Strona gryGraj ▸

Powroźnik Jacenty

Nocą idzie gdzie indziej, w deszcz chowa się pod dach, ma swoją trasę.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Powroźnik Jacenty kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Uwaga, idę tyłem! Pięć, sześć… Jacenty, powroźnik. Kręcę liny. Lina ma trzydzieści cztery kroki. Ja nie liczę groszy, ja liczę kroki. Groszy i tak mam mniej.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Jacenty. Powroźnik. Trzydzieści cztery kroki od drzwi do końca alejki.
Czym się zajmujesz?
Kręcę liny. Idę tyłem, skręcam pasma, liczę kroki. Lina na łódź, lina na sieć, lina na dźwig w porcie. Każda ma swoje kroki.
Co tu w okolicy?
Kępa ma dobrą alejkę. Prostą. W mieście wszystko krzywe, kroki się nie zgadzają.
Masz rodzinę?
Sam. Matka uczyła mnie kręcić. Ojca nie pamiętam. Pamiętam, że miał długie kroki.
Czego się boisz?
Że coś powiem. Komuś. Nie tak, jak trzeba. I już nie będzie można odkręcić.
O czym marzysz?
Lina tak długa, żeby sięgnęła od Kępy do… nieważne dokąd. Do wędzarni. Znaczy, do portu. Daleko.
Co lubisz jeść?
Węgorz wędzony. Od Bronisławy. Najlepszy. Mówię obiektywnie. Liczyłem.
Smoki istnieją?
Ile kroków ma smok? Ciekawe. Długi musi być. Na smoka trzeba by liny na sto kroków.
Co zrobisz z workiem złota?
Policzyłbym. Na kroki. Ile kroków konopi bym kupił. Wyszłoby… dużo kroków. Potem nie wiem.
Znasz jakiś dowcip?
Kleofas mówi, że moje liny za długie. To mu mówię: to nie lina za długa, to łódź za krótka.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Sucho, konopie się dobrze kręcą. Trzydzieści cztery kroki bez zatrzymania.
deszcz: W deszczu lina nasiąka i ciężka. Kroki krótsze. Liczę od nowa.
mgła: We mgle nie widać końca alejki. Idę na pamięć. Pamięć ma trzydzieści cztery kroki.
Co o mnie myślisz?
Uwaga, tyłem idę. Przepraszam. Nie znam cię.
Słyszałem o tobie. Od… od Bronisławy. Ona wszystko wie.
Ty jesteś w porządku. Policzyłem.
O tobie pół Brzezin mówi. Ja nie mówię. Ale słucham.
O sąsiadach
Wędzarka Bronisława: Bronisława? Wędzi. Dobrze wędzi. Nic więcej nie powiem. Bo nie ma nic więcej. Nic.
Przewoźnik Kleofas: Kleofas narzeka na moje liny, a łódź mu trzyma. To dobre liny.
Wojsław Węgorz: Wojsław dobry. Pyta czasem, czy lina może pęknąć sama. Mówię, że moja nie.
Skupowy Teofil: Teofil zapłacił mi więcej, niż chciałem. Nie wiem czemu. Liczy dziwnie.
Szkutnik Nikodem: Szkutnik Nikodem w porcie bierze moje liny do łodzi. Mówi, że trzymają lepiej niż obce. Dobry człowiek.

Inne tematy

  • „Konopie, trzy pasma, skręt w lewo, potem razem w prawo. Jak skręcisz w jedną stronę, lina się rozkręci. Jak w dwie, trzyma łódź w sztormie. Z ludźmi chyba tak samo, nie wiem.”
  • „Trzydzieści cztery kroki do końca alejki. Potem wracam. Raz było trzydzieści pięć. Cały dzień nie mogłem spać. Okazało się, że ktoś przesunął ławkę.”
  • „Kleofas? Moje liny trzymają mu łódź, a on i tak narzeka. Że sztywne, że za miękkie, że za długie. Za długie to jest jego gadanie. Ale nie mów mu, że tak powiedziałem.”
  • „Bronisława? A, no… wędzi. Dobrze wędzi. Bardzo dobrze. Ja tylko tamtędy przechodzę z liną. Tak wychodzi z kroków. Nie z niczego innego. Dwadzieścia… znaczy trzydzieści cztery.”
  • „Teofil kupił ode mnie raz linę do skupu. Zapłacił od łokcia, nie od kroku. Wyszło więcej, niż bym wziął. Nie wiem, czy się pomylił. Teofil się nie myli.”
  • „Lina przy sieciach Mikołaja była moja. Nie pękła. Sprawdzałem potem. Lina nie pękła. Nie wiem, czemu to mówię. Mówię każdemu.”
  • „Most do Mszaru stoi! Na moście też są liny, przy wozach, przy ładunku. Myślisz, że ktoś tam kupi moje? Policzyłem: od Kępy do mostu jest dużo kroków. Bardzo dużo.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny