Strona gryGraj ▸

Szynkarka Wanda

Zwykle na swoim miejscu.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Szynkarka Wanda kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Wchodź, wchodź, siadaj, gdzie sucho, jak znajdziesz! Wanda. „Pod Obietnicą” to moja karczma, jedyna w Faktorii, więc i najlepsza. Piwo z Brzezin, rum z trzciny, plotki gratis. Skąd jesteś? Nie, czekaj, zgadnę. Nie wiem. Mów.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Wanda, z „Pod Obietnicą”. Szynkarka, wdowa, matka i najlepiej poinformowana osoba w Faktorii. Kolejność dowolna.
Czym się zajmujesz?
Leję, gotuję, słucham i powtarzam. Głównie powtarzam. Za to nikt mi nie płaci, ale za piwo tak.
Co tu w okolicy?
Palisada to wieś w środku dżungli. Wszyscy wszystko wiedzą, a jak nie wiedzą, przychodzą do mnie. Za palisadę lepiej nie wychodzić bez kory i bez głowy na karku.
Masz rodzinę?
Tomek. I Leon, ale Leon leży pod palisadą. Gadam z nim czasem przy krzyżu. Słucha lepiej niż za życia.
Czego się boisz?
Że Tomek złapie gorączkę. Albo że małpy zabiorą go do tego swojego grodu. Chociaż jak go znam, po tygodniu by tam rządził.
O czym marzysz?
Wrócić do Brzezin z pełną sakiewką i otworzyć karczmę nad kanałem. Z suchym dachem. Suchy dach, wyobrażasz sobie?
Co lubisz jeść?
Kraby lądowe w maśle. Szczypią przed gotowaniem i po. Przed mocniej.
Smoki istnieją?
Konrad mówi, że ubił dwa smoki. W zeszłym tygodniu mówił, że jednego. Za tydzień będą trzy. W smoki wierzę tyle, ile w Konrada.
Co zrobisz z workiem złota?
Spłaciłabym kantor za beczki. Potem nowy dach. Potem kolejka dla wszystkich. Potem znowu długi. Tak tu się żyje.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi plantator do karczmy i pyta: co macie na majątek? Mówię: rum. A na długi? Też rum. Napój na wszystko.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Upał! Piją jak smoki. Cudownie.
deszcz: Leje! Pełna karczma, kapie tylko w dwóch miejscach. W kaplicy w pięciu, liczyłam.
mgła: Mgła! Statek się spóźni, plotki z Brzezin też. Muszę wymyślać własne.
Co o mnie myślisz?
Nowa twarz! Siadaj, opowiadaj: skąd, po co i z kim.
O tobie już gadają przy moich stołach. Dobrze gadają. Na razie.
Jesteś swój. Swoim dolewam pełniej. Nie mów nikomu.
Jesteś najlepszą plotką, jaką miałam od lat. Wszystko prawda, a i tak nikt nie wierzy.
Co słychać?
Gubernator znowu płakał w serwetkę! W moją najlepszą!
Konrad mówi, że wczoraj ubił sześćset łbów. Hydr było wczoraj może z dziesięć.
Ottokar policzył komary nad przystanią. Wyszło mu więcej niż ludzi w Brzezinach.
O sąsiadach
Gubernator Florian Wróbel: Na jeden kieliszek, a siedzi na trzech. Liczy dni. Płacze w moje serwetki.
Łowca hydr Konrad: Konrad liczy łby hydr, jak ja kufle: zawsze więcej, niż było.
Ksiądz Benon: Benon to dobry chłopak. Za młody na tyle pogrzebów.
Medyczka Agnieszka: Agnieszka każe mi gotować wodę. Gotuję. Ludzie mniej chorują. Złości mnie, że ma rację.
Marta: Marta to złoto. Cicha, a w środku burza. Kiedyś wybuchnie i pół palisady ucieknie.

Inne tematy

  • „Przypłynęłam tu za mężem. Leon chciał majątku. Kawa, mówił, Wandziu, kawa to złoto, które rośnie. Kawa rosła dobrze, Leon gorzej. Gorączka zabrała go w drugie lato. Leży pod palisadą. Majątek mam: karczmę, Tomka i dług w kantorze za beczki. Faktoria obiecuje.”
  • „Gubernator przychodzi wieczorem na jeden kieliszek i siedzi na trzech. Liczy na głos dni do końca kadencji. Raz się pomylił, wyszło mu, że został jeszcze rok, to płakał w serwetkę. Moją najlepszą.”
  • „Konrad, ten od hydr, opowiada u mnie co wieczór, ile łbów uciął. W poniedziałek trzysta. We wtorek pięćset. W piątek było ich więcej niż hydr w całej dżungli. Ale płaci. A jego ręce widziałeś? Nie pytaj go o nie.”
  • „Ksiądz Benon dzwoni na ulewę, jakby ją mógł odgonić dzwonem. Nie może. Raz dzwonił godzinę i akurat przestało. Teraz cała Faktoria myśli, że to on. On też trochę myśli. Niech myśli, biedak, potrzebuje tego.”
  • „Tomek coś kombinuje. Znikają banany z kuchni, a on wraca ze spacerów cały w liściach. Matka wie. Matka nic nie mówi. Matka tylko liczy banany.”
  • „Marta ze szpitala ma męża na plantacji. Miała. Uciekł, mówią. Nie mów nikomu, ale ja bym też uciekła. Łodzią Bartosza, do Pelorii, i śpiewałabym tam w karczmie. Za stara jestem? Pewnie tak.”
  • „Wieczorem pełno. Plantatorzy, celnik, Konrad z hydrami, gubernator na jeden kieliszek. Śpiewają o majątku, którego nikt nie ma. Śpiewają głośno, żeby było słychać w Brzezinach. Nie słychać.”
  • „Leje, to pełno. Jak leje, wszyscy przychodzą do mnie, bo pod moim dachem kapie tylko w dwóch miejscach. W kaplicy kapie w pięciu. Wiem, bo liczyłam razem z księdzem.”
  • „Kapitan Jarosz mówił przy kuflu, że byłeś pod piaskiem w Siedmiu Studniach i wróciłeś. Jarosz mówi mało, więc jak już mówi, to coś znaczy. Gdybym miała zimne piwo, postawiłabym ci. Mam tylko ciepłe. Takiego bohaterom nie stawiam, wstyd.”
Kategorie: Mieszkańcy · Faktoria