Brat Euzebiusz
Tylko w dzień, w niedzielę na mszy.
Co woła, gdy przechodzisz
- „Urtica… pokrzywa, przepraszam.”
- „Pax tecum.”
- „Co ja tu siałem?”
Prośby
- Zioła dla szpitala (poziom 20)
Rozmowa
Spoiler: co mówi Brat Euzebiusz kliknij, żeby odsłonić
Na powitanie: „Pax tecum… pokój z tobą, znaczy. Brat Euzebiusz, od ziół kapituły. Uważaj, to Urtica dioica… pokrzywa, po naszemu. Parzy po łacinie tak samo jak po polsku. Rośliny dla szpitala, dla siostry Apolonii.”
Odpowiedzi na pytania
- Kim jesteś?
- Brat Euzebiusz, frater, brat znaczy. Uprawiam zioła kapituły dla szpitala. I mylę grządki z Kosmą, ale to mniej ważne.
- Czym się zajmujesz?
- Sieję, zbieram, suszę, noszę do siostry Apolonii. Salvia na gardło, Matricaria na brzuch, Papaver na ból. Każdą roślinę znam po łacinie. Po polsku czasem zapominam.
- Co tu w okolicy?
- Ogrody kapituły, katedra obok, szpital niedaleko. Hortus conclusus, ogród zamknięty, tak się mówi. Tylko że nasz ma kładkę na wschód i tam nie jest zamknięty.
- Masz rodzinę?
- Bracia w zakonie: Erazm, Tobiasz. Mama w Mszarze, pisze rzadko. Rośliny piszą częściej, jak umiesz czytać.
- Czego się boisz?
- Że pomylę zioła. Raz pomyliłem Hypericum z czymś innym. Nikt nie umarł. Ale mogło. Śni mi się to.
- O czym marzysz?
- Napisać księgę o wszystkich roślinach Brzezin. Z obrazkami. Po łacinie i po naszemu. Kosma by się nie zgodził z połową.
- Co lubisz jeść?
- Rzodkiewka z grządki, prosto z ziemi, ledwo otarta. Raphanus sativus. Mówię nad nią modlitwę i ona smakuje lepiej. Kosma mówi, że to ziemia tak smakuje.
- Smoki istnieją?
- Draco… smok. W starych księgach smocza krew to lekarstwo na wszystko. Nie wierzę. Na wszystko nie ma lekarstwa. Nawet maku nie starcza.
- Co zrobisz z workiem złota?
- Oddałbym kapitule. Albo szpitalowi. Albo… nie wiem. Złoto to nie roślina, nie wiem, jak go doglądać.
- Znasz jakiś dowcip?
- Pyta mnie Kosma: czemu mówisz do roślin po łacinie? Mówię: bo po polsku już do nich mówisz ty, a dwóch naraz nie wytrzymają.
- Jak ci ta pogoda?
- pogodnie: Sol, słońce. Rumianek kwitnie, szałwia pachnie. Deo gratias.
deszcz: Pluvia, deszcz. Nie suszę ziół, bo zgniją. Siedzę u Kosmy pod dachem i czytam. Czasem czytam tę samą stronę cały deszcz.
mgła: Nebula, mgła. Mak we mgle wygląda jak plamy krwi. Nie lubię tego widoku. - Co o mnie myślisz?
- Pax tecum. Obcy? Nie szkodzi. Rośliny też są obce, póki ich nie nazwiesz.
Słyszałem o tobie. Bonus, dobry, mówią. Oby.
Ty możesz przychodzić po zioła. Powiem ci, co na co. Po łacinie i po naszemu.
O tobie mówią w katedrze. Fama, sława. Uważaj na nią, rośnie jak chwast. - O sąsiadach
- Alchemiczka Pelagia: Pelagia z alchemii wie, co robi. I to mnie martwi.
Siostra Apolonia: Siostra Apolonia potrzebuje coraz więcej maku. Mówi, że chorzy cierpią. Wierzę jej. Muszę wierzyć.
Ogrodnik Kosma: Kosma nie odróżnia Hypericum od Senecio. Ale kopie jak nikt. Razem jesteśmy jeden dobry ogrodnik.
Lusia: Mała Lusia uczy kury łaciny. Kto wie, może w Brzezinach będą kiedyś uczone kury.
Brat Tobiasz: Brat Tobiasz chodzi po mieście i wraca z nowinami. Ja siedzę w grządkach i wracam z ziemią pod paznokciami.
Inne tematy
- „Tu Salvia, szałwia, na gardło. Tam Matricaria, rumianek, na brzuch i na złość. A tu… zaraz, co tu siałem? Mentha? Nie, to Kosmy cebula. Przepraszam cię, Allium. Cebulo.”
- „Papaver somniferum. Mak. Na ból i na sen. Szpital bierze coraz więcej. Siostra Apolonia mówi, że chorych przybywa. Chyba przybywa. Liczę grządki, nie chorych. Może powinienem.”
- „Kosma mówi, że nie umiem kopać. Ma rację. Motyka mnie nie słucha. Ale on nie umie odróżnić Hypericum od Senecio, a jedno leczy, a drugie truje. Każdy ma swoją ignorancję.”
- „Pelagia z alchemii bierze ode mnie ziele. Wie, co robi. I to mnie martwi. Ten, co nie wie, zrobi głupstwo. Ten, co wie, zrobi dokładnie to, co chciał.”
- „Mała Lusia pyta, czemu mówię do kwiatów innymi słowami. Powiedziałem jej, że kwiaty są stare i znają stary język. Uwierzyła. Teraz mówi do kur po łacinie. Ko-ko-kum.”
- „Po mszy zawsze ktoś przychodzi po rumianek dla dziecka albo szałwię dla teściowej. W niedzielę daję chętniej. Proboszcz Benedykt mówi, że to nie liczy się do jałmużny. Ja nie liczę.”
- „Prom znów pływa, słyszałem. Może przypłyną nasiona, których tu nie mamy. Na przykład Valeriana. Kozłek. Na nerwy. W Brzezinach by się przydał hurtem.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny