Kołodziej Hilary
Tylko w dzień, w niedzielę na mszy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Wszystko, co okrągłe.”
- „Obręcz musi siedzieć jak ulał.”
- „Koło się kręci, kołodziej się cieszy.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Kołodziej Hilary kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Hilary, kołodziej i bednarz. Robię wszystko, co okrągłe: koła, beczki, obręcze. Raz zrobiłem kwadratowe koło, dla żartu. Rada chciała kupić. Mówię ci, to miasto.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Hilary. Kołodziej, bednarz, a jak trzeba, to i obręcz na szczęście wybiję. Szczęście też jest okrągłe, wiesz? Kręci się.
- Czym się zajmujesz?
- Koła do wozów, beczki na sól, śledzie i piwo. Cały handel Brzezin jedzie na moich kołach i leży w moich beczkach. A rajca myśli, że w jego księgach.
- Co tu w okolicy?
- Rzemieślnicy wstają o świcie i kłócą się do zmierzchu. Ja z szewcem, szewc ze mną, garbarz z wiatrem. Kupcy się kłaniają, my się kłócimy. Uczciwiej.
- Masz rodzinę?
- Trzech synów. Każdy chce być kupcem. Mówię im: kupiec bez beczki to człowiek z workiem. Nie słuchają. Okrągłe głowy, po mnie.
- Czego się boisz?
- Kwadratowych rzeczy. Śmiej się. Ale ja wiem, co mówię.
- O czym marzysz?
- Zrobić koło do młyna Medarda. Wielkie, na pół rzeki. Medard mówi, że rzeka by się obraziła. Medard tak mówi o wszystkim.
- Co lubisz jeść?
- Obwarzanki! Okrągłe, z dziurą. Je się dookoła i zawsze coś zostaje na środku. Nic. Ale zostaje.
- Smoki istnieją?
- Jak smok wpadnie w beczkę, beczka się nie rozleci. Moja nie. Za resztę nie odpowiadam.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Złote koło, na pokaz, do warsztatu. Niech kupcy patrzą i liczą, ile kosztuje. A potem bym je przetopił, bo złote koło nie jeździ.
- Znasz jakiś dowcip?
- Ilu kołodziejów trzeba do zmiany koła? Jednego. Ale przy robocie opowie trzy dowcipy, wszystkie okrągłe. To był pierwszy.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce, drewno suche, obręcze siedzą. Dobry dzień na beczki.
deszcz: Deszcz to błoto, błoto to połamane szprychy. Nie cieszę się z cudzych kłopotów. Ale się cieszę.
mgła: Mgła. Wozy wpadają w rowy. Mówię ci, dla mnie każda pogoda coś ma. - Co o mnie myślisz?
- Nowy? Masz wóz? Nie? To się poznamy, jak będziesz miał.
Słyszę o tobie, że się nie targujesz. Prawda? Bo jak prawda, to już cię lubię.
Ty jesteś swój. Swojemu mówię, gdzie w mieście są koleiny. Wszędzie.
O tobie gada cały cech. Ja mówię, że jesteś okrągły: z każdej strony tak samo porządny. - O sąsiadach
- Ważnik Albin: Albin waży, ja robię, czym waży. Jak się nie zgadza, kto winny? Zawsze ten, kto pyta.
Szewc Pankracy: Szewc mówi, że noga była przed kołem. A ja mu na to: po co ci noga, jak masz wóz? Kłócimy się dwadzieścia lat. Przyjaźń.
Magazynier Edmund: Edmund sprawdza moje beczki. Od środka. Kubkiem. Mówi, że to kontrola jakości.
Stolarz Cyprian: Cyprian kupuje u mnie obręcze na trumny. Trumnom obręcze niepotrzebne. Mówi, że tak solidniej. Nie pytam.
Inne tematy
- „Wiesz, czemu kocham okrągłe? Bo nie ma rogów, o które się człowiek zahaczy. Kwadratowe rzeczy w tym mieście robią się z kłopotów. Skrzynie, księgi, odważniki. Odważniki zwłaszcza.”
- „Raz w życiu zrobiłem coś kwadratowego na zamówienie. Dla ratusza, z pieczęcią, zapłacone z góry, bez targowania. Wiesz, ile razy rada zapłaciła z góry bez targowania? Raz. Właśnie wtedy. Od tamtej pory śpię jakoś krzywo.”
- „Albin waży, ja robię beczki, w których się waży. Kto winny, jak się nie zgadza? On mówi, że beczka. Ja mówię, że waga. Edmund mówi, że on tylko sprawdza, co w środku. Edmund sprawdza za często.”
- „Most stoi i wozy znów jeżdżą do Mszaru. Wiesz, co to dla kołodzieja? Koleiny, dziury, połamane szprychy. Raj. Postawiłbym piwo temu, kto go stawiał. Ty? No to obaj wiemy, gdzie jest Kotwica.”
- „Prom Lubomiry pływa, mówią. Gaweł przyszedł do mnie po obręcze na beczki ze smołą i zapłacił bez targowania. Drugi raz w życiu ktoś mi tak zapłacił. Tym razem śpię dobrze.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny