Stary Ignacy
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Duchy. Nie klątwa. Duchy.”
- „Kamień pamięta, kto go ciosał.”
- „Nie chodź tam sam. Albo chodź.”
Sprawy, które zaczyna
Rozmowa
Spoiler: co mówi Stary Ignacy kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Ignacy jestem. Byłem nadzorcą w kamieniołomie za cmentarzem, zanim Mateusz poszedł do ruin, a kamieniołom zamknęła klątwa. Tak mówią. A ja ci mówię: duchy. Widziałem je na własne oczy. Kamieniarze, co tam zginęli pod skałą, chodzą i tłuką młotami w nic. Nikt tam nie pójdzie. A ty? Pójdziesz?”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Ignacy. Byłem nadzorcą w kamieniołomie za cmentarzem. Dalej jestem, tylko kamieniołomu długo nie było.
- Czym się zajmujesz?
- Pilnuję, żeby nikt tam nie lazł. Duchy. Mówię każdemu. Nikt nie słucha, ale ja mówię.
Nadzoruję. Bartosz ciosa, Józek odłupuje, ja patrzę. Patrzenie to też robota, młody. - Co tu w okolicy?
- Za cmentarzem kamieniołom, a w kamieniołomie… sam wiesz. Wszędzie, gdzie Mateusz ciosał, coś po nim zostało.
- Masz rodzinę?
- Synów nie mam. Miałem kamieniarzy. Sześciu zostało pod ścianą. Jak synowie, i nie mów mi, że nie.
- Czego się boisz?
- Duchów. Nie klątwy. Duchów. Klątwa nie stuka młotem po nocy.
Że wrócą. Cicho jest, ale ja dalej słucham. Starego nie oszukasz. - O czym marzysz?
- Żeby ktoś mi uwierzył od razu, a nie po latach. Raz. Jeden raz.
- Co lubisz jeść?
- Chleb z kamiennego pieca. Tylko taki. Z innego smakuje jak gwóźdź.
- Smoki istnieją?
- Wierzę w to, co widziałem. Duchy widziałem. Smoka nie. Ale kto mi uwierzy w duchy, niech uwierzy i w smoki.
- Znasz jakiś dowcip?
- Kamieniarz pyta drugiego: czemu tak długo ciosasz? A ten: bo kamień nie lubi, jak go poganiać. Śmieszne? U nas było.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Sucho. Kamień dobrze się tnie. Duchy też lubią sucho, mówię ci.
deszcz: Deszcz. Ściana robi się śliska. Pod ścianą nie stawaj, nigdy.
mgła: Mgła. We mgle duchy wyglądają jak ludzie. Albo ludzie jak duchy. Uważaj. - Co o mnie myślisz?
- Nie znam cię. Pójdziesz do kamieniołomu? Nie? Mądry.
Słyszałem, że się nie boisz. Głupi albo dzielny, jedno z dwóch.
Ty jesteś swój. Widziałeś to, co ja. Mało kto widział.
O tobie gadają. A ja mówię wszystkim, że ty pierwszy mi uwierzyłeś. Prawda? - O sąsiadach
- Grabarz Szymon: Grabarz. Ma swoich umarłych, ja swoich. Jego leżą. Moje stukały.
Zielarka Jagna: Jagna zna się na ziołach i na tym, czego ludzie nie widzą. Nie mów jej, że tak mówię.
Kamieniarz Bartosz: Bartosz wrócił, ledwie powiedziałem, że cicho. Ciosa równo. Klęka rano przy ołtarzu. Porządny.
Kamieniarz Józek: Józek się boi. Dobrze. Kto się boi, ten dłużej żyje w kamieniołomie.
Inne tematy
- „Wybite? Wrócą, mówię ci. Wracają zawsze, to nie zwykłe upiory, to klątwa. Mateusz coś o tym wiedział, spisał, schował w mojej szafce w szopie. Jagna zna się na takich rzeczach. Idź do niej, zanim wrócą. No, idź!”
- „Filary mostu, widzisz je? Z naszego kamienia. Mateusz by się cieszył, on ciosał na mury, my na most. Bartosz mówi, że kamień pamięta, kto go ciosał. Niech pamięta.”
- „Słyszysz? Cicho. Pierwszy raz od lat słychać tylko młoty, a nie to, co udaje młoty. Bartosz i Józek wrócili do kamienia. Skład jest twój: kupa ciosanych kamieni przy szopie, w górze wykopu. Podchodzisz i bierzesz, kilofa nie trzeba. Jeden kamień co cztery minuty, najwyżej dziesięć naraz. Na most trzeba trzydziestu. Mateusz by się cieszył.”
- „Chcesz wiedzieć, jak to się zaczęło? Mateusz Kamieniarz ciosał tu kamień na mury. Kiedy zawaliła się ściana, zginęło sześciu: trzech pod ścianą i trzech, co szli ich wyciągać. Sam postawił im ołtarz w środku wykopu. Potem poszedł do ruin i nie wrócił. A tydzień później zaczęła się klątwa.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar