Strona gryGraj ▸

Cień Timona

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Rozmowa

Spoiler: co mówi Cień Timona kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „O! Żywy! Nie bój się, ja nic nie robię, ja tylko stoję. Timon Nieustraszony, pogromca gry… Nie. Przepraszam. Odruch. Timon. Spadłem z osła. Na prostej drodze, po winie. Tu na brzegu każdy mówi prawdę, bo Charon i tak wie, ale ja się ciągle mylę na początku.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Timon. Mąż Dafne. W pieśni Nieustraszony, pogromca gryfa. Naprawdę pogromca nikogo, bo nawet koza przeżyła.
Masz rodzinę?
Dafne. Tylko Dafne. Dzieci nie mieliśmy, mieliśmy gaj po dziadku i osła. Dzieci pewnie wdałyby się we mnie i też spadałyby z osłów.
Czego się boisz?
Że Dafne zapamięta mnie z pieśni. Nie z drogi, nie z tłoczni, tylko z tej zwrotki o gryfie. To byłoby gorsze niż Acheron.
Co lubisz jeść?
Chleb z oliwą Dafne i wino. Głównie wino. Teraz nic nie jem i powiem ci, że nie brakuje mi jedzenia. Brakuje mi tego, jak się rwie chleb.
Smoki istnieją?
Gryfów nie ma, to wiem na pewno, sprawdziłem całym sobą. Smoki? Pewnie też ktoś spadł z osła i rapsod był w pobliżu.
Co zrobisz z workiem złota?
Obol. Jeden. Reszta dla Dafne, na nową tłocznię, bo stara skrzypi.
Znasz jakiś dowcip?
Co mówi koza, jak heros spada z osła? Nic, ucieka. Co mówi osioł? Ryczy. Co mówi heros? Leży. A co mówi pieśń? O, pieśń mówi najwięcej.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Ostatnią pogodę pamiętam piękną, gwiazdy jak groch. Leżałem na plecach i patrzyłem. Dobrze się leżało, tylko krótko.
deszcz: Na górze pada? Oliwki się cieszą. Dafne też, bo nikt nie przychodzi pytać o mnie.
mgła: Mgła? Tu jej nie ma. Tu to my jesteśmy trochę jak mgła.
Co o mnie myślisz?
Żywy! Ale masz szczęście. Nie, serio, ciesz się, póki możesz.
Nowi mówią o tobie. Że chodzisz tam, gdzie nikt nie chodzi. Jak ja po winie.
Dobry z ciebie człowiek. Dafne by cię polubiła, ona lubi tych, co nie kłamią.
Śpiewają o tobie? Biedaku. Uważaj na zwrotkę o gryfie.
Co słychać?
Nowy cień przyszedł i mówił, że widział mnie na wazie. Z gryfem. Teraz to już na zawsze.
Tamten skąpy dalej trzyma obola w pięści. Mówi, że to inwestycja.
Opowiedziałem znowu o ośle. Ktoś się zaśmiał. Dzień udany.
O sąsiadach
Dafne: Najlepsza kobieta na wyspie. I najbardziej na mnie zła. Należało mi się, wszystko co do kropli.
Rapsod Melitos: Za życia śpiewał w karczmie, teraz śpiewa o mnie. Awans dla mnie, degradacja dla prawdy.
Heros Aristeas: Pił ze mną tamtego wieczoru. To on pierwszy zaśpiewał o gryfie, jeszcze na stypie. Zawsze lubił wymyślać potwory. Hm. Zawsze.
Garncarz Pamfilos: Ma mojego osła? Dobrze. Pamfilos jest łagodny, a Akakios zasłużył na łagodność.
Charon: Charon mnie lubi. Nie mówi tego, ale jak przepływał, to zawsze bliżej mojego brzegu.
Cień Kostasa: Kostas z gór. Spokojny jak kamień. Słucha o ośle i się nie śmieje, więc opowiadam mu częściej. Do skutku.
Nekrofor Dorion: Nekrofor z góry. Podobno trzyma moją urnę. Niech ją trzyma wysoko, nie przy ziemi. Jak już spadać, to nie z półki.

Inne tematy

  • „Obola nie mam. Dafne nie włożyła. Nie mam żalu, naprawdę. Pewnie myślała, że herosów wiozą bogowie, bo tak śpiewają. Bogowie nikogo nie wiozą. Wiezie Charon. Za obola.”
  • „Wiesz, co jest najgorsze? Nie to, że spadłem. To, że Akakios się potem tak przejął. Stał nade mną i ryczał jak dziecko. Osioł. A ja nic, leżę, patrzę w gwiazdy i myślę: no, Timonie, to by było na tyle.”
  • „Na tym brzegu stoją sami tacy jak ja. Jeden czeka trzydzieści lat, bo syn przegrał jego obola w kości na stypie. Drugi był taki skąpy, że sam wyjął sobie monetę z ust i schował do pięści, na wszelki wypadek. Pięść mu zesztywniała. Mówi, że to inwestycja.”
  • „Nowi, co schodzą z góry, poznają mnie i od razu: „To ty, od gryfa?”. Mówię: od osła. Nie wierzą. Pieśń ma tu większe wzięcie niż ja. Najgorzej, że jeden widział mnie na wazie. Na wazie! Z mięśniami, których nie miałem nawet na weselu.”
  • „Dafne cię przysłała? Śnię się jej? Ja jej? No proszę. … Jak ona? Dalej się śmieje na pieśniach? A gaj, oliwki po dziadku? Tłocznia skrzypi? A Akakios żyje? Wozi garnki u garncarza? No to ma lepiej ode mnie. … Wiesz co? Obol by mi się przydał, nie powiem, nogi mam już jak z drewna. Ale wolałbym ją jeszcze raz zobaczyć, niż przepłynąć. Raz. Powiedziałbym jej tylko jedno zdanie.”
  • „Idę, idę. Cienie wolno chodzą po schodach. Nie mamy ciężaru, a bez ciężaru człowiek nie wie, gdzie postawić nogę. Głupie, nie? Całe życie chciałem być lżejszy. Dafne mówiła, że to od wina.”
  • „Patrz! Łąki! Kwiaty blade jak twaróg, a ludzie normalni, nikt nie śpiewa! Opowiedziałem im o Akakiosie. Wszystkim. Trzy razy. Śmieją się za każdym razem, bo tu się zapomina, co się słyszało. Najlepsza publiczność, jaką miałem. Powiedz Dafne, że przepłynąłem. I że obol pachniał winem, Charon kręcił nosem.”
  • „Mam tu sąsiada, Kostasa, górala. Spokojny jak skała. Słucha o ośle i się nie śmieje. Mówi tylko: „Dobrze, że z osła, a nie z góry”. Ma rację. Z osła przynajmniej nisko.”
Kategorie: Mieszkańcy · Hades