Feliks Wróbel
W niedzielę gdzie indziej, nocą idzie gdzie indziej, w deszcz chowa się pod dach, ma swoją trasę.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie jestem od soli.”
- „Nudno.”
- „Kości, ktoś?”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Feliks Wróbel kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Nie, nie jestem od soli. Ojciec jest od soli. Ja jestem Feliks, syn tego od soli, i na tym moja rola się kończy. Grasz w kości? Szkoda. Z tobą przynajmniej nie musiałbym gadać o cenach.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Feliks. Syn Wróbla. Tak mnie przedstawiają. Sam bym się przedstawił inaczej, ale nikt nie pyta.
- Czym się zajmujesz?
- Teoretycznie uczę się handlu. W praktyce chodzę po ulicy, aż ojciec zapomni, że miałem się uczyć.
- Co tu w okolicy?
- Dzielnica kupców jest piękna i nudna. Kotwica jest brzydka i ciekawa. Wybór prosty.
- Masz rodzinę?
- Ojciec. Sól. Żelazo. Matka mówi, że tata kocha mnie po swojemu. Po swojemu, czyli w workach.
- Czego się boisz?
- Że stanę się ojcem. Nie że będę miał dzieci, tylko że będę taki jak on.
- O czym marzysz?
- Wyjechać tam, gdzie nikt nie wie, kim jest Wróbel. Takie miejsce chyba nie istnieje.
- Co lubisz jeść?
- Wszystko, byle nie solone. Wiesz, co jadam w domu od dziecka? Sól. Z dodatkami.
- Smoki istnieją?
- Smok śpi na złocie i nikt mu nie mówi, co ma robić. Zazdroszczę mu.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Przegrałbym połowę u Zdzicha. Drugą połowę też. Ale przynajmniej z własnej woli.
- Znasz jakiś dowcip?
- Kupiec mówi do syna: wszystko, co mam, kiedyś będzie twoje. Syn: a mogę oddać wcześniej? Powiedziałem to ojcu. Nie zaśmiał się.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Ładnie. Ojciec każe chodzić po ulicy i się pokazywać. Pokazuję się. Nudno.
deszcz: Deszcz. Siedzę w domu i słucham o soli. Wolałbym zmoknąć.
mgła: Mgła. Nikt nie widzi, że idę do Kotwicy w biały dzień. Lubię mgłę. - Co o mnie myślisz?
- Nie znam cię. To dobrze. Ty też mnie nie znasz, tylko mojego ojca.
Słyszałem o tobie. Podobno robisz różne rzeczy. Ciekawe, jak to jest.
Jesteś jedyny, kto pyta mnie, co myślę. Myślę, że cię lubię.
O tobie mówi całe miasto. Ojciec też. Z szacunkiem. O mnie tak nie mówi. - O sąsiadach
- Szuler Zdzich: Zdzich oszukuje w oczy, ojciec na wadze. Wolę Zdzicha.
Kupiec Wróbel: Ojciec. Sól, żelazo, waga. W tej kolejności.
Czeladniczka Ksenia: Ksenia mówi, że jestem jak pusta gablota. Ładna, ale pusta. Najmilsze, co ktoś mi w tym roku powiedział.
Klaudyna: Nie znam jej. Ojciec ją zna. Z rachunków.
Inne tematy
- „Ojciec chce mnie ożenić. Z córką sołtysa z Basiorwyj, Klaudyną. Mówią, że co tydzień ubiera się w inny styl. Ojciec mówi, że to dobry interes: ich zboże, nasza sól. Ja mówię, że nie jestem workiem soli. On mówi, że worek przynajmniej coś jest wart.”
- „Ojciec mówi, że Zdzich oszukuje. Ojciec też, tylko na wadze. Zdzich przynajmniej robi to w oczy, przy stole. Przegrywam z nim co noc. To jedyna rzecz w Brzezinach, która nie udaje.”
- „Wiesz, ile kosztuje worek soli w Brzezinach, a ile pod Mszarem? Nie wiesz. Ja wiem. W moim domu wszyscy wiedzą, przy obiedzie się o tym mówi. Raz spróbowałem powiedzieć coś o pogodzie. Ojciec zapytał, ile pogoda kosztuje.”
- „Jesteś teraz wspólnikiem ojca? Gratuluję. Naprawdę. Teraz przy obiedzie będzie mówił o tobie, a nie o mnie. Pierwszy spokojny obiad od lat. Dziękuję ci.”
- „Słyszałem, że ograłeś Zdzicha trzy razy. Trzy! Ja przez rok nie ograłem go ani razu. Nauczysz mnie? Nie, nie mów. Wolę przegrywać. Jak zacznę wygrywać, ojciec powie, że mam talent do interesów.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny