Łowca hydr Konrad
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Ogień, tylko ogień.”
- „Pięćset! Może sześćset.”
- „Ręki nie podaję.”
Sprawy, które zaczyna
Rozmowa
Spoiler: co mówi Łowca hydr Konrad kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Ha! Nowa twarz! Konrad, łowca hydr. Najlepszy po tej stronie morza i po tamtej też, tylko tam hydr nie ma, więc się nie liczy. Ręki nie podaję, nie z niegrzeczności. Popatrz na nie. No właśnie. Ogień. Hydrom się nie podoba, mnie też nie, ale ja wygrywam.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Konrad! Łowca hydr! Jedyny w Faktorii, najlepszy na świecie i skromny jak mało kto.
- Czym się zajmujesz?
- Chodzę na rozlewiska, ucinam łby, przypalam szyje. Potem opowiadam o tym u Wandy. To najważniejsza część.
- Co tu w okolicy?
- Na południowym wschodzie rozlewiska, w rozlewiskach hydry, w głębi gniazdo. Reszta dżungli? Małpy, pantery, nuda.
- Masz rodzinę?
- Brat, też łowca. Poluje na wilki pod Brzezinami. Pisze, że wilki mają po jednej głowie. Za każdym razem się śmieję.
- Czego się boisz?
- Że zgaśnie mi pochodnia przy trzeciej szyi. Raz zgasła. Wróciłem bez brwi i z nowym szacunkiem do krzesiwa.
- O czym marzysz?
- Najstarsza. Wszystkie dziewięć głów, rządkiem, nad drzwiami karczmy. Wanda się nie zgadza. Negocjujemy.
- Co lubisz jeść?
- Wszystko z ognia. Ogień to moja specjalność. Pekari, ryba, a jak się ogień rozpędzi, to i kawałek hydry.
- Smoki istnieją?
- Smok ma jedną głowę. Jedną! Co to za wyzwanie. Przyślij mi smoka z dziewięcioma, to pogadamy.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Pochodnie. Tysiąc pochodni. I rękawice ze skóry, której ogień się nie ima. A resztę na kolejkę u Wandy, żeby słuchali.
- Znasz jakiś dowcip?
- Ucinam hydrze łeb, a ona: nie szkodzi, mam zapasowy. Ja na to: a ja zapasową pochodnię. Ha! Prawdziwa historia. Prawie.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Sucho! Pochodnia się pali, krzesiwo krzesze, hydry drżą. Mój dzień.
deszcz: Leje. Siedzę u Wandy. To nie strach, to rachunek.
mgła: Mgła nad rozlewiskami. Nie widać, ile głów. A to podstawowa informacja. - Co o mnie myślisz?
- Nowy! Słyszałeś o mnie? Nie? Siadaj, opowiem.
Słyszałem o tobie. Niezłe rzeczy. Prawie jak moje.
Jesteś w porządku. Możesz kiedyś ponieść moją pochodnię.
Jesteś legendą. Drugą w Faktorii, po mnie. Dobra, może pierwszą. Nie mów Wandzie. - O sąsiadach
- Medyczka Agnieszka: Agnieszka smaruje mi ręce i krzyczy. Najlepsza kobieta w Faktorii. Nie mów jej.
Rusznikarz Henryk: Henryk chce mi sprzedać rusznicę na hydry. Łeb odrośnie, zanim nabije drugi raz.
Szynkarka Wanda: Wanda liczy moje opowieści. Zawsze jej wychodzi mniej niż mnie.
Tomek: Tomek chce zobaczyć hydrę. Z daleka. Mądry chłopak.
Inne tematy
- „Hydry siedzą w rozlewiskach na południowym wschodzie, tylko nie na wierzchu: rozlewiska spływają lejem pod ziemię i tam, trzy piętra w dół, jest ich jezioro. Utniesz łeb, wyrosną dwa. Chyba że przypalisz szyję ogniem, zanim odrośnie. Stąd takie ręce. A jeszcze niżej, w gnieździe, siedzi Najstarsza. Dziewięć głów. Dziewięć! Byłem pod gniazdem trzy razy. Raz wróciłem z jedną brwią. Mówią, że jakiś heros z Pelorii płaci za jej głowę. Herosi zawsze płacą za cudzą robotę.”
- „Ręce? Ha, to nic. Medyczka smaruje, ja przypalam, ona smaruje. Mamy układ. Raz zapytała, czy nie myślałem o innej robocie. Myślałem. Wszystkie inne są nudniejsze.”
- „Ile ich ubiłem? Trzysta. Czterysta. Wanda mówi, że wczoraj mówiłem pięćset. No to pięćset, wczoraj był ciężki dzień. Ja liczę łby, nie hydry. Przy hydrach to duża różnica.”
- „Henryk, rusznikarz, chce mi sprzedać rusznicę na hydry. Kula w łeb, mówi, i spokój. Spokój! Łeb odrośnie, zanim nabijesz drugi raz. Na hydry tylko ogień. Na Henryka tylko cierpliwość.”
- „Nocą rozlewiska świecą. Robaczki jakieś w wodzie. Hydry śpią, ale jedna głowa zawsze czuwa. Jak w karczmie u Wandy. Ja jestem tą głową, która nie śpi.”
- „Leje! Pochodnia gaśnie, krzesiwo mokre, hydry się cieszą. W ulewę nie chodzę na rozlewiska. To nie strach. To rachunek. Martwy łowca nie pije u Wandy.”
- „Słyszałem, że zszedłeś pod piasek w Siedmiu Studniach i wróciłeś. Niezła robota. Ale faraon miał jedną głowę, prawda? No właśnie. Jedną. Pogadamy, jak utniesz dziewięć.”
- „Ty… ty ją ubiłeś. Najstarszą. Wszystkie dziewięć głów i żadna nie odrosła? … Dobra. Słuchaj. Przez dziesięć lat mówiłem u Wandy, że to będę ja. Teraz będę mówił, że to ja ci pokazałem drogę. Nie zaprzeczaj przy Wandzie, dobrze? Daj staremu łowcy tę jedną.”
- „Lej w rozlewiskach widziałeś? Hydry poszły pod ziemię, jak kompania zaczęła osuszać bagno na kawę. Tam na dole jest jezioro jak morze i kartograf, który gada do robaczków. Sowa. Mówi, że byłem trzy razy. Byłem cztery. Raz się nie liczy, bo uciekałem.”
Kategorie: Mieszkańcy · Faktoria