Iga
Tylko w dzień, chodzi po okolicy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie depcz, pieliłam!”
- „Lusia, chodź tu!”
- „Pszczoły nie gryzą, kłują.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Iga kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Ty nie depcz, tu jest grządka, ja ją pieliłam! Iga jestem, mam dziewięć lat i jestem najstarsza. Lusia jest młodsza i musi mnie słuchać. Jak będę duża, to będę pszczelarką. Jak pani Jadwiga.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Iga. Mam dziewięć lat i jestem najstarsza. Z dzieci. Pan Kosma jest najstarszy ze wszystkich.
- Czym się zajmujesz?
- Pielę zagony i pilnuję Lusi. Pilnowanie Lusi jest trudniejsze. Chwasty przynajmniej nie uciekają.
- Co tu w okolicy?
- Tu są Ogrody. Tam katedra. Tam za wodą rynek, gdzie mama sprzedaje. A tam na wschód nie wolno, bo rozbójnicy. Ja się nie boję, ale nie wolno.
- Masz rodzinę?
- Mama, Lusia i tata. Tata jest w porcie i nosi najcięższe worki. Jak wraca, to śpi, a my jesteśmy cicho. Lusia nie umie być cicho.
- Czego się boisz?
- Niczego. No, może tego, że pszczoły mnie nie polubią. Ale już mnie lubią. Prawie.
- O czym marzysz?
- Być pszczelarką jak pani Jadwiga. Mieć sto uli. I żeby Lusia nosiła mi miód, a nie ja jej.
- Co lubisz jeść?
- Miód. Pani Jadwiga daje czasem na palcu. Najlepsze, co jest. Lepsze niż rzepa, a rzepę mamy zawsze.
- Smoki istnieją?
- Smoki chyba nie mają żądeł. To pszczoła jest groźniejsza. Mówię poważnie.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłabym mamie kram z daszkiem. Mama o nim mówi codziennie. I ule. I cukierka dla Lusi, ale małego.
- Znasz jakiś dowcip?
- Czemu pszczoła brzęczy? Bo nie zna słów! Lusia się śmiała pół dnia. Lusia się śmieje ze wszystkiego.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce! Pszczoły latają, a ja mogę patrzeć!
deszcz: Deszcz. Nie pielimy, bo błoto. Lusia skacze po kałużach, a ja muszę to potem mamie tłumaczyć.
mgła: We mgle strachy na wróble wyglądają jak ludzie. Ja wiem, że to strachy. Lusia nie wie. - Co o mnie myślisz?
- Nie depcz grządki, ja pieliłam!
Ty jesteś ten, co o nim mówią? Masz miecz? Pokażesz?
Możesz pomagać pielić. Ale słuchasz mnie, bo ja się znam.
Wszyscy o tobie mówią! Jak będę pszczelarką, nazwę królową po tobie! - O sąsiadach
- Lusia: Lusia jest mała i boi się strachów na wróble. Ale jest moja, więc nikt nie może jej dokuczać, tylko ja.
Bartniczka Jadwiga: Pani Jadwiga jest najmądrzejsza w Ogrodach. Pszczoły jej słuchają!
Ogrodnik Kosma: Pan Kosma gada do buraków. Mama mówi, że to ze starości. Pan Kosma mówi, że to z miłości.
Stróż Bogdan: Pan Bogdan ma psa, co nie szczeka. Z psem się gada lepiej.
Warzywniczka Marianna: Mama liczy wszystko, nawet marchewki na obiad. Ja też umiem liczyć. Do stu.
Inne tematy
- „Pani Jadwiga dała mi potrzymać ramkę. Ugryzła mnie… znaczy, ukłuła, pszczoły nie gryzą. I ja nie płakałam! Lusia by płakała. Lusia płacze, jak kura na nią krzywo spojrzy.”
- „Lusia się boi strachów na wróble. Ja jej mówię, że to tylko kij i stara koszula, a ona, że w nocy ruszają rękami. Bzdury. Ja raz sprawdziłam. Nie ruszały. Prawie na pewno.”
- „Pielić to tak: zielone, co rośnie równo, zostaje, zielone, co rośnie krzywo, wyrywasz. Proste. Pan Kosma mówi, że to nie tak, ale pan Kosma gada do buraków.”
- „Tata nosi worki w porcie dla pana Wróbla. Najcięższe w całych Brzezinach. Dlatego jak przychodzi, to śpi. Ja mu wtedy nie przeszkadzam. Ja mu tylko patrzę, czy oddycha. Oddycha.”
- „Pan Bogdan ma psa, co nie szczeka, tylko patrzy. Ja z nim gadam. Z psem, nie z panem Bogdanem. Pan Bogdan mówi tylko „do domu, mała” i „już”.”
- „To ty zabiłeś smoka?! Prawdziwego?! A miał żądło? Bo jak nie miał żądła, to pszczoła groźniejsza. Mówię poważnie.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny