Strona gryGraj ▸

Smolarz Gniewko

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Rozmowa

Spoiler: co mówi Smolarz Gniewko kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Nie podchodź pod wiatr, bo będziesz pachniał jak ja do niedzieli! Gniewko, smolarz. Pędzę smołę z karpiny: na łodzie, na dachy, na mosty. Okopcony jestem, ale wesoły. Smoła nie lubi smutnych, przypala się.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Gniewko, smolarz. Ten, co śmierdzi dymem z daleka. Nie musisz mnie szukać, wystarczy powąchać.
Czym się zajmujesz?
Karpina do kadzi, ogień pod spód, i czekam. Smoła kapie, ja zbieram do beczek. Potem łodzie, dachy, mosty. Wszystko, co ma nie przeciekać.
Co tu w okolicy?
Las, las i jeszcze trochę lasu. Na zachód wilki, na południe miasto. Tu jest dobrze, bo daleko od wszystkiego. Od ludzi przede wszystkim.
Masz rodzinę?
Nie mam. Kto by chciał chłopa, co pachnie jak spalona stodoła? Kocioł mam. Kocioł nie narzeka.
Czego się boisz?
Wiatru, jak wieje od kotła na las. Wtedy nie śpię. Siedzę i patrzę na iskry. Każdą liczę.
O czym marzysz?
Dom w mieście. Mały, z oknem na plac. Ale tam pamiętają. Więc może kiedyś. Jak zapomną.
Co lubisz jeść?
Kiełbasa z ogniska. Wszystko smakuje dymem, więc po co się starać? Kiełbasa się nie obraża.
Smoki istnieją?
Smok zieje ogniem? To pewnie ma w środku kocioł jak mój. Ciekawe, czy też się martwi o las.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłbym taką ilość wody, żeby otoczyć cały las. Wiem, głupie. Ale spałbym jak dziecko.
Znasz jakiś dowcip?
Pyta mnie Kuba: czemu ty zawsze taki wesoły? Mówię: bo jak się smucę, to się przypalam. Nie śmiał się. Ja się śmiałem za dwóch.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Sucho i ciepło. Smoła lubi, ja lubię, las mniej. Pilnuję podwójnie.
deszcz: Deszcz to złodziej. Kradnie ogień i nie oddaje. Ale lasu pilnuje lepiej niż ja.
mgła: We mgle dym stoi nisko i nie wiadomo, gdzie mgła, a gdzie ja. Raz Kuba wszedł we mnie i przeprosił drzewo.
Co o mnie myślisz?
Nowy? Stań z boku, przesiąkniesz.
A, ty! Ten, co chodzi po lasach. Smoły nie potrzebujesz? Szkoda.
Siadaj przy kotle, swój jesteś. Dym ci nie przeszkadza? To znaczy, że naprawdę swój.
O tobie gadają nawet wilki. No dobra, wilki nie. Ale Kuba tak, a to prawie to samo.
O sąsiadach
Drwal Kuba: Kuba daje mi karpinę, ja mu dym w oczy. Najlepsza przyjaźń w lesie.
Strażnik Wit: Wit sprawdza. Wszystko i wszystkich. Mnie dokładniej. Nie wiem czemu. Wiem czemu.
Karczmarz Grzegorz: Grzegorz ma dach u mnie zasmołowany. Nie przecieka. Piwo mu za to przecieka, takie rzadkie.
Kamieniarz Bartosz: Kamieniarz Bartosz mówi, że kamień nie potrzebuje smoły. Kamień nie. Most tak.
Zielarka Jagna: Jagna daje mi maść na oparzenia. Za darmo. Mówi, że i tak wrócę. Wracam.

Inne tematy

  • „Karpina, czyli pnie z korzeniami, do kadzi, pod spód ogień, i czekasz. Dzień, noc, drugi dzień. Kapie powolutku. Smoła to cierpliwość, która się klei. Bez niej łódź cieknie, dach cieknie, a most… most to w ogóle nie stoi.”
  • „Kuba drwal przywozi mi karpinę, jak mu się chce wstać od Grzegorza. Ja mu za to daję dym w oczy. Uczciwa wymiana. On płacze od dymu, ja się śmieję, i obaj zadowoleni.”
  • „Czemu mieszkam tak daleko od miasta? Bo smoła śmierdzi. Tak mówię. Ludzie kiwają głową. W Mszarze kiwają głową, a w środku i tak swoje pamiętają.”
  • „Las pali się raz, a odrasta trzydzieści lat. Wiem, liczyłem. Znaczy… słyszałem, że tyle. Dobra, nie patrz tak. Pilnuję ognia jak oka w głowie i tyle ci wystarczy.”
  • „Wit był tu raz. Obszedł kocioł dookoła, popatrzył na ognisko, popatrzył na mnie. Pytam: szukasz czegoś? Mówi: nie, sprawdzam. Czemu akurat u mnie sprawdza? No właśnie. Mszar pamięta, mówią.”
  • „W nocy kocioł świeci jak latarnia. Wilki nie podchodzą, ludzie też nie. Tylko ćmy. Ćmy są głupie, lecą do ognia. Ja też byłem głupi, ale to dawno.”
  • „Pada, cholera. Deszcz do kadzi to jak woda do piwa: niby dalej jest, ale nikt nie chce. Przykrywam, czekam, klnę po cichu. Ty się schowaj pod namiot, tylko nic nie ruszaj.”
  • „Byłeś na moście do Brzezin? Czujesz, jak pachnie? To ja! Moja smoła na każdej belce. Kuba mówi, że śmierdzi. Ja mówię, że trzyma. Jak przejdziesz suchą nogą, to wiesz, komu dziękować.”
Kategorie: Mieszkańcy · Mszar