Kartograf Sowa
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie ruszaj mapy!”
- „Brzeg znowu gdzie indziej.”
- „Robaczki świecą, spokojnie.”
Prośby
- Trzy kroki w głąb (poziom 105)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Kartograf Sowa kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Nie ruszaj mapy! Ta jest mokra, ta jest nowa, a ta jest prawdziwa, chociaż wszystkie wyglądają tak samo. Sowa. Wiktor Sowa, kartograf kompanii. Byłem. Jestem. Zależy, kogo spytasz. Siadaj na beczce, tylko nie na tej z prochem.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Wiktor Sowa, kartograf kompanii trzech domów. Na liście płac jestem zmarły od roku. To bardzo wygodne.
- Czym się zajmujesz?
- Rysuję mapy jeziora, które się rusza, i wysyłam je w górę przez lej, w butelce. Kompania płaci za każdą. Kiedyś przyślą zwolnienie, wtedy przestanę.
- Co tu w okolicy?
- Jezioro pod sklepieniem, wyspy, kładki Konrada, łódź kompanii przewrócona do góry dnem. W dole gniazdo hydr, przez szczelinę widać kości. Na wschodzie krata do świątyni, zaryglowana od mojej strony. Sam ją zaryglowałem.
- Masz rodzinę?
- Matka w Brzezinach myśli, że jestem w Pelorii i maluję świątynie. Piszę jej listy co miesiąc. W listach jest słońce. Trochę zmyślam, ale mapy też zmyślam, więc wprawę mam.
- Czego się boisz?
- Że kompania dostanie dobrą mapę. I hydr, oczywiście, ale hydry przynajmniej nie płacą od sztuki.
- O czym marzysz?
- Narysować mapę całego świata. Prawdziwą. Od Mszaru po Pelorię, z każdym schodkiem w dół i w górę. I nikomu jej nie sprzedać.
- Co lubisz jeść?
- Suchary z beczki ekspedycji. Są jeszcze trzy beczki. Potem ślepe ryby od Nuny, jeśli mnie polubi. Na razie lubi umiarkowanie.
- Smoki istnieją?
- Narysowałem kiedyś smoka na marginesie mapy Brzezin, dla ozdoby. Kupiec z Rogalów zapłacił podwójnie, bo pomyślał, że to tajna mapa do skarbu. Smoki są dobre dla interesu.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym kompanię. Całą. I rozwiązał ją jednym podpisem. Potem narysowałbym mapę bez niej.
- Znasz jakiś dowcip?
- Gubernator pyta: Sowa, gdzie jest złoto świątyni? Ja: na mapie, wasza miłość, przy krzyżyku. Gubernator: a w świątyni? Ja: tam jest krzyżyk.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Pogoda? Tu zawsze pochmurno, sklepienie mamy z kamienia.
deszcz: Na górze leje? Lej będzie wciągał więcej, jezioro podniesie się o łokieć. Przesunę namiot.
mgła: Mgła na górze to u nas para nad jeziorem. Robaczki świecą wtedy przez nią jak latarnie. - Co o mnie myślisz?
- Obcy. Nie jesteś od kompanii? Na pewno? Pokaż ręce. Atrament? Nie. Dobrze.
Słyszałem o tobie od Konrada. Krzyczy na trzy piętra, wszystko słychać.
Jesteś tu swój. Możesz spać w moim obozie, robaczki obudzą cię, jak przyjdzie hydra.
Narysowałem cię na mapie. W rogu, jak smoka. Kompania zapłaci podwójnie. - O sąsiadach
- Łowca hydr Konrad: Konrad. Głośny, dobry, łysy na jedną brew. Hydry go znają po głosie.
Nuna: Nuna karmi mnie rybami, kiedy mam dobry humor. Ma dobry nos do ludzi i do wody.
Gubernator Florian Wróbel: Mój pracodawca. Płaci za kłamstwa, nie wiedząc o tym. Uczciwa wymiana.
Ina: Nie znam, ale Konrad mówi, że na górze jest kobieta, która rozmawia z pszczołami. Ja rozmawiam z robaczkami. Moglibyśmy się dogadać.
Inne tematy
- „Jezioro się rusza. Naprawdę! Co tydzień brzeg jest gdzie indziej. Hydry przegryzają skałę, woda idzie za nimi, a ja rysuję od nowa. Kompania płaci od mapy. Nie płaci od prawdy. Na szczęście nikt tu nie schodzi sprawdzać.”
- „Przyszedłem tu z ekspedycją po złoto świątyni. Dziesięciu ludzi, beczki, mapa z krzyżykiem. Krzyżyk był. Złota nie było. Były węże. Ja byłem z tyłu, bo kartograf idzie z tyłu, żeby rysować, gdzie poszli inni. Dlatego żyję.”
- „Dobra, powiem ci. Mapy, które wysyłam gubernatorowi, są złe. Specjalnie. Kanał prowadzi w ścianę, zejście w wodę, świątynia na wschód zamiast na zachód. Jak kompania dostanie dobrą mapę, zejdzie tu z piłami i z łańcuchami. Raz już zeszła. Wystarczy.”
- „Konrad? Był tu trzy razy, wydrapał to na skale przy zejściu. Ja dopisałem „S. też”. Nie zauważył. On patrzy tylko na hydry i na swoje ręce. Dobry człowiek. Głośny. Hydry go słyszą z trzech pięter.”
- „Widzisz te światełka na sklepieniu? Robaczki. Świecą na zielono, kiedy woda jest spokojna, a gasną, kiedy idzie hydra. Lepsze niż dzwon. Narysowałem je na mapie jako gwiazdy. Gubernator myśli, że to jaskinia z dziurą w dachu.”
- „Na górze noc? Tu zawsze noc. Mam klepsydrę i liczę, ale klepsydra zamokła. Śpię, kiedy robaczki gasną. Czyli rzadko.”
- „Najstarsza nie żyje? To jezioro przestanie się ruszać. Będę musiał narysować jedną mapę, prawdziwą, i już nigdy więcej. Szkoda. Polubiłem rysować kłamstwa. Ładnie wychodziły.”
Kategorie: Mieszkańcy · Faktoria