Gubernator Florian Wróbel
Nocą idzie gdzie indziej.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Dwieście dni. Mniej więcej.”
- „Chusteczkę, szybko.”
- „Faktoria obiecuje.”
Sprawy, które zaczyna
Rozmowa
Spoiler: co mówi Gubernator Florian Wróbel kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „A, gość! Z Brzezin? Wszystko jedno, byle nie z komarami. Florian Wróbel, gubernator Faktorii, z mianowania rady i z domu Wróblów. Wybacz chusteczkę, w tym klimacie elegancja wymaga trzech dziennie. Do końca kadencji zostało mi dwieście jedenaście dni. Ale kto by liczył.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Florian Wróbel, gubernator Faktorii z mianowania rady Brzezin. Z domu Wróblów, tych od soli, żelaza i rachunków. Na rok. Na szczęście tylko na rok.
- Czym się zajmujesz?
- Rządzę. To znaczy podpisuję, pieczętuję, wysyłam raporty i pocę się w imieniu kompanii. Rada mówi, że to zaszczyt. Zaszczyt jest bardzo wilgotny.
- Co tu w okolicy?
- Palisada, przystań, plantacje. Za palisadą dżungla, a w dżungli wszystko, co gryzie, kradnie albo dusi. Faktoria obiecuje. Dżungla nic nie obiecuje, za to dotrzymuje.
- Masz rodzinę?
- Stryj Wróbel w Brzezinach, kupiec. Matka pisze, żebym nie jadł owoców bez obierania. Żona została w domu i bardzo dobrze. Mówi, że kocha mnie na odległość. Ja ją też. Ta odległość nam służy.
- Czego się boisz?
- Gorączki. Małp. I że rada przedłuży mi kadencję. To ostatnie najbardziej.
- O czym marzysz?
- Jesień w Brzezinach. Zimny wiatr od rzeki. Stanę na nabrzeżu w płaszczu i nie będę się pocił. Godzinę. Dwie.
- Co lubisz jeść?
- Pieczeń w sosie, jak u stryja na niedzielnym obiedzie. Tu kucharz robi pieczeń z pekari. Mówi, że to prawie wieprzowina. „Prawie” to tutejsze słowo na wszystko.
- Smoki istnieją?
- W Brzezinach mówią o Smoczym Gnieździe. Tu mamy hydry, dziewięć głów i ani jednego skrzydła. Rada pyta w listach o smoki, bo smok ładnie wygląda w raporcie. Może dopiszę jednego.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Wysłałbym do Brzezin z dopiskiem: „zysk kompanii za ten rok”. Wreszcie raport, w którym liczby by się zgadzały. Żartuję, oczywiście.
- Znasz jakiś dowcip?
- Pyta rajca gubernatora: ile kawy w tym roku? Gubernator: a ile byś chciał? Ha! W Brzezinach się z tego śmieją. W kantorze nie.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Upał i wilgoć. Trzecia chusteczka przed południem. Elegancja to wysiłek.
deszcz: Leje. Peruka przemoczona, raport rozmazany. Na szczęście rada nie wie, jak wyglądał przed deszczem.
mgła: Mgła nad rzeką. Statek nie przypłynie, listy od rady poczekają. Cudownie. Dzień bez rady. - Co o mnie myślisz?
- Gość! W Faktorii każdy mile widziany, zwłaszcza ten, kto płaci cło.
Słyszałem o tobie. Stryj pisał. Ktoś taki przydałby się kompanii.
Jesteś tu swój, drogi gościu. Swoich wpisuję do raportu z imienia. Ładnie wygląda.
O tobie mówi się w Brzezinach przy obiedzie u Wróblów. Wyższego zaszczytu nie znam. Wyższy niż mój urząd. - O sąsiadach
- Nadzorca Zygmunt: Zygmunt liczy ludzi jak worki. Porządny człowiek. Trochę za smutny jak na nadzorcę.
Medyczka Agnieszka: Medyczka przysyła mi rachunki za korę. Ale bez niej raport pokazywałby więcej grobów niż worków.
Ayo: Starsza z wioski. Patrzy na mnie, jakby mnie już kiedyś widziała i nie była zachwycona.
Ksiądz Benon: Ksiądz Benon dzwoni na deszcz. Deszcz nie przestaje. Ale ludzie lubią dzwon, więc niech dzwoni.
Celnik Ottokar: Ottokar liczy skrzynie za uczciwie. U celnika to wada. Rzadka, ale wada.
Inne tematy
- „Rada mianuje gubernatora na rok. Rok! W Brzezinach rok mija jak jedna jesień, tu jak trzy gorączki. Mam w szufladzie kalendarz i co wieczór skreślam dzień. Najprzyjemniejsza chwila urzędowania.”
- „„Faktoria obiecuje”, tak piszemy na każdym afiszu w porcie w Brzezinach. Ziemia, kawa, majątek w trzy lata. I wiesz co? Obiecuje. Nikt nigdzie nie napisał, że dotrzymuje. Rajca Hieronim sprawdzał, wszystko zgodnie z prawem.”
- „Faktorię założyły trzy domy. Rogalowie dali herb na pieczęć, Sołtysowie zboże na pierwsze lata, a my, Wróble, statki i rachunki. Herbu się nie zje, zboże zjedli w pierwszą zimę. Zostały rachunki. Dlatego gubernatorem zwykle jest Wróbel.”
- „Medyczka Agnieszka przysyła mi rachunki za korę. Co miesiąc wyższe. Pytam: czy gorączka drożeje? Mówi, że nie, tylko chorych przybywa. Proszę. Nawet choroba rośnie tu szybciej niż kawa.”
- „Po zmroku piszę raport przy świecy. Kawy sto dwadzieścia worków. Sto dwadzieścia… ładniej by wyglądało sto osiemdziesiąt, prawda? Czytelniej. Nie patrz tak, to atrament się rozmazuje od wilgoci. Tu wszystko się rozmazuje.”
- „Leje. Ksiądz Benon dzwoni, jakby nas to miało ocalić. Peruka mi przemokła w drodze z kantoru do domu, dwadzieścia kroków. W Brzezinach deszcz ma przynajmniej przyzwoitość padać z góry. Tu pada ze wszystkich stron, nawet od spodu.”
- „To ty jesteś tym od trolla spod Brzezin? Stryj Wróbel pisał w liście. W naszym domu mówi się o tobie przy obiedzie, a u nas przy obiedzie mówi się tylko o pieniądzach. To komplement, gdybyś nie wiedział.”
- „Małpy. Zaraza tej kolonii. Kradną z magazynów, z plecaków, z mojego własnego domu, przez okno, w biały dzień! Mają w koronach drzew na północnym zachodzie cały gród, a w nim króla. Króla! Małpa na tronie. Wyznaczyłem nagrodę za głowę Małpiego Króla. Przynieś ją, a zapłacę. Z przyjemnością.”
- „Małpy przestały kraść. Gratuluję, naprawdę. A wiesz, co jeszcze przestało? Wycinka. Plantacja na wschodzie stoi, bo ktoś się dogadał z małpami, a ludzie przypływu pilnują teraz drzew jak swoich. Co ja napiszę radzie? Że kawa nie urosła z powodu pokoju? … Napiszę, że urosła. Za to kradzieży nie ma. To jedno będzie w raporcie prawdą.”
- „Głowa Małpiego Króla! Rada da mi za to pochwałę na piśmie, może nawet z pieczęcią. Nagroda wypłacona z kasy kompanii, co do grosza, sam pilnowałem. Wycinka idzie dalej, plantacja rośnie, w raporcie napiszę „zaraza opanowana”. Pięknie brzmi. Pięknie.”
- „Słyszałem, że sprawa Jędrzeja zamknięta. Wrócił czy przepadł, w raporcie i tak napiszę jedno: porządek na plantacjach przywrócony. Rada lubi porządek, a ja lubię zadowoloną radę. Wszyscy zadowoleni. Prawie wszyscy.”
Kategorie: Mieszkańcy · Faktoria