Spoiler: postać, która pojawia się w trakcie opowieści kliknij, żeby odsłonić
Posejdon
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Fala przychodzi i odchodzi.”
- „Nie dziękuj morzu.”
- „Fala z tobą.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Posejdon kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Stań bliżej. Nie, nie tak blisko, fale nie mają manier. Posejdon. Ziemia się trzęsie, kiedy idę, a ty stoisz prosto, więc albo jesteś odważny, albo głuchy. Byłeś nocą na pomoście i widziałeś Halię. Zaniosłeś Kleonowi moje warunki i miasto obiecało na głos. Pierwszy raz od dwudziestu lat ktoś tu oddaje, co obiecał. Nie jestem łagodny. Jestem morzem. Morze nosi statki i topi statki, i nie przeprasza za żadne z tych dwóch.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Posejdon. Brat Zeusa i Hadesa. Losowaliśmy, kto co weźmie. Mnie wypadło morze. Najlepszy los. Bracia do dziś udają, że nie zazdroszczą.
- Czym się zajmujesz?
- Noszę statki i topię statki. Trzęsę ziemią, kiedy się złoszczę. Daję konie, kiedy jestem w dobrym humorze. Humor mam zmienny, jak woda.
- Co tu w okolicy?
- Wyspa. Kawałek lądu, którego jeszcze nie zabrałem. Ładna. Niech stoi.
- Masz rodzinę?
- Zeus na niebie, Hades pod ziemią, ja pośrodku, w wodzie. Siostrzenica Atena na akropolu, z sową, z prawem i z oliwką. Kłócimy się o każde miasto nad morzem. Zawsze wygrywa ona, a ja potem zalewam pola. Taka tradycja.
- Czego się boisz?
- Bogowie się nie boją. Ale nie lubię ziemi, która stoi za długo w jednym miejscu. To nienaturalne.
- O czym marzysz?
- Żeby ludzie oddawali, co obiecali. Morze oddaje wszystko. Prędzej czy później wyrzuca na brzeg.
- Co lubisz jeść?
- Byki. Czarne. Ludzie palą je dla mnie od Pylos po tę wyspę. Ryb nie jem. To byłoby jak jeść własnych dworzan.
- Smoki istnieją?
- Mam w morzu potwory, przy których smok to jaszczurka. Smoki? Ładne. Na lądzie.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Leży na dnie. Tysiące statków, tysiące skrzyń. Ludzie myślą, że to ich złoto. Jest moje. Złoto zawsze trafia do morza.
- Znasz jakiś dowcip?
- Siostrzenica posadziła drzewo, ja dałem źródło. Ludzie wybrali drzewo, bo z drzewa jest oliwa. Ja zalałem pola. Mieli oliwę, a nie mieli pól. Ha. Ona tego nie uważa za śmieszne.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Gładko. Odpoczywam.
deszcz: Deszcz to nie ja. To chmury. Ja jestem pod spodem.
mgła: Mgła to mój oddech nad wodą. - Co o mnie myślisz?
- Śmiertelnik na pomoście. Nie pierwszy. Nie ostatni.
Oddajesz, co obiecujesz. Morze pamięta.
Morze cię nosi. Wiesz, ilu nosi tak jak ciebie? Niewielu.
Gdybyś kiedyś utonął, oddałbym cię brzegowi w całości. Rzadki zaszczyt. - O sąsiadach
- Atena: Siostrzenica. Mądra. Zawsze ma rację i za każdym razem kocham ją za to trochę mniej.
Zeus: Brat. Wylosował niebo i od tamtej pory myśli, że jest najstarszy.
Hades: Brat. Wylosował ciemność i nie narzeka. Szanuję.
Afrodyta: Wyszła z mojej piany. Zawsze o tym zapomina.
Hefajstos: Kiedy złapał Aresa w sieć, ja ręczyłem za okup. Nikt nie pamięta.
Kapłan Posejdona Nerites: Mój kapłan. Dźwiga dług jak kotwicę. Dobrze, że dźwiga.
Kapłanka Ateny Lampito: Kapłanka siostrzenicy. Jej ojciec jest u mnie, na dnie przy porcie. Śpi spokojnie.
Rybak Glaukos: Rybak. Syren nie posłałem ja, ale woda, w którą skoczył jego syn, była moja.
Kapitan Nikias: Zna godziny wiru. Lubię ludzi, którzy znają godziny.
Archont Kleon: Przeczytał moje warunki na głos. Głos mu drżał. Dobrze.
Inne tematy
- „Fala czeka. Weź ją. Morze nie pyta drugi raz, ale ja dziś pytam. Wyjątkowo.”
- „Wir w cieśninie śpi spokojniej. Nikias pływa taniej i myśli, że to jego zręczność. Niech myśli.”
- „Nerites spłaca swoje. Za pierwszy wiosenny ładunek zapłaci sam, a potem sam wyrzuci go za burtę, własnymi rękami. Przyjmę. Halia może spać.”
- „Siostrzenica ma swój akropol i swoją sowę. Ja mam wszystko, co jest niżej. Kiedyś woda przyjdzie i po akropol. Nie dziś. Mam czas.”
- „Mój brat na górze zwołuje do siebie tych, którzy rozstrzygają spory miasta. Nie cierpi tylko tych, którzy oddają ludzi drugiemu bratu, pod ziemię. Stary spór. Wylosowaliśmy świat i dalej się o niego kłócimy.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria