Spoiler: postać, która pojawia się w trakcie opowieści kliknij, żeby odsłonić
Ares
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie klękaj.”
- „Stój prosto.”
- „Tarcza, nie pieśń.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Ares kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Nie klękaj. Klękają ci, co przegrali. Ares. Mówią, że lubię krew. Lubię, kiedy ktoś stoi, gdy inni uciekają. Sieć przecięta. Wiem, że kowal płakał nad popiołem. Wiem, że ją kocham tak, jak umiem, czyli źle. I wiem, że gdyby sieć spadła, cała wyspa śmiałaby się z niej, nie ze mnie. Wolałem, żebyś przeciął.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Ares. Wojna. Ten, przed którym wszyscy uciekają i którego wszyscy wołają, kiedy jest za późno na rozmowę.
- Czym się zajmujesz?
- Stoję tam, gdzie ktoś musi stać. Tam, gdzie się krzyczy, a nie śpiewa. Ludzie nazywają to rzezią. Czasem mają rację.
- Co tu w okolicy?
- Arena dobra. Uczciwy piasek. Teatr obok udaje to samo, tylko z maskami. Nie lubię masek. Twarz to też zbroja.
- Masz rodzinę?
- Ojciec mnie nie znosi. Matka kocha za bardzo. Siostra Atena bije mnie kamieniami, brat kowal łapie w sieci. Synowie: Strach i Trwoga. Córki: amazonki, tak mówią. Duża rodzina. Wszyscy w zbrojach.
- Czego się boisz?
- Że ktoś mnie pokaże, jaki jestem. W sieci, w łożu, bez zbroi. Nie ciała się boję. Śmiechu.
- O czym marzysz?
- Jedna wojna, po której nikt nie musi iść na następną. Nie wierzę w to. Ale marzyć mi wolno.
- Co lubisz jeść?
- Mięso z ogniska, przypalone. Wino bez wody. Ludzie, którzy jedzą to samo co ja, potem idą tam, gdzie ja.
- Smoki istnieją?
- Smok to wojna z łuskami. Wierzę.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Złoto to tylko coś, o co ludzie się biją. Lepiej dać im coś, za co warto.
- Znasz jakiś dowcip?
- Herakles, Aristeas i ja wchodzimy na arenę. Aristeas siada. Herakles pyta, czemu. Aristeas: bo Melitos już zaśpiewał, jak wygrałem. … Fobos się śmiał tydzień.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce. Tarcze błyszczą, wróg widzi cię z daleka. Dobrze. Niech widzi.
deszcz: Deszcz. Błoto, ciężkie nogi, prawda o każdym, kto stoi. Lubię deszcz.
mgła: Mgła. W mgle ludzie uciekają, bo nie widzą, ilu ich zostało. Mgła jest moją siostrą. Nie lubię jej. - Co o mnie myślisz?
- Człowiek z mieczem. Zobaczymy, czy umiesz stać.
Słyszałem o tobie od Fobosa. Mówi, że nie uciekasz.
Stoisz dobrze. Jak ktoś, kto już wie, ile to kosztuje.
Gdybyś był żołnierzem, dałbym ci pierwszy szereg. To najwyższa pochwała, jaką znam. - O sąsiadach
- Weteran Fobos: Strach. Wołają go moim synem. Lepszy żołnierz niż moi synowie.
Lysandra: Amazonka. Mówi, że niczyja. Siostry mówią, że moja. Bije uczciwie.
Cyklop Brontes: Kuje mi zbroję, choć wie, kto przeciął sieć. Nie przeprosiłem. Zapłaciłem podwójnie.
Heros Aristeas: Siada w piasek przy pierwszym ciosie. Ładny posąg. Złe kolano.
Atena: Siostra. Myśli, że rozum wygrywa wojny. Czasem ma rację. Wtedy jej nie znoszę.
Zeus: Ojciec. Mówi, że jestem najgorszy z jego dzieci. Mówi to przy wszystkich, więc chyba się boi.
Inne tematy
- „Furia trzyma? Dobrze. Nie pij jej za dużo. Kto zawsze jest wściekły, ten w końcu bije swoich. Widziałem to sto razy. Sam to robiłem sto razy.”
- „Fobos. Wołają go moim synem, bo Strach chodzi za mną jak syn. To nie mój syn. To lepszy żołnierz niż moi synowie. Raz uciekł i od tamtej pory stoi za wszystkich. Nie mów mu, że to powiedziałem.”
- „Zbroja od Brontesa leży jak druga skóra. Cyklop kuje mi ją dalej, choć wie, kto przeciął sieć. Nie przeprosiłem. Bogowie nie przepraszają. Ale zapłaciłem podwójnie. Tak przepraszają żołnierze.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria