Strona gryGraj ▸

Ksiądz Benon

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Rozmowa

Spoiler: co mówi Ksiądz Benon kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Szczęść Boże. Benon, ksiądz. Kaplica mała, dzwonnica krzywa, a ja tu dopiero od roku. W Brzezinach mówili mi, że tu potrzeba wiary. Mieli rację. Tylko nie powiedzieli czyjej. Moja też by się przydała. Siadaj, ławki suche, przynajmniej trzy.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Benon, ksiądz. Od roku w Faktorii. Wysłali mnie z Brzezin, bo nikt starszy nie chciał płynąć.
Czym się zajmujesz?
Msze, pogrzeby, dzwon na ulewę. Pogrzebów najwięcej. Chrzcin mało. Ślub raz, Wanda płakała, chociaż nie jej.
Co tu w okolicy?
Pięknie i strasznie naraz. Rano nad rzeką mgła jak z obrazu w katedrze, a wieczorem dół na cmentarzyku. Tu Bóg pokazuje obie ręce jednocześnie.
Masz rodzinę?
Matka w Brzezinach. Pisze, żebym jadł. Siostra wyszła za rybaka z Kępy. Pisze, żebym wracał.
Czego się boisz?
Że któregoś dnia przestanę wątpić. Bo to by znaczyło, że przestałem myśleć. Albo czuć.
O czym marzysz?
Żeby ktoś przyszedł do kaplicy podziękować, a nie prosić. Ayo mówi, że u nich tak się robi. Chciałbym to raz zobaczyć.
Co lubisz jeść?
Chleb, nawet zielony. Zeskrobuję. Uczyli mnie, że chleb to dar. Nie mówili, że czasem z pleśnią.
Smoki istnieją?
Pismo mówi o smoku. Konrad o hydrze. Wanda o Konradzie. Wierzę, że coś jest. Nie wiem, ile ma głów.
Co zrobisz z workiem złota?
Nowy dach na kaplicę, bo kapie w pięciu miejscach. I łóżka dla szpitala. Z nogami.
Znasz jakiś dowcip?
Pyta mnie Kiri: czemu dzwonisz na deszcz? Mówię: żeby ludzie wiedzieli. On: przecież widać, że pada. … Nie wiem, czy to dowcip. Śmiał się tylko on.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce. Dziękuję za nie. Ayo mówi, że trzeba dziękować. Próbuję.
deszcz: Ulewa. Muszę dzwonić. Przepraszam.
mgła: Mgła nad rzeką. Pięknie i cicho. W taką pogodę łatwiej mi się modli. Nic nie widać, więc nic nie przeszkadza.
Co o mnie myślisz?
Szczęść Boże. Jesteś nowy? Suche ławki są trzy.
Słyszałem o tobie. Modlę się za tych, co chodzą w dżunglę. Ciebie też dopisałem.
Jesteś tu swój. Zapalam świecę, ile razy wychodzisz za palisadę.
Twoje imię znają wszyscy. Uważaj. Sława to też rodzaj gorączki.
O sąsiadach
Ayo: Ayo powiedziała mi, że za dużo prosimy. Od miesiąca o tym myślę.
Szynkarka Wanda: Wanda mówi, że odganiam deszcz. Nie odganiam. Nie wyprowadzam jej z błędu, bo jej to pomaga.
Marta: Marta siedzi w kaplicy i się nie modli. Czasem to najszczersza modlitwa.
Gubernator Florian Wróbel: Gubernator chce, żebym w raporcie pisał więcej wiernych. Nie piszę raportów. On jeszcze nie wie.
Rusznikarz Henryk: Henryk nocą leje kule. Syk ołowiu i moja modlitwa. Razem prawie chór.

Inne tematy

  • „Dzwonię, jak idzie ulewa. Żeby ludzie zdążyli zejść z pól i zdjąć pranie. Wanda mówi, że cała Faktoria myśli, że odganiam deszcz. Nie odganiam. Raz przestało, jak dzwoniłem. Przypadek. Chyba przypadek.”
  • „Mogę ci coś powiedzieć? Nie jestem pewien, czy Bóg w ogóle tu przypływa. Statek Jarosza przypływa, kora przypływa, ludzie przypływają. A ja co niedzielę stoję przy ołtarzu i czekam. Potem ktoś przychodzi z gorączką, modlę się, żeby wyzdrowiał. I czasem zdrowieje. Wtedy wierzę mocniej. Do następnego pogrzebu.”
  • „Cmentarzyk pod palisadą rośnie szybciej niż plantacja. Krzyże stawiam sam, napisy też piszę sam. Ludzie proszą o coś śmiesznego. Mówią, że płakać będą i tak. Więc piszę śmiesznie. Przeczytaj kiedyś. Tylko nie śmiej się za głośno, bo pochowani będą zazdrośni.”
  • „Ayo z wioski na palach przyszła raz na mszę. Wysłuchała do końca, a potem powiedziała, że ładnie śpiewamy, tylko za dużo prosimy. U nich się dziękuje, a nie prosi. Myślę o tym od miesiąca. Nie wiem, co zrobić z tą myślą.”
  • „Marta przychodzi do kaplicy wieczorami. Nie modli się, tylko siedzi. Zapaliłem jej świecę. Nie zapytała za kogo. Wie.”
  • „Niedziela. Na mszy było dziś jedenaście osób. W zeszłą dziewięć. Gubernator chce, żebym w raporcie napisał trzydzieści. Nie napiszę. Ksiądz nie kłamie w raportach. Ksiądz w ogóle nie pisze raportów, tylko gubernator jeszcze o tym nie wie.”
  • „Nocą siedzę w kaplicy przy jednej świecy. Słychać, jak Henryk leje kule, jak w karczmie śpiewają, jak dżungla oddycha. Modlę się, a potem słucham, czy ktoś odpowie. Na razie odpowiada tylko żaba spod progu. Wytrwała jest.”
  • „Ulewa! Muszę dzwonić. Przepraszam, nie mogę gadać. To znaczy mogę, i tak dzwonię godzinę, a sznur sam się nie pociągnie… No dobrze. Ciągnę i gadam. Jak tam? Mokro? Mnie też.”
  • „Bartosz mówi, że w Pelorii śpiewają o tobie na agorze. Dziwna rzecz, pieśni o ludziach. Ja śpiewam o świętych i żaden nie przyszedł posłuchać. A ty możesz pójść i posłuchać, co śpiewają o tobie. Zazdroszczę. Trochę. To grzech, wiem.”
Kategorie: Mieszkańcy · Faktoria