Strona gryGraj ▸

Kowal Dobiesław

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Sprzedaje

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Kowal Dobiesław kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Uważaj, iskry. Dobiesław. Kowal kompanii, czyli kowal wszystkich, czyli nikogo. Kuję gwoździe do palisady, okucia do łodzi, siekiery na plantacje i kraty do kantoru. Kraty najczęściej.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Dobiesław, kowal. Z Brzezin, z ulicy Kowalskiej, z rodu, który kuł kotwice dla Wróblów.
Czym się zajmujesz?
Gwoździe, okucia, siekiery, kraty. Czasem pierścionek, jak ktoś się zakocha. W kolonii rzadko.
Co tu w okolicy?
Plac Obietnicy, kantor, kaplica, karczma. Dookoła palisada, za nią dżungla, w której wszystko rdzewieje.
Masz rodzinę?
Żona została w Brzezinach. Pisze listy, które przychodzą raz na kwartał, po trzy naraz. Czytam je w kolejności, od końca.
Czego się boisz?
Że kiedyś przestanie przypływać węgiel i zostanę kowalem bez ognia.
O czym marzysz?
Kowadło, które nie pęka, i kuźnia, w której nie kapie z dachu.
Co lubisz jeść?
Pekari z rożna Wandy i chleb z mąki z Brzezin, jak przypłynie. Jak nie przypłynie, placki z manioku od ludzi przypływu.
Smoki istnieją?
Smok bagienny siedzi w cenotach. Łowca Konrad przyniósł mi kiedyś jego łuskę. Nie dała się przekuć. Wisi nad paleniskiem jak trofeum mojej porażki.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłbym węgla na rok i dach z dachówki.
Znasz jakiś dowcip?
Ile kowali trzeba, żeby wymienić gwóźdź w palisadzie? Jednego. Ale kantor dopisze trzech do rachunku.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce, czyli rdza wolniej. Dobry dzień.
deszcz: Deszcz. Zamykam drzwi i hartuję w deszczówce. Za darmo.
mgła: Mgła siada na żelazie jak pot. Smaruję łojem.
Co o mnie myślisz?
Nowy. Uważaj na iskry.
Wracasz. Coś do naprawy?
Przyniosłeś drewno. Pamiętam.
Tobie kuję bez kolejki.
Co słychać?
Kowadło znowu pęknięte u Henryka.
Węgla na dwa tygodnie.
Małpy oddały podkowę. Wisi nad drzwiami.
O sąsiadach
Rusznikarz Henryk: Henryk kuje lufy na zimno, z nerwów. Dobry człowiek, złe ręce.
Gubernator Florian Wróbel: Gubernator zamawia kraty i płaci obietnicą.
Cieśla Wojmir: Wojmir buduje łódź od dwóch lat. Ja kuję jej okucia od dwóch lat. Obaj wierzymy.
Strażnik Lew: Lew pilnuje bram. Ja kuję zamki. Razem trzymamy kolonię w kupie.

Inne tematy

  • „Tu żelazo rdzewieje, zanim wystygnie. Wilgoć, mgła, deszcz co popołudnie. Smaruję wszystko łojem z kotła cieśli. Mieszkam w kuźni, bo to jedyne suche miejsce w kolonii.”
  • „Węgla z Brzezin starcza na miesiąc, a statek jest raz na kwartał. Resztę palę sam z drewna z dżungli. Drewno tu twarde jak kamień i mokre jak gąbka. Jakbyś przyniósł suchego, kupię.”
  • „Henryk rusznikarz ma warsztat przez plac. Dzieli ze mną kowadło, kiedy jego pęka. Pęka często, bo kuje lufy na zimno, z nerwów. Mówię mu: ogień, Henryku, ogień.”
  • „Kraty do kantoru, kraty do magazynu, kraty do baraków. Gubernator mówi, że to dla ochrony. Ciekawe, że zamki są zawsze od strony kantoru.”
  • „Małpy przyniosły mi wczoraj podkowę, którą zgubiłem dwa lata temu. Położyły na kowadle i uciekły. Wisi teraz nad drzwiami. Na szczęście.”
Kategorie: Mieszkańcy · Faktoria