Wędkarz Gerard
Nocą idzie gdzie indziej, w deszcz chowa się pod dach.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Ciii… bierze.”
- „Nie bierze.”
- „Ryby z góry. Nie pytać jak.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Wędkarz Gerard kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Ciii… Bierze. Nie, nie bierze. Gerard, wędkarz. Łowię z góry, przez szpary w deskach. Ryby z góry. Nie pytaj jak, bo sam nie wiem, a działa.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Gerard. Wędkarz z pomostów. Ryby z góry, wiesz. Jedyny taki w Brzezinach.
- Czym się zajmujesz?
- Siedzę, patrzę w szparę i czekam. Ludzie myślą, że nic nie robię. A ja robię najtrudniejszą rzecz na świecie: czekam.
- Co tu w okolicy?
- Brzeziny to miasto na wodzie, a nikt nie łowi. Wszyscy kupują ryby od Jadzi. Ja łowię. Woda jest wszędzie, wystarczy mieć szparę.
- Masz rodzinę?
- Żona. Mówi, że mam za dużo czasu. Ma rację, ale ryby nie wiedzą, która godzina, więc ja też nie muszę.
- Czego się boisz?
- Że rada kiedyś przyjdzie i zajrzy do mojego kosza. Nie, nic nie mam w koszu. Ryby. Zwyczajne ryby. Z wody.
- O czym marzysz?
- Złowić coś takiego, że nie przejdzie przez szparę. Wtedy dopiero bym miał zmartwienie. Ładne zmartwienie.
- Co lubisz jeść?
- Ryba, a co. Ze swojego połowu smakuje inaczej. Smakuje cierpliwością. I trochę piwem, nie wiem czemu.
- Smoki istnieją?
- Smok w wodzie? Nie, smoki nie pływają. Chyba. Jakby pływał, to bym chciał spróbować na robaka.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym wędkę. Jedną, dobrą. Resztę bym trzymał w worku nad szparą. Zawsze to jakaś przynęta na nowe kłopoty.
- Znasz jakiś dowcip?
- Pytają mnie: Gerard, czemu łowisz z góry? Mówię: bo z dołu ryba widzi, że idę. Z góry myśli, że to pogoda.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Ładnie, to ryba się chowa w cień pod pomostem. Czyli prosto pod moją szparę. Dobry dzień.
deszcz: Deszcz to najlepsza pora. Woda się rusza, ryba głodnieje, ja moknę. Każdy coś ma.
mgła: We mgle nie widzę spławika. Łowię na słuch. Ryba też nie widzi, więc uczciwie. - Co o mnie myślisz?
- Ciii. Kim jesteś, to potem. Bierze.
Słyszałem o tobie, jak ryby ucichły. Coś w tym jest.
Siadaj obok. Ale nie tup.
Mógłbyś łowić ze mną, to ryby same by przychodziły. Z szacunku. - O sąsiadach
- Perpetua: Widzi więcej niż ja. Ale ja widzę dno, a dno jest uczciwsze.
Kubłowy Bonawentura: Obiecał nie wylewać koło mojej szpary. Ryby jakby grubsze. Nie myślę o tym.
Jadzia od ryb: Jadzia sprzedaje ryby na rynku. Moje lepsze, tylko mniej ich. I nie mówmy, skąd.
Cieśla Ludwik: Ludwik chciał mi załatać szparę. Powiedziałem, że jak załata, to sam wpadnę w dziurę. Odpuścił.
Marynarz Teodor: Teodor mówi przez sen o morzu. Morze ma dużo ryb, mówi. Ale nikt tam nie łowi przez szparę.
Inne tematy
- „Ryba w kanale patrzy w górę i widzi deski. Deski to dla niej niebo. A w niebie szpara, a w szparze robak. No to ryba myśli, że to dar z góry. I ma rację, bo to ode mnie.”
- „Wędka to cierpliwość na kiju. Kto się spieszy, ten kupuje u Jadzi. Kto ma czas, ten łowi sam. Ja mam czasu dużo. Za dużo, mówi żona. Dlatego łowię.”
- „Ten kanał pod nami? Najlepsza woda w mieście. Czysta, bo… no, czysta. Rada coś tam mówiła o tym kanale, ale rada mówi dużo. Nie słyszałem dokładnie. Ryby też nie słyszały.”
- „Piwo w Kotwicy smakuje ostatnio rybą? Nie wiem, czemu tak mówisz. Ja nic nie mówię. Bierze! A, nie. Zmieniajmy temat.”
- „Perpetua widzi więcej niż ja. Ona widzi całe miasto z ławki, a ja widzę dno. Ale dno jest uczciwsze. Dno nie plotkuje.”
- „Bonawentura chodzi nocą z kubłami. Prosiłem go, żeby nie wylewał koło mojej szpary. Obiecał. Ryby od tego czasu jakby grubsze. Lepiej nie myśleć.”
- „Słyszałem, żeś rozprawił się ze Szczupakiem na wodzie. Szczupak, a nie złowiony na wędkę. Wstyd dla nazwy. Ale dobrze, że go nie ma, bo straszył mi ryby.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny