Strona gryGraj ▸

Brat Euzebiusz

Tylko w dzień, w niedzielę na mszy.

Co woła, gdy przechodzisz

Prośby

Rozmowa

Spoiler: co mówi Brat Euzebiusz kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Pax tecum… pokój z tobą, znaczy. Brat Euzebiusz, od ziół kapituły. Uważaj, to Urtica dioica… pokrzywa, po naszemu. Parzy po łacinie tak samo jak po polsku. Rośliny dla szpitala, dla siostry Apolonii.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Brat Euzebiusz, frater, brat znaczy. Uprawiam zioła kapituły dla szpitala. I mylę grządki z Kosmą, ale to mniej ważne.
Czym się zajmujesz?
Sieję, zbieram, suszę, noszę do siostry Apolonii. Salvia na gardło, Matricaria na brzuch, Papaver na ból. Każdą roślinę znam po łacinie. Po polsku czasem zapominam.
Co tu w okolicy?
Ogrody kapituły, katedra obok, szpital niedaleko. Hortus conclusus, ogród zamknięty, tak się mówi. Tylko że nasz ma kładkę na wschód i tam nie jest zamknięty.
Masz rodzinę?
Bracia w zakonie: Erazm, Tobiasz. Mama w Mszarze, pisze rzadko. Rośliny piszą częściej, jak umiesz czytać.
Czego się boisz?
Że pomylę zioła. Raz pomyliłem Hypericum z czymś innym. Nikt nie umarł. Ale mogło. Śni mi się to.
O czym marzysz?
Napisać księgę o wszystkich roślinach Brzezin. Z obrazkami. Po łacinie i po naszemu. Kosma by się nie zgodził z połową.
Co lubisz jeść?
Rzodkiewka z grządki, prosto z ziemi, ledwo otarta. Raphanus sativus. Mówię nad nią modlitwę i ona smakuje lepiej. Kosma mówi, że to ziemia tak smakuje.
Smoki istnieją?
Draco… smok. W starych księgach smocza krew to lekarstwo na wszystko. Nie wierzę. Na wszystko nie ma lekarstwa. Nawet maku nie starcza.
Co zrobisz z workiem złota?
Oddałbym kapitule. Albo szpitalowi. Albo… nie wiem. Złoto to nie roślina, nie wiem, jak go doglądać.
Znasz jakiś dowcip?
Pyta mnie Kosma: czemu mówisz do roślin po łacinie? Mówię: bo po polsku już do nich mówisz ty, a dwóch naraz nie wytrzymają.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Sol, słońce. Rumianek kwitnie, szałwia pachnie. Deo gratias.
deszcz: Pluvia, deszcz. Nie suszę ziół, bo zgniją. Siedzę u Kosmy pod dachem i czytam. Czasem czytam tę samą stronę cały deszcz.
mgła: Nebula, mgła. Mak we mgle wygląda jak plamy krwi. Nie lubię tego widoku.
Co o mnie myślisz?
Pax tecum. Obcy? Nie szkodzi. Rośliny też są obce, póki ich nie nazwiesz.
Słyszałem o tobie. Bonus, dobry, mówią. Oby.
Ty możesz przychodzić po zioła. Powiem ci, co na co. Po łacinie i po naszemu.
O tobie mówią w katedrze. Fama, sława. Uważaj na nią, rośnie jak chwast.
O sąsiadach
Alchemiczka Pelagia: Pelagia z alchemii wie, co robi. I to mnie martwi.
Siostra Apolonia: Siostra Apolonia potrzebuje coraz więcej maku. Mówi, że chorzy cierpią. Wierzę jej. Muszę wierzyć.
Ogrodnik Kosma: Kosma nie odróżnia Hypericum od Senecio. Ale kopie jak nikt. Razem jesteśmy jeden dobry ogrodnik.
Lusia: Mała Lusia uczy kury łaciny. Kto wie, może w Brzezinach będą kiedyś uczone kury.
Brat Tobiasz: Brat Tobiasz chodzi po mieście i wraca z nowinami. Ja siedzę w grządkach i wracam z ziemią pod paznokciami.

Inne tematy

  • „Tu Salvia, szałwia, na gardło. Tam Matricaria, rumianek, na brzuch i na złość. A tu… zaraz, co tu siałem? Mentha? Nie, to Kosmy cebula. Przepraszam cię, Allium. Cebulo.”
  • „Papaver somniferum. Mak. Na ból i na sen. Szpital bierze coraz więcej. Siostra Apolonia mówi, że chorych przybywa. Chyba przybywa. Liczę grządki, nie chorych. Może powinienem.”
  • „Kosma mówi, że nie umiem kopać. Ma rację. Motyka mnie nie słucha. Ale on nie umie odróżnić Hypericum od Senecio, a jedno leczy, a drugie truje. Każdy ma swoją ignorancję.”
  • „Pelagia z alchemii bierze ode mnie ziele. Wie, co robi. I to mnie martwi. Ten, co nie wie, zrobi głupstwo. Ten, co wie, zrobi dokładnie to, co chciał.”
  • „Mała Lusia pyta, czemu mówię do kwiatów innymi słowami. Powiedziałem jej, że kwiaty są stare i znają stary język. Uwierzyła. Teraz mówi do kur po łacinie. Ko-ko-kum.”
  • „Po mszy zawsze ktoś przychodzi po rumianek dla dziecka albo szałwię dla teściowej. W niedzielę daję chętniej. Proboszcz Benedykt mówi, że to nie liczy się do jałmużny. Ja nie liczę.”
  • „Prom znów pływa, słyszałem. Może przypłyną nasiona, których tu nie mamy. Na przykład Valeriana. Kozłek. Na nerwy. W Brzezinach by się przydał hurtem.”
Kategorie: Mieszkańcy · Brzeziny