Karczmarz Grzegorz
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Piwo jest, dopóki Bolko nie przyjdzie po pracy.”
- „Kto ma coś do opowiedzenia, pije taniej.”
- „Siadaj, wysusz się, na dworze mokro.”
Sprzedaje
Sprawy, które zaczyna
Rozmowa
Spoiler: co mówi Karczmarz Grzegorz kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „O, nowa twarz! Siadaj, siadaj. Jestem Grzegorz, a to moja karczma, Pod Mokrym Mchem. Piwa? Jeszcze mam, chyba że Bolko wszystko wypił na kredyt Wita. A ty skąd idziesz? Mów, mało tu podróżnych, a ja lubię posłuchać.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Grzegorz, karczmarz. Pod Mokrym Mchem, trzecie pokolenie. Karczma starsza ode mnie i mądrzejsza.
- Czym się zajmujesz?
- Nalewam, słucham, zapamiętuję. Mówię najmniej z całej karczmy, dlatego wszyscy mówią mi najwięcej.
- Co tu w okolicy?
- Mszar? Ludzie piją, bo za murem źle, i piją, jak jest dobrze. Mnie się okolica podoba z każdej strony lady.
- Masz rodzinę?
- Dziadek prowadził karczmę, ojciec też. Ja prowadzę i jakoś nie mam komu oddać. Zenek się zgłaszał. Odmówiłem.
- Czego się boisz?
- Deszczu. Dach przecieka, a Ambroży liczy każdą kroplę.
Że kiedyś przyjdzie ktoś, kto nie będzie chciał piwa, tylko odpowiedzi. Na razie przychodzisz ty. To jeszcze nic. - O czym marzysz?
- Pełna sala jak za dziadka. Wozy pod oknem, goście z daleka. Choćby jeden wieczór.
- Co lubisz jeść?
- Pieczony dzik, jak Borys przyniesie. Z piwem, oczywiście. Bez piwa to nie obiad, tylko jedzenie.
- Smoki istnieją?
- W tej karczmie słyszałem już o smokach, topielcach i trzeźwym Zenku. Po trzecim piwie wierzę we wszystko. Poza Zenkiem.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Nowy dach, nowe beczki i jeden wieczór z piwem dla wszystkich za darmo. Bolko by tego wieczoru nie przeżył.
- Znasz jakiś dowcip?
- Przychodzi Zenek do karczmy. I to cały dowcip, bo już nie wychodzi.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Ładnie, to ludzie siedzą na dworze. Kufle wracają brudniejsze.
deszcz: Deszcz to dobry dzień dla karczmy. Wszyscy wchodzą się wysuszyć i jakoś zostają.
mgła: Mgła. W taką noc nikt nie przychodzi. Prawie nikt. - Co o mnie myślisz?
- Nowa twarz! Siadaj, opowiadaj, skąd idziesz.
Słyszałem o tobie to i owo. W karczmie słychać wszystko, a ja z tego wybieram, co prawda.
Ty tu nie płacisz za opowieści. Za piwo jeszcze tak. Prawie.
Za ciebie piją w Brzezinach, wiesz? Ja piję u siebie. Też za ciebie. - O sąsiadach
- Pijak Zenek: Zenek siedzi tu dłużej niż moje beczki. Udaje głupszego, niż jest. Ja udaję, że tego nie wiem.
Drwal Kuba: Kuba to dobry chłop. Szkoda go na kufel. Piwo i tak pije.
Kupiec Bolko: Bolko pije na kredyt Wita. Wit o tym nie wie. Albo wie i płaci. Nie pytam.
Przekupka Halina: Halina stoi pod moją karczmą i sprzedaje to, co ludzie gadają u mnie. Uczciwie by było, jakby się dzieliła.
Młynarz Klemens: Klemens pije raz w tygodniu, jeden kufel, za syna. Nie biorę od niego pieniędzy. Nie mów mu, że wiesz.
Inne tematy
- „Pokaż no ten papier. … Pewnie, że pamiętam. Listy z Mszaru zostawia się u mnie, woźnica bierze je w piątek. Ten przyniosła stara kobieta w kapturze. Nie piła, nie jadła, za woźnicę zapłaciła plackiem z jagodami. Mówiła, że od Olka. Pomyślałem, że stara, to jej się lata pomyliły. Dobry był placek, przyznaję.”
- „Słuchaj, może ty mi pomożesz. Pokój na górze, schody w kącie za stołami, stoi opłacony od miesiąca, a pusty. Ostatni gość poszedł na wschód, do Brzezin, i nie wrócił po swoje rzeczy. Zostawiłem je, jak leżały. Czekać na niego? Szukać? Rozejrzysz się?”
- „Szukasz roboty? To nie u mnie, u mnie się pije. Ale idź na róg szopy Tadeusza, przy drodze z placu na północ. Tablica. Ja tam wieszam, jak mi brakuje dziczyzny, a brakuje zawsze.”
- „Powiem ci coś, tylko ciszej. Wszystkim mówię, że tylne drzwi zamykam na noc. A ktoś wie, że o północy je otwieram. I to nie jest nikt z miasta. Rozumiesz, do czego zmierzam?”
- „Kredyt Kuby spłacony, wiesz? Trzy lata piwa! Jak tartak ruszy, deski na nowy dach biorę od niego, nie od Ambrożego.”
- „Patrz, deszcz lał całą noc, a dach trzyma. Pierwszy raz od trzech zim nie liczę, ile z niego jeszcze wiszę. Siadaj, piwo dziś bez rachunku.”
- „Wiesz, że mój dziadek prowadził tę karczmę, kiedy wozy z solą stawały przed nią co miesiąc? Orkowie pili tu z ludźmi. Nie wierzysz? Ja też nie wierzyłem, dopóki nie znalazłem na najwyższej półce za ladą kufla z orkowym znakiem.”
- „Bogumił mówi, że to rada zerwała umowę z orkami. A wiesz, co mój dziadek zapisał w księdze gości tamtego tygodnia? „Orkowie nie przyszli. Pierwszy raz.” I nic więcej.”
- „Ktoś doniósł Witowi. Tylne drzwi zamknięte na dobre, człowiek w kapturze już nie przyjdzie. Nie patrz tak. Nie mówię, że ty.”
- „Słyszałem, robota zrobiona. Dobrze. Piwo dziś na mój koszt. A teraz zapomnij, że cokolwiek słyszałeś.”
- „Widzisz tych dwóch, co wieczorami siedzą w mojej stajni? Ludzie Szczerby. Płacą za siano, to nie pytam. Chudy co noc gdzieś łazi z koszykiem. Ja nic nie widziałem, rozumiesz.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar
Kufel piwa
Bochenek chleba
Wędzona ryba