Strona gryGraj ▸

Nekrofor Dorion

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Nekrofor Dorion kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Uważaj na półki, urny nie lubią łokci. Dorion, nekrofor. Noszę umarłych na dół, jak ojciec i dziadek, i pilnuję rejestru, kto gdzie stoi. Obole i świece mam na sprzedaż. Żywym liczę drożej, bo żywi jeszcze mają czym płacić.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Dorion, nekrofor. Noszę umarłych na dół i pilnuję, żeby każdy stał na swojej półce. Dziadek nosił, ojciec nosił, ja noszę. Rodzinne plecy.
Czym się zajmujesz?
Noszę, ustawiam, wpisuję do rejestru. Sprzedaję obole i świece, bo z samego noszenia się nie wyżyje. Umarli nie dają napiwków.
Co tu w okolicy?
Katakumby. Korytarze, nisze, ossuarium. Niżej Drogi zmarłych, tam już nie chodzę, bo tam się chodzi tylko w jedną stronę. Szkielety hoplitów łażą po korytarzach i salutują. Nie odpowiadam, bo by się przyzwyczaiły.
Masz rodzinę?
Ojciec nosił umarłych czterdzieści lat. Mówił, że najciężej nosi się dzieci, choć ważą najmniej. Umarł przy robocie, z urną w rękach, i nie stłukł. Stoi teraz obok tej, którą niósł. Żony nie mam. Żadna nie chciała męża, który pachnie świecami i cudzym smutkiem.
Czego się boisz?
Że pomylę półki. Wtedy jakaś wdowa przez dwadzieścia lat płacze nad obcym. Raz mi się prawie zdarzyło. Od tamtej pory liczę dwa razy, a w deszcz trzy.
O czym marzysz?
Jeden dzień na plaży. W słońcu, bez świecy, bez rejestru. Pewnie bym się spalił na popiół jak te… no. Jak każdy.
Co lubisz jeść?
Sardynki z ogniska. Smażę je przy wejściu, bo dym idzie w górę, a ja zostaję na dole. Umarli nie narzekają na zapach. Kupcy z Brzezin też nie.
Smoki istnieją?
W rejestrze mam trzech, co zginęli od smoka. Wszyscy trzej spadli z dachu. Rodziny poprosiły o smoka, to wpisałem smoka. Klient płaci, klient wybiera.
Co zrobisz z workiem złota?
Porządne półki. Dębowe. Te są sosnowe, a sosna pod urnami jęczy jak żywa. I dwa worki obolów, żeby rozdawać tym, co przychodzą z pustymi ustami.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi heros do nekrofora i pyta, ile za pogrzeb. Mówię: zależy, jak długą pieśń chcesz na urnie. Za każdą zwrotkę dopłata. Heros na to: to ja jeszcze pożyję. I żyje. Najlepsza rada, jaką w życiu dałem.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Tu zawsze ta sama pogoda, chłodno i sucho, urny to lubią. Jak na górze słońce, w wejściu jaśniej i więcej klientów. Ludzie w upale umierają chętniej.
deszcz: Na górze leje. Poznaję po ścianach, pocą się. Świece kopcą. Umarłym wszystko jedno, mnie łamie w krzyżu.
mgła: Mgła schodzi po schodach aż do pierwszej półki. Wygląda, jakby ktoś szedł. Nikt nie idzie. Zwykle.
Co o mnie myślisz?
Żywy, w dodatku ciekawski. Ty tu jeszcze wrócisz. Każdy wraca.
Słyszałem o tobie. Klienci nie gadają, ale ci, co ich przynoszą, owszem.
Ty jesteś w porządku. Jak przyjdzie pora, dam ci dobrą półkę. Na wysokości oczu.
O tobie już śpiewają. Uważaj, urna będzie droższa. Za każdą zwrotkę dopłata.
Co słychać?
Hoplici znowu maszerują po korytarzu. Któryś zgubił piszczel i szukają całym oddziałem.
Kupcy z Brzezin mają przyjechać przed świętem. Muszę napalić w ognisku.
Empuza ukradła mi świecę. Jedną. Po co jej świeca? Może też się boi ciemności.
O sąsiadach
Charon: Charon gryzie każdego obola. Raz oddał mi jeden, nadgryziony, i powiedział jedno słowo: „Brzeziny”. Miał rację.
Cień Timona: Timon? Półka siódma. Na górze stoi jego urna, na dole stoi on. Obaj czekają.
Kapłan Hermon: Hermon pilnuje bramy, ja pilnuję półek. Raz w roku pijemy razem i milczymy. Dobre milczenie, kapłańskie.
Dafne: Przyszła raz, w nocy, dopisać coś na urnie męża. Nie zmazałem. Takich rzeczy się nie zmazuje.
Rapsod Melitos: Rapsod. Układa napisy na grobach herosów. Ja noszę tych, o których nie napisał ani słowa.
Karczmarka Ione: Kupuje ode mnie świece na stoły. Mówi, że te z katakumb palą się dłużej. Nie palą się. Ale tak lepiej brzmi przy winie.

Inne tematy

  • „Rejestr urn. Imię, rok, półka, kto przyniósł, kto płakał. Ostatniej kolumny nikt mi nie kazał prowadzić, sam ją dopisałem. Jak nikt nie płakał, wpisuję siebie. Raz w miesiącu muszę się porządnie wypłakać, żeby się zgadzało.”
  • „Obol to bilet. Bez obola cień staje na brzegu Acheronu i czeka. Ludzie na górze zapominają włożyć, bo płaczą, albo nie wkładają, bo skąpią, albo wkładają fałszywy, bo są z Brzezin. Charon fałszywych nie bierze. Gryzie każdego.”
  • „Herosi mają groby na dole, w Nekropolii, z napisami na pół ściany. U mnie stoją zwykli. Rybak, praczka, chłopak od garncarza, co spadł z dachu. Wiesz, czym się różnią? Napisami. Popiół wszyscy mają taki sam. Uwierz mi, znam się na popiele.”
  • „Timon? Półka siódma, trzecia od lewej. Urna z gryfem, Pamfilos malował. Dafne nie przyszła, jak ją stawiałem. Przyszła tydzień później, w nocy, i coś węglem dopisała. Nie zmazałem. W rejestrze stoi, że płakała. Nie wiem, czy płakała. Wpisałem na wszelki wypadek.”
  • „Raz w roku przyjeżdżają do mnie kupcy z Brzezin. Nie po obole, nie po świece. Po popiół herosów. Mówią na to relikwie, wsypują do złotych puszek i wożą po świecie. Płacą dobrze. Brzeziny wszystko umieją policzyć, tylko popiołu jeszcze nie.”
  • „Powiem ci, bo i tak byś wywęszył. Ten popiół dla kupców to z mojego ogniska. Smażę na nim sardynki, o, tam, przy wejściu. Prawdziwego nie dam, prawdziwy należy do ludzi, nie do puszek. A kupcy modlą się teraz w Brzezinach nad sardynkami. Myślisz, że to grzech? Ja myślę, że to sprawiedliwość, tylko tania.”
  • „Na górze leje. Poznaję po ścianach, pocą się jak kupiec przy wadze. Świece kopcą, knoty wilgotne. Umarłym wszystko jedno, a mnie łamie w krzyżu. Nekrofor ma krzyż ze wszystkich najgorszy, bo nosi za innych.”
  • „Niedziela. Zapalam tę grubą świecę przy wejściu. Za tych, co nie mają urny, bo nikt ich nie przyniósł. Utopieni, zaginieni, ci z gór. Rejestr ich nie zna, świeca zna. Dziadek zaczął, ja nie umiem przestać.”
  • „Słyszałem, że Timon przepłynął. Skąd wiem? Na dole gadają, a echo w tych korytarzach idzie w górę szybciej niż plotka po agorze. Wpisałem mu do rejestru: „przepłynął”. Pierwszy raz w życiu wpisałem komuś coś po śmierci. Ładnie to wygląda.”
  • „Wyprowadziłeś cień w górę. Szedł obok mnie przez katakumby, cichutko, a ja trzymałem świecę i udawałem, że nic nie widzę. Nekrofor nosi w dół, nigdy w górę. Pierwszy raz widziałem, jak ktoś idzie pod prąd. Nie powiem nikomu. Nikt by nie uwierzył, a Hermon by uwierzył, i to gorzej.”
Kategorie: Mieszkańcy · Hades