Garncarka Bogna
Nocą idzie gdzie indziej, w niedzielę na mszy, w deszcz chowa się pod dach.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Garnki, dzbany, misy!”
- „Ostrożnie z łokciem!”
- „Zioła od siostry!”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Garncarka Bogna kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Ostrożnie z łokciem, to gliniane. Bogna, garncarka. Lepię garnki, dzbany, misy, co trzeba. Glinę biorę z brzegu za biedotą, wypalam w piecu za domem. Tłuką się, to się kupuje nowe. Dobry interes, jak tłuką sąsiedzi.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Bogna, garncarka. Wdowa. Ręce w glinie od rana do wieczora, więc nikt nie prosi mnie o rękę. Dobrze mi z tym.
- Czym się zajmujesz?
- Kopię glinę, czyszczę, wyrabiam, toczę na kole, suszę, wypalam. Jak pęknie w piecu, zaczynam od nowa. Połowa roboty to cierpliwość, druga połowa też.
- Co tu w okolicy?
- Mieszkam za biedotą, przy brzegu, gdzie jest glina. Tu stoję w piątki i kiedy mam towar. Ludzie wolą kupić na rynku niż dojść do mnie.
- Masz rodzinę?
- Siostra, Jadwinia, zbiera zioła. Mąż był flisakiem. Rzeka go nie oddała. Garnek z jego imieniem stoi na półce. Pusty.
- Czego się boisz?
- Pękniętego pieca. Raz pękł, gdy w środku było trzydzieści dzbanów. Tydzień roboty w jeden wieczór.
- O czym marzysz?
- Drugie koło garncarskie, dla ucznia. I ucznia, który nie będzie się bał brudnych rąk.
- Co lubisz jeść?
- Zupa w moim garnku. W cudzym garnku zupa smakuje jak cudza.
- Smoki istnieją?
- Smok by miał piec, jakiego ja nigdy nie będę miała. Zazdroszczę mu tylko tego.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Murowany piec, uczeń i dach nad kołem. Resztę bym zakopała w glinie. Nikt nie kopie w glinie oprócz mnie.
- Znasz jakiś dowcip?
- Co powiedział garnek do dzbana? Nic. Garnki nie gadają. Dlatego je lubię.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Glina schnie równo. Dobry dzień na suszenie.
deszcz: Deszcz. Mokre garnki pękają w piecu. Dziś nie wypalam.
mgła: Mgła. Mokra jak deszcz, tylko cicha. - Co o mnie myślisz?
- Ostrożnie z łokciem, mówię już drugi raz.
Kupisz coś czy tylko oglądasz? Oglądać też można. Za darmo, tylko nie dotykać.
Masz ręce do gliny. Duże i spokojne. Nie chcesz się uczyć? - O sąsiadach
- Stefa od drobiu: Stefa ma kury, które mi tłuką garnki. A gęś robi to specjalnie, przysięgam.
Kupiec Lykos z Pelorii: Lykos ładnie mówi. Za ładnie jak na dywany.
Węgorzarz Bonifacy: Bonifacy gotuje węgorza w moim garnku. Przechodzę obok jego stoiska z zamkniętymi oczami.
Inne tematy
- „Glina z bagna jest tłusta i dobra, tylko trzeba z niej wyciągnąć korzenie i kamyki. A czasem guziki. Raz wyciągnęłam pierścionek. Nie powiem czyj. Wiem czyj.”
- „Zioła obok sprzedaję dla siostry, ona zbiera, ja liczę. Zielarka z niej lepsza niż kupiec. Ze mnie odwrotnie.”
- „Stefa od drobiu stoi naprzeciwko. Jej kury chodzą mi między garnkami. Jak kura stłucze dzban, płaci Stefa. Jak gęś, płaci Stefa podwójnie, bo gęś robi to specjalnie.”
- „W deszczu glina mięknie, a ludzie twardnieją. Nikt nic nie kupuje, wszyscy stoją pod sukiennicami i narzekają.”
- „Z łaźni idziesz? W ręczniku po rynku? No, odważnie. Florek ci rzeczy odda, nie bój się. Ja bym jednak założyła coś przed dzbanami.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny