Sternik Bartosz
Zwykle na swoim miejscu.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Ahoj!”
- „Do Brzezin albo do Pelorii.”
- „Przypływ niedługo.”
Rozmowa
Spoiler: co mówi Sternik Bartosz kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Ahoj! Bartosz, sternik. Łódź się nazywa „Obietnica”, nie śmiej się, nie ja ją chrzciłem. Wożę do Brzezin i do Pelorii, na wyspę herosów. Chcesz płynąć, mów dokąd. Chcesz gadać, gadaj, przypływ jeszcze nie przyszedł.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Bartosz, sternik „Obietnicy”. Rzeka, morze, Brzeziny, Peloria i z powrotem. Ster w ręku od dwunastego roku życia.
- Czym się zajmujesz?
- Wożę. Ludzi, skrzynie, listy, raz kozę do Pelorii. Koza uciekła na agorze. Podobno śpiewają o niej.
- Co tu w okolicy?
- Przystań, magazyny, celnik. Rzeka pełna krokodyli, których nie widać. Morze pełne wiatru, który widać. Wolę morze.
- Masz rodzinę?
- Żona na Kępie w Brzezinach, trzech synów. Widzę ich co rejs. Najmłodszy myśli, że jestem wujkiem.
- Czego się boisz?
- Mgły na rzece. I kłody, która mruga.
- O czym marzysz?
- Popłynąć dalej niż Peloria. Tam, gdzie nikt z Brzezin jeszcze nie dopłynął. I wrócić, żeby Wanda miała co opowiadać.
- Co lubisz jeść?
- Ryba z rusztu na pokładzie. I rum z trzciny, ale tylko na lądzie. Na wodzie sternik pije wodę. Tak mówi Jarosz, a Jarosz wie.
- Smoki istnieją?
- Między Faktorią a Pelorią widziałem raz grzbiet w wodzie. Długi. Kiri mówi, że wieloryb. Ja mówię, że Kiri nigdy nie widział wieloryba.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Większa łódź. Ale z tą samą nazwą. Do „Obietnicy” się przyzwyczaiłem.
- Znasz jakiś dowcip?
- Pasażer pyta: sterniku, łódź nazywa się „Obietnica”, bo dowiezie? Mówię: nie, bo obiecała. Nie śmiał się. Rzygał.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Wiatr dobry, płyniemy. Do Brzezin, do Pelorii, gdzie chcesz.
deszcz: Ulewa. Płynąć można, tylko mokro. Na wodzie i tak wszystko mokre, różnicy nie ma.
mgła: Mgła na rzece. Nie płynę. Krokodyl i kłoda wyglądają tak samo. - Co o mnie myślisz?
- Ahoj! Płyniesz czy gadasz?
Słyszałem o tobie w porcie. Siadasz przy burcie.
Jesteś swój. Przy sterze masz miejsce.
O tobie mówią w Brzezinach, w Pelorii i u Wandy. Trzy porty, jedna gęba. - O sąsiadach
- Celnik Ottokar: Ottokar liczy moje skrzynie dwa razy. Komary też.
Kiri: Kiri uczy się ode mnie słów. Nie tych, co trzeba.
Szynkarka Wanda: Wanda dostaje ode mnie plotki z Brzezin pierwsza. Płaci rumem.
Gubernator Florian Wróbel: Gubernator oddaje raporty Jaroszowi, nie mnie. Mówi, że na statku są bezpieczniejsze. Ciekawe, przed kim.
Inne tematy
- „Kompania ochrzciła łódź „Obietnica”, żeby ludzie płynęli z nadzieją. Płyną. Z powrotem płyną rzadziej i ci już łodzi nie chwalą. Ja tam lubię to imię. Łódź przynajmniej dowozi tam, gdzie obiecała.”
- „Peloria to wyspa herosów. Wysiadasz, a tam posągi, wieńce i każdy śpiewa o kimś, kto coś ubił. Stary heros Aristeas stoi zwykle przy własnym posągu i rozdaje roboty. W porcie gadają, że chce łba hydry stąd. Ja wiozę, nie pytam.”
- „Kapitan Jarosz ma statek, ja mam łódź. On pływa daleko i rzadko, ja blisko i często. Jak się spotykamy na przystani, kłaniamy się jak dwa koguty. Ale piwo pije ze mną, nie z celnikiem.”
- „Kiri z wioski na palach podpływa pod moją burtę czółnem i pyta o słowa. Nauczyłem go „sztorm”, „kotwica” i takiego jednego, co je marynarze mówią, jak lina pęknie. Teraz Kiri mówi je do ryb. Ayo się na mnie gniewa.”
- „Ottokar liczy moje skrzynie przy załadunku i przy wyładunku. Jak się nie zgadza, liczy komary. Komary zawsze mu się zgadzają: za dużo.”
- „Nocą nie płynę. Rzeka po ciemku pełna jest rzeczy, które mają oczy. Siedzę na pomoście i palę. Krokodyle też siedzą. Udajemy, że się nie widzimy.”
- „Mgła na rzece. Dziś nie wypływam, choćby gubernator płacił złotem. We mgle krokodyl i kłoda wyglądają tak samo. Kłoda nie gryzie, tylko nie wiesz, która jest która.”
- „To ty jesteś tym od trolla spod Brzezin? Na Kępie o tobie gadają, jak się wiosłuje pod prąd. Dobra robota. Na mojej łodzi bohater może potrzymać ster. Chwilę.”
- „Zbieg? Jaki zbieg? Ja wożę skrzynie i worki. Ostatnio miałem jeden worek, co kichał całą drogę. Duży worek. Wysadziłem go, gdzie chciał. Worki też mają swoje sprawy. Nie mów Zygmuntowi.”
Kategorie: Mieszkańcy · Faktoria