Rusznikarz Henryk
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Nie z fajką!”
- „Proch, kule, rusznice.”
- „Dobry rocznik.”
Sprzedaje
Rusznica
Kule do rusznicy
Maczeta kolonisty
Topór plantatora
Młot kowala kolonii
Kostur z korzenia namorzynu
Morion
Kirys kolonialny
Tarcza z wikliny i skóry
Strzała
Bełt
Rozmowa
Spoiler: co mówi Rusznikarz Henryk kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Wejdź, ale nie z fajką. Henryk, rusznikarz. Rusznice, kule, proch. Proch jest jak wino, wiesz? Ma rocznik, bukiet i charakter. Ten z beczki w kącie to dobry rocznik, zeszłoroczny, suchy. W tej wilgoci rzadkość. Powąchaj. Nie tak blisko.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Henryk, rusznikarz. Proch, ołów i żelazo. Z Brzezin, ale serce mam w beczce z prochem.
- Czym się zajmujesz?
- Robię rusznice, leję kule, dobieram proch. Jak piwniczy u bogacza, tylko z siarką.
- Co tu w okolicy?
- Wilgoć. Najgorszy wróg prochu. Gdybym wiedział, ile tu pada, otworzyłbym warsztat w Siedmiu Studniach. Tam sucho jak pieprz.
- Masz rodzinę?
- Ojciec był rusznikarzem, dziadek kowalem. Dziadek mówił, że proch to wymysł diabła. Ojciec, że diabeł ma gust.
- Czego się boisz?
- Iskry. Latarni Ottokara. Wilgoci. Kolejność zmienia się codziennie.
- O czym marzysz?
- Beczka prochu sprzed dziesięciu lat, suchego jak kość. Otworzyć ją na wielką okazję i powąchać. Tylko powąchać.
- Co lubisz jeść?
- Wędzona ryba. Wędzona, bo dym to prawie proch. Prawie.
- Smoki istnieją?
- Ciekawe, czy smok kichnie, jak mu podsunąć beczkę dobrego prochu. Chętnie bym sprawdził. Z daleka. Bardzo z daleka.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Sucha piwnica. Murowana, ze smołą na ścianach. Na proch. Reszta na ołów.
- Znasz jakiś dowcip?
- Dlaczego rusznikarz nie pali fajki? Bo raz zapalił. Ha. Mój poprzednik tego dowcipu nie zrozumiał. Leży pod palisadą.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Sucho! Dobry dzień na strzał. Rzadki dzień.
deszcz: Leje. Proch pod wosk, rusznice pod płótno, ja pod dach. Nie strzelaj dziś.
mgła: Mgła. Wilgoć w powietrzu, w lufie, w prochu. Mgła to deszcz, który się wstydzi. - Co o mnie myślisz?
- Klient? Rusznica, kule? Tylko nie z fajką!
Słyszałem o tobie. Ktoś taki powinien mieć porządną rusznicę.
Jesteś swój. Tobie dam powąchać dobry rocznik.
O tobie gadają w całej Faktorii. Huk, mówią. Lubię huk. - O sąsiadach
- Łowca hydr Konrad: Konrad nie chce rusznicy. Ma za to poparzone ręce. Każdy wybiera.
Celnik Ottokar: Ottokar otwiera mi beczki przy latarni. Kiedyś wylecimy w powietrze obaj, ale porządnie oclone.
Gubernator Florian Wróbel: Gubernator ma rusznicę z wróblem na kolbie. Wisi nad kominkiem. Kominek w dżungli. Tyle wiesz o gubernatorze.
Ksiądz Benon: Benon mówi, że moje kule syczą jak modlitwa. Miły chłopak. Trochę przewrażliwiony.
Inne tematy
- „Dobry proch pachnie siarką i suchym latem. Zły pachnie piwnicą. Tu prawie każdy pachnie piwnicą, bo wilgoć. Swój trzymam w beczce wyłożonej woskiem. Jak kto inny trzyma wino na wesele córki, tak ja proch.”
- „Rusznica to nie łuk. Huknie, zadymi, a potem nabijasz od nowa, długo. Jeden strzał, ale jaki! Pantera w trawie usłyszy i zmieni zdanie co do obiadu. Kule leję sam, z ołowiu z Brzezin.”
- „Konrad nie chce rusznicy. Mówi, że na hydry tylko ogień. A proch to co? Ogień w beczce! Wytłumacz mu. Mnie nie słucha, bo nie mam poparzonych rąk. Mam za to obie brwi.”
- „Celnik Ottokar otwiera na przystani każdą moją beczkę prochu. Przy latarni. Przy latarni, rozumiesz? Raz złapałem go za rękę w ostatniej chwili. Od tamtej pory jesteśmy przyjaciółmi. On boi się mnie, ja jego latarni.”
- „Gubernator zamówił u mnie rusznicę z grawerem. Wróbel na kolbie. Zrobiłem. Ani razu z niej nie strzelił. Wisi nad kominkiem. Ma kominek. W dżungli. To mówi wszystko.”
- „Nocą leję kule. Cicho, równo, ołów syczy w formie. Ksiądz Benon mówi, że słychać mnie aż w kaplicy. Syk ołowiu i jego modlitwy. Razem brzmi jak chór.”
- „Leje. Najgorszy dzień dla rusznikarza. Mokry proch jest jak skwaśniałe wino: niby można, ale po co. W ulewę strzelać nie radzę. Najpierw sucho, potem huk. Taka kolejność.”
- „Obroniłeś Mszar przed orkami? Bez prochu? Ha. Szacunek. Z prochem byłoby głośniej i szybciej. Następną wojnę rób z moim towarem. Rabat dla bohaterów: żaden. Za to mówię to szczerze.”
Kategorie: Mieszkańcy · Faktoria