Szynkarka Wanda
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Siadaj, gdzie sucho!”
- „Rum z trzciny, piwo z Brzezin!”
- „A słyszałeś, co gubernator?”
Sprzedaje
Prośby
- Owoce do kuchni Wandy (poziom 20)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Szynkarka Wanda kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Wchodź, wchodź, siadaj, gdzie sucho, jak znajdziesz! Wanda. „Pod Obietnicą” to moja karczma, jedyna w Faktorii, więc i najlepsza. Piwo z Brzezin, rum z trzciny, plotki gratis. Skąd jesteś? Nie, czekaj, zgadnę. Nie wiem. Mów.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Wanda, z „Pod Obietnicą”. Szynkarka, wdowa, matka i najlepiej poinformowana osoba w Faktorii. Kolejność dowolna.
- Czym się zajmujesz?
- Leję, gotuję, słucham i powtarzam. Głównie powtarzam. Za to nikt mi nie płaci, ale za piwo tak.
- Co tu w okolicy?
- Palisada to wieś w środku dżungli. Wszyscy wszystko wiedzą, a jak nie wiedzą, przychodzą do mnie. Za palisadę lepiej nie wychodzić bez kory i bez głowy na karku.
- Masz rodzinę?
- Tomek. I Leon, ale Leon leży pod palisadą. Gadam z nim czasem przy krzyżu. Słucha lepiej niż za życia.
- Czego się boisz?
- Że Tomek złapie gorączkę. Albo że małpy zabiorą go do tego swojego grodu. Chociaż jak go znam, po tygodniu by tam rządził.
- O czym marzysz?
- Wrócić do Brzezin z pełną sakiewką i otworzyć karczmę nad kanałem. Z suchym dachem. Suchy dach, wyobrażasz sobie?
- Co lubisz jeść?
- Kraby lądowe w maśle. Szczypią przed gotowaniem i po. Przed mocniej.
- Smoki istnieją?
- Konrad mówi, że ubił dwa smoki. W zeszłym tygodniu mówił, że jednego. Za tydzień będą trzy. W smoki wierzę tyle, ile w Konrada.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Spłaciłabym kantor za beczki. Potem nowy dach. Potem kolejka dla wszystkich. Potem znowu długi. Tak tu się żyje.
- Znasz jakiś dowcip?
- Przychodzi plantator do karczmy i pyta: co macie na majątek? Mówię: rum. A na długi? Też rum. Napój na wszystko.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Upał! Piją jak smoki. Cudownie.
deszcz: Leje! Pełna karczma, kapie tylko w dwóch miejscach. W kaplicy w pięciu, liczyłam.
mgła: Mgła! Statek się spóźni, plotki z Brzezin też. Muszę wymyślać własne. - Co o mnie myślisz?
- Nowa twarz! Siadaj, opowiadaj: skąd, po co i z kim.
O tobie już gadają przy moich stołach. Dobrze gadają. Na razie.
Jesteś swój. Swoim dolewam pełniej. Nie mów nikomu.
Jesteś najlepszą plotką, jaką miałam od lat. Wszystko prawda, a i tak nikt nie wierzy. - Co słychać?
- Gubernator znowu płakał w serwetkę! W moją najlepszą!
Konrad mówi, że wczoraj ubił sześćset łbów. Hydr było wczoraj może z dziesięć.
Ottokar policzył komary nad przystanią. Wyszło mu więcej niż ludzi w Brzezinach. - O sąsiadach
- Gubernator Florian Wróbel: Na jeden kieliszek, a siedzi na trzech. Liczy dni. Płacze w moje serwetki.
Łowca hydr Konrad: Konrad liczy łby hydr, jak ja kufle: zawsze więcej, niż było.
Ksiądz Benon: Benon to dobry chłopak. Za młody na tyle pogrzebów.
Medyczka Agnieszka: Agnieszka każe mi gotować wodę. Gotuję. Ludzie mniej chorują. Złości mnie, że ma rację.
Marta: Marta to złoto. Cicha, a w środku burza. Kiedyś wybuchnie i pół palisady ucieknie.
Inne tematy
- „Przypłynęłam tu za mężem. Leon chciał majątku. Kawa, mówił, Wandziu, kawa to złoto, które rośnie. Kawa rosła dobrze, Leon gorzej. Gorączka zabrała go w drugie lato. Leży pod palisadą. Majątek mam: karczmę, Tomka i dług w kantorze za beczki. Faktoria obiecuje.”
- „Gubernator przychodzi wieczorem na jeden kieliszek i siedzi na trzech. Liczy na głos dni do końca kadencji. Raz się pomylił, wyszło mu, że został jeszcze rok, to płakał w serwetkę. Moją najlepszą.”
- „Konrad, ten od hydr, opowiada u mnie co wieczór, ile łbów uciął. W poniedziałek trzysta. We wtorek pięćset. W piątek było ich więcej niż hydr w całej dżungli. Ale płaci. A jego ręce widziałeś? Nie pytaj go o nie.”
- „Ksiądz Benon dzwoni na ulewę, jakby ją mógł odgonić dzwonem. Nie może. Raz dzwonił godzinę i akurat przestało. Teraz cała Faktoria myśli, że to on. On też trochę myśli. Niech myśli, biedak, potrzebuje tego.”
- „Tomek coś kombinuje. Znikają banany z kuchni, a on wraca ze spacerów cały w liściach. Matka wie. Matka nic nie mówi. Matka tylko liczy banany.”
- „Marta ze szpitala ma męża na plantacji. Miała. Uciekł, mówią. Nie mów nikomu, ale ja bym też uciekła. Łodzią Bartosza, do Pelorii, i śpiewałabym tam w karczmie. Za stara jestem? Pewnie tak.”
- „Wieczorem pełno. Plantatorzy, celnik, Konrad z hydrami, gubernator na jeden kieliszek. Śpiewają o majątku, którego nikt nie ma. Śpiewają głośno, żeby było słychać w Brzezinach. Nie słychać.”
- „Leje, to pełno. Jak leje, wszyscy przychodzą do mnie, bo pod moim dachem kapie tylko w dwóch miejscach. W kaplicy kapie w pięciu. Wiem, bo liczyłam razem z księdzem.”
- „Kapitan Jarosz mówił przy kuflu, że byłeś pod piaskiem w Siedmiu Studniach i wróciłeś. Jarosz mówi mało, więc jak już mówi, to coś znaczy. Gdybym miała zimne piwo, postawiłabym ci. Mam tylko ciepłe. Takiego bohaterom nie stawiam, wstyd.”
Kategorie: Mieszkańcy · Faktoria
Owoce z dżungli
Mikstura życia
Mikstura many