Strona gryGraj ▸
Spoiler: postać, która pojawia się w trakcie opowieści kliknij, żeby odsłonić

Łaziebna Jadwiga

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

  • „Niższa ława, mówię!”
  • „Ciszej przy piecu.”
  • „Para idzie, oddychaj.”

Rozmowa

Spoiler: co mówi Łaziebna Jadwiga kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Siadaj na niższej ławie, wyżej się ugotujesz. Jadwiga, łaziebna. Ja parzę. Witkami, po plecach, aż skóra zrobi się czerwona jak rak. Nie krzycz, przy piecu się nie gada. Para nie lubi gadania.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Jadwiga. Łaziebna. Od trzydziestu lat przy tym piecu. Kiedyś miałam ręce białe, teraz czerwone jak kamienie w piecu.
Czym się zajmujesz?
Grzeję kamienie, polewam wodą, robię parę i parzę gości witkami. Pilnuję, żeby nikt nie zemdlał. Jak zemdleje, to do zimnej balii. Krótko i bez gadania.
Co tu w okolicy?
Na dole balie i plotki, wyżej solanka i interesy, na dachu Józek i widok. Tu para i spokój. Najlepsze piętro, ale ja tak mówię, bo moje.
Masz rodzinę?
Córka w Mszarze, wyszła za kowala. Pisze rzadko. Kowale nie lubią pisać, a ona przy nim oduczyła się.
Czego się boisz?
Że piec pęknie, kiedy ktoś będzie siedział na górnej ławie. Raz pękł kamień i strzelił jak z łuku. Od tamtej pory nikt nie siada przy samym piecu. Ja też nie.
O czym marzysz?
Mała łaźnia, sama dla siebie, nad rzeką. Bez gości. Para, witki, i nikt nie pyta, ile kosztuje.
Co lubisz jeść?
Po parze kwas chlebowy i ogórek z beczki. Słone i zimne. Nic lepszego człowiek nie wymyślił.
Smoki istnieją?
Smok to by był dobry łaziebny. Sam grzeje, sam dmucha parą. Tylko by gości zjadał. Jak niektórzy łaziebni.
Co zrobisz z workiem złota?
Nowy piec z prawdziwych kamieni rzecznych, nie z bagna. I łój na kołowrót dla Józka, bo mi się serce kraje, jak skrzypi.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi rajca do parowni i mówi, że jest ważny. Mówię mu: tu wszyscy są goli. Najkrótszy wykład o równości w Brzezinach.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce? Tu jest zawsze gorąco, słońce nie ma nic do gadania.
deszcz: Deszcz to dobry dzień. Ludzie zmarznięci przychodzą i zostają długo.
mgła: Mgła na dworze, para w środku. Nie wiadomo, gdzie się kończy łaźnia.
Co o mnie myślisz?
Znowu na niższej ławie? Dobrze, uczysz się.
Plecy masz jak deska. Kto cię tak spiął?
Masz bliznę, której wcześniej nie było. Nie mów skąd.
O sąsiadach
Łaziebny Florek: Florek liczy ręczniki. Ja liczę oddechy.
Masażysta Teofil: Teofil ma ręce lepsze niż oczy, które miał. Słucha tak, że się człowiek sam wygada.
Józek od lin: Józek ciągnie wiadra i ma widok. Ja mam piec. Każde ma swój dach nad głową, on dosłownie.
Cichy Marek: Marek siedzi na najwyższej ławie i milczy. Jedyny, którego para nie rusza.

Inne tematy

  • „Witki brzozowe, wiązane na Świętego Jana, suszone na strychu. Moczysz w gorącej wodzie, a potem po plecach, po łydkach. Krew rusza, złe wychodzi. Co złe, to już twoja sprawa.”
  • „Na ławie wszyscy są goli i w ręczniku. Widzę każdą bliznę w mieście. Kto ma ślady po kajdanach, kto po nożu, kto po batogu. Nie pytam. Ale pamiętam.”
  • „Florek liczy ręczniki, ja liczę oddechy. Jak ktoś za długo nie oddycha głęboko, wyciągam go za nogi do zimnej balii. Florek by policzył, czy ręcznik suchy.”
  • „Nocą piec stygnie, a ja siedzę przy nim, póki kamienie nie przestaną syczeć. Tylko wtedy jest cicho. Nawet Marek tak nie umie milczeć jak stygnący piec.”
  • „Wróbel coś wygadał na dole, słyszałam. Na dole się gada. Tu się poci. Kto chce gadać, niech zejdzie do balii.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny