Strona gryGraj ▸

Cieśla Wojmir

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Cieśla Wojmir kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Ostrożnie z deską, nie jest jeszcze łodzią, ale już się obraża. Wojmir, cieśla okrętowy. Naprawiam wszystko, co pływa, i buduję jedną rzecz, która kiedyś popłynie najszybciej na całym zachodzie.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Wojmir, cieśla okrętowy. Urodzony na łodzi, ochrzczony w porcie, wychowany na pochylni.
Czym się zajmujesz?
Łatam, co pływa, i buduję jedną rzecz, która kiedyś popłynie najszybciej.
Co tu w okolicy?
Przystań, pomost, skład trzech domów, dźwig. Morze przede mną, dżungla za mną, a ja na środku, jak deska.
Masz rodzinę?
Żona to ta łódź na kozłach. Tak mówi Bartosz. Bartosz nie ma żony, ma „Obietnicę”.
Czego się boisz?
Korników. I że łódź skończę, a nikt nie będzie chciał nią płynąć.
O czym marzysz?
Zwodować ją w pełnię i zobaczyć, jak tnie fale. A potem zbudować drugą.
Co lubisz jeść?
Ryby z wioski, suszone na słońcu. Smakują deską, ale ja lubię deski.
Smoki istnieją?
Smoka nie widziałem. Widziałem ahuizotla, jak wyskoczył z wody przy pomoście. Wolałbym smoka. Smok nie ma ręki na ogonie.
Co zrobisz z workiem złota?
Kupiłbym żagiel z Pelorii. Biały, z prawdziwego lnu.
Znasz jakiś dowcip?
Przychodzi kornik do cieśli i mówi: mam dla ciebie robotę. Cieśla pyta: jaką? Kornik: no tę łódź. Już ją zacząłem.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Słońce suszy smołę. Pracuję do zmroku.
deszcz: Deszcz. Przykrywam kadłub płachtą i śpię pod nim.
mgła: Mgła na morzu. Bartosz nie wypłynie, ja mam spokój.
Co o mnie myślisz?
Nowa twarz na przystani.
Wróciłeś. Popatrz, żebro numer czternaście.
Skóra krokodyla? Świetnie. Przyszyję dziś.
Pierwsza przejażdżka łodzią jest twoja. Obiecuję.
Co słychać?
Żebro numer czternaście pęknięte.
Smoła się kończy.
Uszczelki już są. Łódź prawie gotowa.
O sąsiadach
Sternik Bartosz: Bartosz pływa moimi łatami i mówi, że to łódź.
Kowal Dobiesław: Dobiesław kuje mi okucia. Krzywe, ale mocne. Jak on.
Kiri: Kiri przynosi żywicę i nic nie chce. W kolonii to podejrzane, w wiosce to normalne.
Celnik Ottokar: Ottokar waży moje deski. Deski! Jakby ktoś je przemycał.

Inne tematy

  • „Ta łódź? Lekka jak liść, z drewna, które nie gnije: ludzie przypływu pokazali mi drzewo. Brakuje mi tylko uszczelek. Skóra krokodyla na krawędzie, smoła na resztę. Krokodyle nie chcą się dzielić.”
  • „Bartosz z „Obietnicy” pływa łodzią, którą łatałem jedenaście razy. Mówi, że to wciąż ta sama łódź. Ja mówię, że to łódź z moich łat i jednego starego masztu.”
  • „Ludzie przypływu robią czółna z jednego pnia. Dłubią tydzień, potem łódź służy dwadzieścia lat. Ja buduję z desek i łatam co miesiąc. Kto tu jest dzikusem, pytam.”
  • „Kiri przychodzi patrzeć, jak pracuję. Nic nie mówi, tylko patrzy. Wczoraj przyniósł mi garść żywicy, lepszej niż moja smoła. Nic nie chciał. Dziwny człowiek. Dobry.”
Kategorie: Mieszkańcy · Faktoria