Kiri
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Ewa-nu!”
- „Kolo! Kolo!”
- „Ilo-ilo.”
Prośby
- Ten, co woła ręką (poziom 64)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Kiri kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Ewa-nu! To znaczy „dzień dobry”. Albo „woda wysoko”, zależy, jak zaśpiewasz. Kiri jestem! Łowię ryby, kocham życie, a dziś kocham też tamtą chmurę. Popatrz na nią. No popatrz! Nauczyć cię słów? Za darmo, bo jesteś ładny. Albo ładna. U nas to jedno słowo.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Kiri! Rybak, śpiewak, zakochany. Najlepszy w wiosce w dwóch z trzech.
- Czym się zajmujesz?
- Łowię. Ryby, kraby, czasem chmurę, jak się zapatrzę. Ayo mówi, że więcej patrzę, niż łowię.
- Co tu w okolicy?
- Woda pod wioską, woda nad wioską, jak pada. Na wschodzie wasza ściana z pni. Na południu namorzyny i ten, co woła ręką. Wszystko piękne. No, prawie.
- Masz rodzinę?
- Mama, tata, siedem sióstr. Siedem! Dlatego tyle wiem o miłości. I o tym, jak szybko uciekać.
- Czego się boisz?
- Tego, co woła ręką. I że Ayo kiedyś odejdzie z odpływem, a wtedy kto będzie wiedział, kiedy kłamię?
- O czym marzysz?
- Popłynąć łodzią Bartosza do Pelorii. Zobaczyć posągi. Nauczyć je naszych słów. Posągi się nie śmieją, będą dobrymi uczniami.
- Co lubisz jeść?
- Ryba w liściu! I owoc, którego wy nie umiecie obierać. Pokażę ci. Nie, nie tak. Z drugiej strony.
- Smoki istnieją?
- Wy macie smoki. My mamy hydry i tego z ręką na ogonie. Chcesz, zamienimy się?
- Co zrobisz z workiem złota?
- Kupiłbym czółno z czerwonym żaglem. I drugie, żeby pierwszemu nie było smutno. Po waszemu: kupiłbym czółnu kolegę.
- Znasz jakiś dowcip?
- Po naszemu „kolo” to komar i teściowa. Wiesz, jak się mówi „uciekaj”? Też „kolo”. Ha!
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Słońce! Ryby śpią w cieniu. Ja też bym spał, ale jestem zakochany.
deszcz: Deszcz! Myjemy włosy na pomoście! Chodź!
mgła: Mgła! Ryby we mgle są odważniejsze. Ja też. - Co o mnie myślisz?
- Ewa-nu! Nowy! Chcesz słowo?
Słyszałem o tobie! Po naszemu jesteś „ten, co chodzi daleko”.
Jesteś swój! Dostaniesz imię po naszemu. Jeszcze myślę jakie. Może „Kolo”. Żartuję!
Jesteś wielki! Śpiewam o tobie przy łowieniu. Ryby słuchają. Potem uciekają, ale słuchają. - O sąsiadach
- Ayo: Ayo wie, kiedy kłamię. Nie lubię tego. Kocham ją.
Sternik Bartosz: Bartosz uczy mnie słów marynarzy. Ayo się gniewa. Najlepsze słowa.
Tomek: Tomek z palisady gwiżdże na dwóch palcach, bo go nauczyłem. Małpy przychodzą. Ryby nie. Pracujemy nad tym.
Gubernator Florian Wróbel: Tamaru, ten, co liczy deszcz. Liczy, liczy, a deszcz i tak pada. Śmieszny człowiek.
Inne tematy
- „Pierwsze słowo: „kolo”. To komar. I teściowa. Bo jedno i drugie pije krew i lata nad uchem. Ayo mówi, że to nieprawda. Ayo jest czyjąś teściową.”
- „Drugie słowo: „wapa”. Małpa. A „wapa-wapa” to złodziej. Na gubernatora mówimy „tamaru”, czyli „ten, co liczy deszcz”. Bo liczy wszystko. Deszczu nie da się policzyć. On próbuje.”
- „Trzecie słowo: „ilo-ilo”. Znaczy „dziękuję, ale nie”. Bardzo ważne słowo przy Wandzie, jak niesie rum. Ja mówię tylko „ilo”, raz, i potem jest już za późno.”
- „Zakochałem się dziś trzy razy. W rybę, bo była srebrna. W chmurę, bo wyglądała jak ryba. I w łódź Bartosza, bo szybka. Ayo mówi, że kiedyś zakocham się w człowieku i wtedy będzie kłopot. Nie wiem, w czym kłopot.”
- „W namorzynach na południu mieszka ten, co woła ręką. Ma rękę na końcu ogona i macha nią z wody, jakby wołał „chodź, pomóż”. Nie pomagaj. Jak ktoś macha z wody ręką na ogonie, idź w drugą stronę. Wodne węże też tam są. Kochać dużo, ale nie wszystko.”
- „Ayo jest najmądrzejsza w wiosce. Wie, kiedy przyjdzie przypływ, kiedy deszcz i kiedy kłamię. Tego ostatniego nie lubię. Raz powiedziałem, że złowiłem rybę wielką jak czółno. Ayo zapytała: to gdzie czółno? Nie miałem odpowiedzi.”
- „Nocą łowimy przy pochodniach. Ryby płyną do światła jak ludzie z palisady do karczmy Wandy. Tylko ryby krócej potem żałują.”
- „Deszcz! Ludzie z palisady się chowają, a my wychodzimy na pomosty i myjemy włosy. Ciepła woda z nieba, za darmo! Wy macie dzwon na deszcz. My mamy mydło z korzeni.”
- „Bartosz mówi, że byłeś na pustyni, gdzie w ogóle nie ma wody. W ogóle? To jak tam ludzie myją włosy? Piaskiem? Nie wierzę. Bartosz kłamie. Albo ty. Albo pustynia.”
- „Ten, co woła ręką, wyniósł się z namorzyn! Siedzi teraz pod ziemią, w cenotach, tam gdzie lej wciąga wodę. Mama Nuna mówi, żeby nie machać mu ręką. Ja nie macham. Ja go kocham z daleka. Bardzo z daleka.”
Kategorie: Mieszkańcy · Faktoria