Strona gryGraj ▸

Przekupka Halina

W piątek na targu.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Prośby

Sprawy, które zaczyna

Rozmowa

Spoiler: co mówi Przekupka Halina kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Chodź, chodź! Halina jestem. Sprzedaję jajka, chleb i to, co mi ludzie powiedzą, bo to ostatnie schodzi najlepiej. Chcesz wiedzieć, kto z kim, kto komu i za ile? Siadaj.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Halina! Jajka, chleb i to, co ludzie gadają. To ostatnie gratis, ale bez jajek nie ma.
Czym się zajmujesz?
Stoję pod karczmą, w piątek na placu. Sprzedaję, słucham, przekazuję dalej. Trzy roboty, jedna sakiewka.
Co tu w okolicy?
Mszar to małe miasto, ale gada się tu jak w stolicy! Kto z kim, kto komu, kto za ile. Siadaj, opowiem.
Masz rodzinę?
Rodzina? Całe miasto! Znaczy, o całym mieście wiem więcej niż o własnej rodzinie. Normalne, rodzina nic ciekawego nie robi.
Czego się boisz?
Że coś się stanie, a ja nie będę wiedziała pierwsza. Tego się boję. I myszy.
O czym marzysz?
Jeden dzień na targu w Brzezinach. Tam się dopiero gada! Wróciłabym z plotkami na cały rok.
Co lubisz jeść?
Jajka, a jakże. Na miękko. Kto je na twardo, ten nie ma czasu na plotki.
Smoki istnieją?
Smoki? Bogumił mówi, że ogień zgasł. Szymon, że by go nie zmieścił. A ja mówię, że jakby był, wiedziałabym pierwsza.
Zabiłeś smoka! Wiem, wiem, wszyscy wiedzą. Ale ja wiedziałam pierwsza. Prawda? Powiedz, że pierwsza.
Co zrobisz z workiem złota?
Kram na placu, z daszkiem. I drugi stołek dla tych, co przychodzą na plotki. Dla ciebie.
Znasz jakiś dowcip?
Wiesz, ile kosztuje „słowo Bolka”? Tyle co mikstura i jeszcze dziesiąta część. Ha!
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce! Ludzie wychodzą, gadają, kupują. Najlepsza pogoda na plotki.
deszcz: Leje, a ja stoję pod karczmą. Wszyscy tędy przechodzą i każdy coś powie. Deszcz to też dobra pogoda.
mgła: Mgła. Nic nie widać, za to wszystko słychać. Nachyl się, coś ci powiem.
Co o mnie myślisz?
Nowa twarz! Mów, skąd, po co i na jak długo. I tak się dowiem.
O tobie już gadają! I wiesz co? Same dobre rzeczy. Na razie. Pilnuj się.
O tobie plotkuję najchętniej. Nikt nie wierzy, a wszystko prawda!
Jesteś najlepszą plotką w Mszarze od lat. Od lat! Dziękuję ci, naprawdę.
O sąsiadach
Lichwiarz Ambroży: Ambroży pożycza wszystkim i każdy mu wisi. A komu wisi Ambroży? Słyszałam, że komuś z Brzezin. Ale cii!
Marta: Marta, kowalowa. Dumna kobieta. Duma to głód, który się nie kończy, wiesz?
Kupiec Bolko: Bolko mówi „słowo Bolka”, a ja liczę, ile tych słów już było. Dużo. Za dużo jak na jednego kupca.
Kronikarz Bogumił: Bogumił zapisuje, ja opowiadam. On ma kronikę, ja mam słuchaczy. Zgadnij, kto ma lepiej.

Inne tematy

  • „Piątek, targ. Dziś stoję na placu, bo pod karczmą w piątek nikt nie kupuje, wszyscy idą na plac. Bolko skupuje dziś o dziesiątą część drożej, mów każdemu, a mnie nie mów, że to od niego wiem.”
  • „Znasz Martę, kowalową? Nie wychodzi od zimy. Siedzi w oknie i patrzy na plac i drogę od bramy. Noszę jej chleb pod drzwi. Bierze, jak nie patrzę. Duma to głód, który się nie kończy, wiesz?”
  • „Wiesz, że Ambroży pożycza wszystkim i każdy mu wisi? Wojciech za miech, Tadeusz za wóz, Grzegorz za dach. A komu wisi Ambroży? Nikomu. Tak przynajmniej mówi. Ja słyszałam, że komuś z Brzezin. Ale to między nami!”
  • „Wzięła? Przy tobie? … No. To siadaj. Jajka po dwa, plotki gratis, ale bez jajek nie ma plotek, takie zasady.”
  • „Wzięła od ciebie? No i dobrze. Ode mnie też bierze, prosto do ręki, wyobrażasz sobie? To siadaj. Jajka po dwa, plotki gratis, ale bez jajek nie ma plotek, takie zasady.”
  • „Wiesz, że w piątek przychodzi woźnica z Brzezin? Wóz zostawia na tamtym brzegu, a worki przeciąga łódką na linie, przy wraku. Skóry od Tadeusza tam, sól i mąka tutaj. Kiedyś jeździło pięć wozów w tygodniu, teraz jedna łódka, w piątek. Bierze worki i jego, więcej nikogo, więc się nie napraszaj.”
  • „Wiesz, że woźnica z Brzezin wjeżdża teraz wozem przez most? Łódka na linie odpoczywa, a worków przyjeżdża więcej. Kiedyś jeździło pięć wozów w tygodniu, teraz jeden, w piątek. Zawsze to lepiej niż łódka.”
  • „Janek wrócił! Wiesz już? Całe miasto o tym mówi, a Marta stała w drzwiach z chlebem w rękach i płakała. Pierwszy raz od zimy wzięła chleb przy mnie.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar