Klatkarz Hipolit
Nocą idzie gdzie indziej, w niedzielę na mszy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie podchodź do kraty.”
- „Karmię przez worek. Na wyczucie.”
- „Kręcę, klatka jedzie.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Klatkarz Hipolit kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Nie podchodź do kraty, gryzie. Nie ja, on. Hipolit, klatkarz. Karmię, poję, czyszczę, a potem patrzę, jak ich wypuszczają na piasek. Ty jesteś z tych, co na nich czekają na dole? Hm. Każdy ma swoją robotę.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Hipolit. Klatkarz. Od bestii.
- Czym się zajmujesz?
- Karmię, czyszczę, kręcę kołowrotem. Jak trzeba, śpiewam. Lamia lubi, jak się śpiewa. Inne nie.
- Co tu w okolicy?
- Brzeziny to ludzie, a ludzi nie lubię. Zwierzyniec to zwierzęta, a zwierzęta są uczciwe. Jak ugryzą, to wiesz za co.
- Masz rodzinę?
- Pies. I smok, w pewnym sensie. Wychowałem. Jak wychodzi na piasek, mówię mu, żeby uważał. Nie słucha. Jak dzieci.
- Czego się boisz?
- Tej klatki pod najgłębszą zapadnią. Murowanej. Nie otwieram jej. Nikt mi nie każe, ale i tak nie otwieram.
- O czym marzysz?
- Zwierzyniec bez areny. Klatki otwarte, bestie śpią, ja śpię. Nikt nie patrzy z ław.
- Co lubisz jeść?
- To, co zostaje po karmieniu. Nie pytaj.
- Smoki istnieją?
- Wierzę, bo jednego karmiłem łyżką. Smoki jedzą łyżką, jak są małe. Potem już nie.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym ziemię za miastem i wywiózł tam wszystkie klatki. Wróbel by mnie zabił. Może warto.
- Znasz jakiś dowcip?
- Ile trzeba klatkarzy, żeby nakarmić gorgonę? Jednego, ale z zamkniętymi oczami. Dwóch, jak pierwszy otworzy.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce, bestie śpią. Dobry dzień.
deszcz: W deszcz są spokojniejsze. Ludzie odwrotnie.
mgła: We mgle minotaur ryczy, bo nie widzi ścian. Ja też bym ryczał. - Co o mnie myślisz?
- Nie znam cię. Nie podchodź do kraty.
Słyszałem o tobie. Bestie też. Nie lubią cię.
Ty zabijasz, ja karmię. Jakoś się dzielimy robotą.
Nie zabijaj mi smoka. Więcej nie proszę. - O sąsiadach
- Felczer Remigiusz: Remigiusz szyje ludzi. Ja szyję zwierzęta. On pije po pracy, ja przed. Dobrze się uzupełniamy.
Staś: Chłopak grabi piasek, a patrzy na klatki. Zje go kiedyś ciekawość.
Mistrz areny Gerwazy: Gerwazy płaci za bestie i nie pyta, skąd są. Mądry człowiek.
Kupiec Wróbel: Wróbel przywozi. Ja nie pytam skąd. On nie pyta, jak umierają. Uczciwy układ.
Łuskarz Sambor: Sambor znalazł jajo. Dobrze, że znalazł. Źle, że sprzedał.
Inne tematy
- „Widziałeś deski w piasku? Zapadnie. Pod spodem korytarz, klatka na wózku, kołowrót. Kręcę, klatka jedzie w górę, deska się podnosi i wychodzi. Wróbel przywozi, ja kręcę. Ty zabijasz. Taki łańcuch.”
- „Młody smok z drugiego poziomu. Z jaja go wychowałem. Sambor z Przełomu znalazł jajo, Wróbel kupił, Gerwazy zapłacił, a ja grzałem pod piecem sześć tygodni. Pierwszy raz zionął mi na rękaw. Jak go wypuszczają, nie patrzę.”
- „Chłopak grabi piasek, a patrzy na klatki. Zje go kiedyś ciekawość. Albo coś z klatki. Mówię mu, a on się śmieje. Ja w jego wieku też się śmiałem. Mam od tego bliznę na plecach.”
- „Wróbel przywiózł nowe. Z Pelorii, z pustyni, z dżungli. Minotaur ryczy całą noc. Gorgona siedzi w worku, bo kto na nią spojrzy, sztywnieje. Ja karmię przez worek. Na wyczucie.”
- „Pod najgłębszą zapadnią jest stara klatka. Murowana, nie żelazna. Nikt jej nie otwiera. Trzydzieści lat temu otworzyli. Czasem w nocy coś tam oddycha. Gerwazy mówi, że to wiatr w korytarzu. W korytarzu nie ma wiatru.”
- „W deszcz zwierzęta są spokojniejsze. Ludzie odwrotnie. Dlatego w deszcz siedzę tutaj, a nie w karczmie.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny