Strona gryGraj ▸
Spoiler: postać, która pojawia się w trakcie opowieści kliknij, żeby odsłonić

Afrodyta

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

  • „Nie patrz tak.”
  • „Morze pamięta.”
  • „Sama. Wreszcie.”

Rozmowa

Spoiler: co mówi Afrodyta kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Nie patrz tak. Wszyscy tak patrzą i myślą, że to oni wybrali. Afrodyta. Ojciec dał mnie kulawemu, żeby inni się nie bili. Ares wziął, bo lubi brać. Kowal chciał mnie złapać w sieć, żeby wszyscy widzieli, czyja jestem. Odeszłam od obu. Okłamywałam ich, wiem. Zostawiłam dwóch mężczyzn z dziurą w środku. Nie żałuję. Trochę żałuję.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Afrodyta. Wyszłam z piany przy Pafos. Kamień tam stoi do dziś, bez twarzy. Twarz każdy dorysowuje sobie sam.
Czym się zajmujesz?
Ludzie myślą, że zsyłam miłość. Ja tylko odsłaniam, czego już chcieli. Potem mają do mnie pretensje.
Co tu w okolicy?
Plaża syren. One śpiewają o tym, czego chcesz, i każą skakać. Ja śpiewam to samo, tylko pozwalam wybrać. Przy moim kamieniu milkną. Wstydzą się trochę.
Masz rodzinę?
Ojciec dał mnie kulawemu, żeby inni się nie bili. Mąż chciał mnie w sieci. Ares chciał mnie, bo inni chcieli. Syn strzela z łuku do kogo popadnie. Rodzina, jak widzisz, nie wybierała się nawzajem.
Czego się boisz?
Że ktoś kiedyś pokocha mnie naprawdę, a ja nie będę umiała przestać uciekać.
O czym marzysz?
Jeden dzień, w którym nikt na mnie nie patrzy. Zwykła kobieta na targu w Pafos, kłóci się o rybę. Nikt się nie odwraca.
Co lubisz jeść?
Granaty, miód i figi. Słodkie i trochę gorzkie w środku. Jak wszystko, co dobre.
Smoki istnieją?
Smoki? Nikt nie śpiewa o smokach, które kochały. A na pewno jakiś kochał. Pewnie skarb.
Co zrobisz z workiem złota?
Złoto? Mój mąż zrobił z niego sieć. Kupiłabym za nie drzwi. Ciężkie, z zasuwą od środka.
Znasz jakiś dowcip?
Kowal, wojownik i bogini wchodzą do groty. Wychodzi tylko bogini. Kowal pyta: gdzie ona? Wojownik: a skąd mam wiedzieć, to ty masz sieć. … Śmiej się. Mnie już śmieszy.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce na wodzie. Każdy jest piękniejszy w takim świetle. Nawet kowale.
deszcz: Ciepły deszcz. Ludzie chowają się parami. Moja robota sama się robi.
mgła: Mgła. Nikt mnie nie widzi. Wreszcie.
Co o mnie myślisz?
Patrzysz jak wszyscy. Nauczysz się patrzeć inaczej.
Charis o tobie mówi. Ona rzadko mówi o mężczyznach dobrze.
Masz w sobie upór i trochę wstydu. To mi się podoba.
Na wyspie szepczą o tobie przy studni. Wiem, bo szepczą przy mnie.
O sąsiadach
Kapłanka Afrodyty Charis: Uciekła przed weselem do mojej świątyni. Została, bo chciała. To najpiękniejsze, co mi się zdarzyło od wieków.
Cyklop Brontes: Dobry. Płakał nad moim listem jednym okiem. Nie umiałam mu pomóc.
Weteran Fobos: Boi się podejść do mojej kapłanki. Weteran trzech wojen. Rozczulające.
Rapsod Melitos: Zaśpiewał o mnie prawdę, i to krzywym rytmem. Kocham go za to. Platonicznie, jak mówią w gaju.
Dafne: Śmieje się na pieśni o mężu. Mądra kobieta.
Atena: Atena. Nigdy nikogo nie chciała. Zazdroszczę jej czasem, a ona mnie nigdy.
Zeus: Ojciec. To on mnie wydał za kulawego. Ułożył świat tak, żeby było spokojnie. Spokojnie było jemu.

Inne tematy

  • „Urok działa? Nie pytaj, skąd wiem. Ludzie patrzą na ciebie dłużej, wrogowie mylą się o włos. Nie myl tego z miłością. Miłość nie chybia. Miłość trafia i boli.”
  • „Charis uciekła kiedyś przed weselem do mojej świątyni. Przyjęłam ją bez pytań. Teraz to ona pilnuje kamienia, a ja mogę czasem odejść od niego. Dobrze jest mieć kogoś, kto został dlatego, że chciał.”
  • „Słyszałam pieśń Melitosa z agory. Krzywy rytm. Kobiety przy studni śpiewają ją równiej niż on. Pierwszy raz ktoś śpiewa o mnie, a nie o tym, kto mnie miał.”
Kategorie: Mieszkańcy · Peloria