagno pod nosem, jezioro obok. Rośnie tu więcej, niż ludzie widzą. Trzeba tylko umieć patrzeć pod nogi.
- Masz rodzinę?
- Wanda mnie wychowała i nauczyła wszystkiego. Potem poszła na bagna. To masz całą moją rodzinę.
Wanda siedzi na moim progu i mnie poprawia. To cała moja rodzina, i wystarczy, uwierz mi. - Czego się boisz?
- Bagien o zmierzchu. I że zapomnę, czego mnie uczyła. Połowę chyba już zapomniałam.
- O czym marzysz?
- Ogródek, w którym nikt nic nie depcze. Ze ścieżką. I z tabliczką: nie depcz.
- Co lubisz jeść?
- Zupa z pokrzyw. Wszyscy się krzywią, a potem proszą o dokładkę.
- Smoki istnieją?
- Smoki? Nie wiem. Wiem, że mięta rośnie przy wodzie, a żmije omijają mnie z daleka. Tyle mi wystarczy.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Sto glinianych słojów i druga izba do suszenia. Złoto nie leczy, a słoje owszem.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Zioła schną, ja się nie nudzę.
deszcz: Deszcz. Grzyby wyjdą jutro, ludzie z katarem pojutrze.
mgła: Mgła z bagien. O zmierzchu zbieram najlepsze. Ale nie dalej niż do skraju. - Co o mnie myślisz?
- Nie znam cię. I nie depcz.
Słyszałam, że zbierasz zioła, ile trzeba, a nie ile się da. Rzadkość.
Ty jesteś swój. Możesz nawet stanąć przy mięcie. Ostrożnie.
Ludzie mówią o tobie więcej niż kiedyś o Wandzie. A o Wandzie mówili dużo. - O sąsiadach
- Kapłanka Ewa: Ewa modli się nad chorymi, ja ich leczę. Jak wyzdrowieją, dziękują jej. Przywykłam.
Rybak Mikołaj: Mikołaj nie depcze, bo siedzi. Gada mało. Same zalety.
Babka Leokadia: Leokadia kupuje u mnie zioła, które zna lepiej ode mnie. Nie podoba mi się to. I nie mów jej, że tak powiedziałam.
Wdowa Agata: Agata nie przychodzi po zioła, nawet jak kaszle. Duma. Zostawiam jej pod drzwiami.
Inne tematy
- „Leokadia z boru? Znasz ją już? Kupuje u mnie zioła, choć zna każde lepiej ode mnie. Wiesz po co? Żeby mieć powód przyjść i popatrzeć, kto choruje. Wanda jej nie lubiła. A Wanda mało kogo nie lubiła.”
- „Wszystko, co wiem o ziołach, mam od starej Wandy. Pewnej jesieni poszła na bagna po korzeń mandragory i nie wróciła. Szukaliśmy tydzień. I wiesz, co znaleźliśmy? Tylko jej chustę. Suchą, choć padało od trzech dni.”
- „Czytam zielnik Huberta co wieczór. Wiesz, co tam jest? Mgła, która idzie od bagien i nie jest z tego świata. Wanda mówiła, że mgła ma oczy. A ja myślałam, że straszy dzieci.”
- „Wanda siedzi na moim progu i mówi, że zapomniałam połowy. I wiesz co? Zapomniałam. Uczę się drugi raz, od początku, i pierwszy raz się cieszę, że ktoś mnie poprawia.”
- „Została na bagnach. Tak mówisz. To znaczy, że wybrała mgłę zamiast mnie. Nie mam jej tego za złe. Ona zawsze wybierała to, co trudniejsze.”
- „Powiem ci coś, tylko się nie śmiej. Wczoraj o zmierzchu ktoś stał na skraju bagna i patrzył w stronę mojej chaty. Miał na głowie chustę jak Wanda. Wyszłam, a tam nikogo. Tylko mgła.”
- „Hubert mówił, że pająki nie znoszą piołunu. Śmiałam się z niego. A on chodził do lasu z pęczkiem za pasem i wracał. Do czasu. Jakbyś chciał, uwarzę ci wywar, tylko musi naciągnąć przez noc.”
- „Przejrzałam zielnik Huberta jeszcze raz. Ostatnie kartki są wyrwane równo, nożem. On by tak nie zrobił. Ktoś ma tę stronę. Jeśli to ty, to wiedz, że i tak się dowiem.”
- „Co wieczór wychodzę na skraj bagna. Hubert szukał Wandy, to i ja będę szukać. Nie śmiej się. Ty też patrz.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar
Księga ucznia
Kryształ skupienia
Mikstura życia
Mikstura many
Różdżka iskier
Szata ucznia