Medyczka Agnieszka
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Kora rano i wieczorem.”
- „Osiem łóżek. Dwunastu chorych.”
- „Nie podchodź z gorączką.”
Sprzedaje
Prośby
- Maść dla łowcy (poziom 40)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Medyczka Agnieszka kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Nie podchodź, póki nie powiesz, czy masz gorączkę. Nie masz? Na pewno? Dobrze. Agnieszka, medyczka. Szpital w palisadzie jest mój: łóżek osiem, chorych zwykle dwunastu. Jak będziesz chodzić w dżunglę, przyjdź po korę. Nie potem. Przedtem.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Agnieszka. Medyczka. Uczyłam się w Brzezinach u cyrulika, a naprawdę tutaj, przy łóżkach.
- Czym się zajmujesz?
- Leczę gorączkę, rany, ukąszenia, oparzenia Konrada i głupotę przybyszów. Ostatnie najczęściej.
- Co tu w okolicy?
- Komary nad rzeką, komary w kałużach, komary w szpitalu. Do tego żaby, które trują, i przybysze, którzy je dotykają. Nie dotykaj żab.
- Masz rodzinę?
- Brat w Brzezinach, ma piekarnię i dzieci. Pisze, żebym wracała. Wrócę, jak skończy się gorączka. Czyli nigdy.
- Czego się boisz?
- Że zabraknie kory. Statek się spóźni, ludzie przypływu się obrażą, a ja zostanę z dwunastoma chorymi i garścią liści.
- O czym marzysz?
- Jeden tydzień z pustym szpitalem. Posprzątałabym. Wyspałabym się. A potem bym się nudziła i poszła do Ayo po nowe zioła.
- Co lubisz jeść?
- Wszystko, co ugotowane. Gotuj wodę, gotuj ryby, gotuj owoce. Tu na surowo jest tylko życie.
- Smoki istnieją?
- Smoka nie leczyłam. Ale po hydrach leczę Konrada co tydzień. Smok pewnie parzy podobnie.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kora na rok. Dwanaście łóżek z nogami. I statek, który przywozi lekarstwa, a nie rachunki.
- Znasz jakiś dowcip?
- Przychodzi chory do medyczki: komar mnie ugryzł. A ja: tylko jeden? Szczęściarz. Następny.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Upał. Pij wodę, gotowaną. I nie siedź w słońcu, bo przyjdziesz do mnie, a ja nie mam miejsca.
deszcz: Leje. Za trzy dni kałuże, za tydzień komary, za dwa tygodnie kolejka pod szpitalem. Znam tę kolejność.
mgła: Mgła nad rzeką. Komary buczą w niej jak w ulu. Kora rano, kora wieczorem. - Co o mnie myślisz?
- Masz gorączkę? Nie? To dobrze. Weź korę, zanim pójdziesz w dżunglę.
Słyszałam o tobie. Ludzie mówią, że się nie oszczędzasz. To trafisz do mnie prędzej czy później.
Jesteś swój. Dla ciebie łóżko pod oknem, jakby co. Lepiej nie.
O tobie mówią wszędzie. A ja widzę tylko, że wracasz cały. Najlepsza opowieść, jaką znam. - O sąsiadach
- Marta: Marta to najlepsza ręka, jaką miałam. Szkoda, że serce ma gdzie indziej.
Ayo: Ayo nauczyła mnie więcej niż cyrulik w Brzezinach. Śmieje się ze mnie. Ma prawo.
Łowca hydr Konrad: Konrad przychodzi z rękami jak pieczeń. Smaruję i czekam na następny raz.
Gubernator Florian Wróbel: Gubernator przysłał mi łóżko bez nóg. W raporcie pewnie z nogami.
Szynkarka Wanda: Wanda gotuje wodę, bo jej kazałam. Mówi, że ją to złości. Gotuje dalej.
Inne tematy
- „Gorączka idzie od komarów. Wieczorem nad rzeką i w każdej kałuży, czyli wszędzie. Napar z kory pij rano i wieczorem. Gorzki jak żółć, ale lepiej gorzko niż zimno w ziemi. Korę pokazali mi ludzie przypływu, z wioski na palach. Masz, dwie porcje na początek. Za darmo, bo pierwsze. Następne kupisz.”
- „Osiem łóżek, dwunastu chorych. Liczy się tak: dwóch na jednym, jak są chudzi, a tu wszyscy chudzi. Gubernator przysłał mi z Brzezin dziewiąte łóżko. Bez nóg. W raporcie pewnie z nogami.”
- „Marta mi pomaga. Najlepsza ręka, jaką miałam. Cicha, nie mdleje, nie pyta za dużo. Ma męża na plantacji. Miała. Nie wiem, co teraz ma. Nie pytam. Tu się nie pyta.”
- „Ayo z wioski nauczyła mnie więcej niż trzy lata u cyrulika w Brzezinach. Kora, liście na oparzenia, mech na rany. A potem się śmiała, jak zapisywałam. Mówi, że kto zapisuje, ten szybciej zapomina. Może ma rację. Zapisuję dalej.”
- „Łowca Konrad przychodzi co tydzień z poparzonymi rękami. Przypala hydrom szyje ogniem i przy okazji sobie. Mówię mu: zmień robotę. On mówi, że to robota zmieniła jego. Ładnie powiedziane. Rąk to nie leczy.”
- „Nocą gorączka rośnie. Tak już ma. Siedzę przy łóżkach i liczę oddechy. Jak się zgadza, sama piję kubek kory. Też jestem człowiekiem. Komary o tym wiedzą.”
- „Leje. Po ulewie zostają kałuże, w kałużach komary, a po komarach przychodzą do mnie. Tak wygląda pora deszczowa: najpierw woda, potem ja.”
- „To ty jesteś tym od trolla spod Brzezin? Pokaż ręce. Zadrapania? Ugryzienia? Nic? Szczęściarz. Troll przynajmniej nie roznosi gorączki. Tutejsze komary są groźniejsze niż wszystkie twoje trolle. Uwierz mi, liczę groby.”
Kategorie: Mieszkańcy · Faktoria
Napar z kory
Mikstura życia
Mikstura many