Powroźnik Jacenty
Nocą idzie gdzie indziej, w deszcz chowa się pod dach, ma swoją trasę.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Trzydzieści dwa, trzydzieści trzy…”
- „Skręt w lewo, potem w prawo.”
- „Uwaga, tyłem idę!”
Sprzedaje
Prośby
- Nowa lina dla dzwonnika (poziom 20)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Powroźnik Jacenty kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Uwaga, idę tyłem! Pięć, sześć… Jacenty, powroźnik. Kręcę liny. Lina ma trzydzieści cztery kroki. Ja nie liczę groszy, ja liczę kroki. Groszy i tak mam mniej.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Jacenty. Powroźnik. Trzydzieści cztery kroki od drzwi do końca alejki.
- Czym się zajmujesz?
- Kręcę liny. Idę tyłem, skręcam pasma, liczę kroki. Lina na łódź, lina na sieć, lina na dźwig w porcie. Każda ma swoje kroki.
- Co tu w okolicy?
- Kępa ma dobrą alejkę. Prostą. W mieście wszystko krzywe, kroki się nie zgadzają.
- Masz rodzinę?
- Sam. Matka uczyła mnie kręcić. Ojca nie pamiętam. Pamiętam, że miał długie kroki.
- Czego się boisz?
- Że coś powiem. Komuś. Nie tak, jak trzeba. I już nie będzie można odkręcić.
- O czym marzysz?
- Lina tak długa, żeby sięgnęła od Kępy do… nieważne dokąd. Do wędzarni. Znaczy, do portu. Daleko.
- Co lubisz jeść?
- Węgorz wędzony. Od Bronisławy. Najlepszy. Mówię obiektywnie. Liczyłem.
- Smoki istnieją?
- Ile kroków ma smok? Ciekawe. Długi musi być. Na smoka trzeba by liny na sto kroków.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Policzyłbym. Na kroki. Ile kroków konopi bym kupił. Wyszłoby… dużo kroków. Potem nie wiem.
- Znasz jakiś dowcip?
- Kleofas mówi, że moje liny za długie. To mu mówię: to nie lina za długa, to łódź za krótka.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Sucho, konopie się dobrze kręcą. Trzydzieści cztery kroki bez zatrzymania.
deszcz: W deszczu lina nasiąka i ciężka. Kroki krótsze. Liczę od nowa.
mgła: We mgle nie widać końca alejki. Idę na pamięć. Pamięć ma trzydzieści cztery kroki. - Co o mnie myślisz?
- Uwaga, tyłem idę. Przepraszam. Nie znam cię.
Słyszałem o tobie. Od… od Bronisławy. Ona wszystko wie.
Ty jesteś w porządku. Policzyłem.
O tobie pół Brzezin mówi. Ja nie mówię. Ale słucham. - O sąsiadach
- Wędzarka Bronisława: Bronisława? Wędzi. Dobrze wędzi. Nic więcej nie powiem. Bo nie ma nic więcej. Nic.
Przewoźnik Kleofas: Kleofas narzeka na moje liny, a łódź mu trzyma. To dobre liny.
Wojsław Węgorz: Wojsław dobry. Pyta czasem, czy lina może pęknąć sama. Mówię, że moja nie.
Skupowy Teofil: Teofil zapłacił mi więcej, niż chciałem. Nie wiem czemu. Liczy dziwnie.
Szkutnik Nikodem: Szkutnik Nikodem w porcie bierze moje liny do łodzi. Mówi, że trzymają lepiej niż obce. Dobry człowiek.
Inne tematy
- „Konopie, trzy pasma, skręt w lewo, potem razem w prawo. Jak skręcisz w jedną stronę, lina się rozkręci. Jak w dwie, trzyma łódź w sztormie. Z ludźmi chyba tak samo, nie wiem.”
- „Trzydzieści cztery kroki do końca alejki. Potem wracam. Raz było trzydzieści pięć. Cały dzień nie mogłem spać. Okazało się, że ktoś przesunął ławkę.”
- „Kleofas? Moje liny trzymają mu łódź, a on i tak narzeka. Że sztywne, że za miękkie, że za długie. Za długie to jest jego gadanie. Ale nie mów mu, że tak powiedziałem.”
- „Bronisława? A, no… wędzi. Dobrze wędzi. Bardzo dobrze. Ja tylko tamtędy przechodzę z liną. Tak wychodzi z kroków. Nie z niczego innego. Dwadzieścia… znaczy trzydzieści cztery.”
- „Teofil kupił ode mnie raz linę do skupu. Zapłacił od łokcia, nie od kroku. Wyszło więcej, niż bym wziął. Nie wiem, czy się pomylił. Teofil się nie myli.”
- „Lina przy sieciach Mikołaja była moja. Nie pękła. Sprawdzałem potem. Lina nie pękła. Nie wiem, czemu to mówię. Mówię każdemu.”
- „Most do Mszaru stoi! Na moście też są liny, przy wozach, przy ładunku. Myślisz, że ktoś tam kupi moje? Policzyłem: od Kępy do mostu jest dużo kroków. Bardzo dużo.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny
Sznur