Strona gryGraj ▸

Wędkarz Gerard

Nocą idzie gdzie indziej, w deszcz chowa się pod dach.

Co woła, gdy przechodzisz

Rozmowa

Spoiler: co mówi Wędkarz Gerard kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Ciii… Bierze. Nie, nie bierze. Gerard, wędkarz. Łowię z góry, przez szpary w deskach. Ryby z góry. Nie pytaj jak, bo sam nie wiem, a działa.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Gerard. Wędkarz z pomostów. Ryby z góry, wiesz. Jedyny taki w Brzezinach.
Czym się zajmujesz?
Siedzę, patrzę w szparę i czekam. Ludzie myślą, że nic nie robię. A ja robię najtrudniejszą rzecz na świecie: czekam.
Co tu w okolicy?
Brzeziny to miasto na wodzie, a nikt nie łowi. Wszyscy kupują ryby od Jadzi. Ja łowię. Woda jest wszędzie, wystarczy mieć szparę.
Masz rodzinę?
Żona. Mówi, że mam za dużo czasu. Ma rację, ale ryby nie wiedzą, która godzina, więc ja też nie muszę.
Czego się boisz?
Że rada kiedyś przyjdzie i zajrzy do mojego kosza. Nie, nic nie mam w koszu. Ryby. Zwyczajne ryby. Z wody.
O czym marzysz?
Złowić coś takiego, że nie przejdzie przez szparę. Wtedy dopiero bym miał zmartwienie. Ładne zmartwienie.
Co lubisz jeść?
Ryba, a co. Ze swojego połowu smakuje inaczej. Smakuje cierpliwością. I trochę piwem, nie wiem czemu.
Smoki istnieją?
Smok w wodzie? Nie, smoki nie pływają. Chyba. Jakby pływał, to bym chciał spróbować na robaka.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłbym wędkę. Jedną, dobrą. Resztę bym trzymał w worku nad szparą. Zawsze to jakaś przynęta na nowe kłopoty.
Znasz jakiś dowcip?
Pytają mnie: Gerard, czemu łowisz z góry? Mówię: bo z dołu ryba widzi, że idę. Z góry myśli, że to pogoda.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Ładnie, to ryba się chowa w cień pod pomostem. Czyli prosto pod moją szparę. Dobry dzień.
deszcz: Deszcz to najlepsza pora. Woda się rusza, ryba głodnieje, ja moknę. Każdy coś ma.
mgła: We mgle nie widzę spławika. Łowię na słuch. Ryba też nie widzi, więc uczciwie.
Co o mnie myślisz?
Ciii. Kim jesteś, to potem. Bierze.
Słyszałem o tobie, jak ryby ucichły. Coś w tym jest.
Siadaj obok. Ale nie tup.
Mógłbyś łowić ze mną, to ryby same by przychodziły. Z szacunku.
O sąsiadach
Perpetua: Widzi więcej niż ja. Ale ja widzę dno, a dno jest uczciwsze.
Kubłowy Bonawentura: Obiecał nie wylewać koło mojej szpary. Ryby jakby grubsze. Nie myślę o tym.
Jadzia od ryb: Jadzia sprzedaje ryby na rynku. Moje lepsze, tylko mniej ich. I nie mówmy, skąd.
Cieśla Ludwik: Ludwik chciał mi załatać szparę. Powiedziałem, że jak załata, to sam wpadnę w dziurę. Odpuścił.
Marynarz Teodor: Teodor mówi przez sen o morzu. Morze ma dużo ryb, mówi. Ale nikt tam nie łowi przez szparę.

Inne tematy

  • „Ryba w kanale patrzy w górę i widzi deski. Deski to dla niej niebo. A w niebie szpara, a w szparze robak. No to ryba myśli, że to dar z góry. I ma rację, bo to ode mnie.”
  • „Wędka to cierpliwość na kiju. Kto się spieszy, ten kupuje u Jadzi. Kto ma czas, ten łowi sam. Ja mam czasu dużo. Za dużo, mówi żona. Dlatego łowię.”
  • „Ten kanał pod nami? Najlepsza woda w mieście. Czysta, bo… no, czysta. Rada coś tam mówiła o tym kanale, ale rada mówi dużo. Nie słyszałem dokładnie. Ryby też nie słyszały.”
  • „Piwo w Kotwicy smakuje ostatnio rybą? Nie wiem, czemu tak mówisz. Ja nic nie mówię. Bierze! A, nie. Zmieniajmy temat.”
  • „Perpetua widzi więcej niż ja. Ona widzi całe miasto z ławki, a ja widzę dno. Ale dno jest uczciwsze. Dno nie plotkuje.”
  • „Bonawentura chodzi nocą z kubłami. Prosiłem go, żeby nie wylewał koło mojej szpary. Obiecał. Ryby od tego czasu jakby grubsze. Lepiej nie myśleć.”
  • „Słyszałem, żeś rozprawił się ze Szczupakiem na wodzie. Szczupak, a nie złowiony na wędkę. Wstyd dla nazwy. Ale dobrze, że go nie ma, bo straszył mi ryby.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny