Strona gryGraj ▸

Kołodziej Hilary

Tylko w dzień, w niedzielę na mszy.

Co woła, gdy przechodzisz

Rozmowa

Spoiler: co mówi Kołodziej Hilary kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Hilary, kołodziej i bednarz. Robię wszystko, co okrągłe: koła, beczki, obręcze. Raz zrobiłem kwadratowe koło, dla żartu. Rada chciała kupić. Mówię ci, to miasto.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Hilary. Kołodziej, bednarz, a jak trzeba, to i obręcz na szczęście wybiję. Szczęście też jest okrągłe, wiesz? Kręci się.
Czym się zajmujesz?
Koła do wozów, beczki na sól, śledzie i piwo. Cały handel Brzezin jedzie na moich kołach i leży w moich beczkach. A rajca myśli, że w jego księgach.
Co tu w okolicy?
Rzemieślnicy wstają o świcie i kłócą się do zmierzchu. Ja z szewcem, szewc ze mną, garbarz z wiatrem. Kupcy się kłaniają, my się kłócimy. Uczciwiej.
Masz rodzinę?
Trzech synów. Każdy chce być kupcem. Mówię im: kupiec bez beczki to człowiek z workiem. Nie słuchają. Okrągłe głowy, po mnie.
Czego się boisz?
Kwadratowych rzeczy. Śmiej się. Ale ja wiem, co mówię.
O czym marzysz?
Zrobić koło do młyna Medarda. Wielkie, na pół rzeki. Medard mówi, że rzeka by się obraziła. Medard tak mówi o wszystkim.
Co lubisz jeść?
Obwarzanki! Okrągłe, z dziurą. Je się dookoła i zawsze coś zostaje na środku. Nic. Ale zostaje.
Smoki istnieją?
Jak smok wpadnie w beczkę, beczka się nie rozleci. Moja nie. Za resztę nie odpowiadam.
Co zrobisz z workiem złota?
Złote koło, na pokaz, do warsztatu. Niech kupcy patrzą i liczą, ile kosztuje. A potem bym je przetopił, bo złote koło nie jeździ.
Znasz jakiś dowcip?
Ilu kołodziejów trzeba do zmiany koła? Jednego. Ale przy robocie opowie trzy dowcipy, wszystkie okrągłe. To był pierwszy.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce, drewno suche, obręcze siedzą. Dobry dzień na beczki.
deszcz: Deszcz to błoto, błoto to połamane szprychy. Nie cieszę się z cudzych kłopotów. Ale się cieszę.
mgła: Mgła. Wozy wpadają w rowy. Mówię ci, dla mnie każda pogoda coś ma.
Co o mnie myślisz?
Nowy? Masz wóz? Nie? To się poznamy, jak będziesz miał.
Słyszę o tobie, że się nie targujesz. Prawda? Bo jak prawda, to już cię lubię.
Ty jesteś swój. Swojemu mówię, gdzie w mieście są koleiny. Wszędzie.
O tobie gada cały cech. Ja mówię, że jesteś okrągły: z każdej strony tak samo porządny.
O sąsiadach
Ważnik Albin: Albin waży, ja robię, czym waży. Jak się nie zgadza, kto winny? Zawsze ten, kto pyta.
Szewc Pankracy: Szewc mówi, że noga była przed kołem. A ja mu na to: po co ci noga, jak masz wóz? Kłócimy się dwadzieścia lat. Przyjaźń.
Magazynier Edmund: Edmund sprawdza moje beczki. Od środka. Kubkiem. Mówi, że to kontrola jakości.
Stolarz Cyprian: Cyprian kupuje u mnie obręcze na trumny. Trumnom obręcze niepotrzebne. Mówi, że tak solidniej. Nie pytam.

Inne tematy

  • „Wiesz, czemu kocham okrągłe? Bo nie ma rogów, o które się człowiek zahaczy. Kwadratowe rzeczy w tym mieście robią się z kłopotów. Skrzynie, księgi, odważniki. Odważniki zwłaszcza.”
  • „Raz w życiu zrobiłem coś kwadratowego na zamówienie. Dla ratusza, z pieczęcią, zapłacone z góry, bez targowania. Wiesz, ile razy rada zapłaciła z góry bez targowania? Raz. Właśnie wtedy. Od tamtej pory śpię jakoś krzywo.”
  • „Albin waży, ja robię beczki, w których się waży. Kto winny, jak się nie zgadza? On mówi, że beczka. Ja mówię, że waga. Edmund mówi, że on tylko sprawdza, co w środku. Edmund sprawdza za często.”
  • „Most stoi i wozy znów jeżdżą do Mszaru. Wiesz, co to dla kołodzieja? Koleiny, dziury, połamane szprychy. Raj. Postawiłbym piwo temu, kto go stawiał. Ty? No to obaj wiemy, gdzie jest Kotwica.”
  • „Prom Lubomiry pływa, mówią. Gaweł przyszedł do mnie po obręcze na beczki ze smołą i zapłacił bez targowania. Drugi raz w życiu ktoś mi tak zapłacił. Tym razem śpię dobrze.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny