Strona gryGraj ▸

Stolarz Paneb

Nocą idzie gdzie indziej.

Co woła, gdy przechodzisz

Rozmowa

Spoiler: co mówi Stolarz Paneb kliknij, żeby odsłonić

Na powitanie: „Uważaj na wióry, to cedr, droższy niż twoje buty. Paneb, stolarz. Robię sarkofagi. Dobrze się w nich leży, nikt się jeszcze nie skarżył.”

Odpowiedzi na pytania

Kim jesteś?
Paneb, stolarz sarkofagów. Najlepszy w kanionie. Kto mówi inaczej, niech przyjdzie i się położy.
Czym się zajmujesz?
Cedr, spoiny, świder łukowy, klej z kości. Sarkofag ma pasować jak dobra koszula. Klienci są wymagający, choć cisi.
Co tu w okolicy?
Pracownia przy furcie grabarzy. Blisko kanionu. Wygodnie, kiedy trzeba coś przymierzyć.
Masz rodzinę?
Żona Meryt, czworo dzieci. Mahu liczy wielbłądy. Reszta liczy, ile mam w sakwie. Za dużo ostatnio.
Czego się boisz?
Że Kenher doliczy się wszystkiego. On zawsze się dolicza.
O czym marzysz?
Żeby dzieci nie musiały ciosać kamienia. Żeby pisały, jak wnuczka Kenhera. Pisarze nie chodzą nocą do kanionu.
Co lubisz jeść?
Chleb i piwo od Henut. Płacę z góry. Ostatnio dużo z góry.
Smoki istnieją?
Smok? W grobowcach są gorsze rzeczy. Wiem coś o tym.
Co zrobisz z workiem złota?
Worek złota? Mam już coś w tym rodzaju. Nie przynosi spokoju.
Znasz jakiś dowcip?
Faraon pyta stolarza: czy sarkofag będzie wygodny? Stolarz: jeszcze nikt nie wstał, żeby narzekać.
Jak ci ta pogoda?
pogodnie: Cedr pęka w upale. Wolę noc.
mgła: W burzy piasku nikt nie widzi, kto idzie do kanionu. Mówię ogólnie.
Co o mnie myślisz?
Uważaj na wióry.
Znowu ty. Patrzysz na moje wióry.
Wiesz. Wiem, że wiesz.
Ty jeden wiesz i nie mówisz. Albo mówisz. Jeszcze nie wiem.
Co słychać?
Cedr przyszedł. Pachnie domem, którego nie mam.
O sąsiadach
Pisarz Kenher: Kenher liczy kilofy. Niech liczy. Ja liczę dzieci.
Garncarka Meryt: Meryt to dobra kobieta. Za dobra dla stolarza.
Stróż Pentaur: Pentaur pilnuje bramy. Tylko bramy. Mądry człowiek.

Inne tematy

  • „Kenher znowu o kilofie? Oddałem. Pisarz źle zapisał. Pisarze zawsze źle zapisują, dlatego są pisarzami, a nie stolarzami.”
  • „Ipuy ci powiedział. I Kenher. Dobrze. Tak, schodzę nocą do grobowców. Złoto leży tam w ciemności i nikomu nie służy. Mam czworo dzieci. Faraon ma sarkofag ode mnie i nie potrzebuje kolczyków. Powiedz komu chcesz. Ja i tak już wiem, ile mam lat do końca.”
  • „Meryt to moja żona. Nie wie. Niech tak zostanie, rozumiesz?”
  • „Ten sarkofag z uśmiechem? Zamówiła go wdowa. Powiedziała: niech chociaż drewno się uśmiecha. Wyrzeźbiłem najlepiej, jak umiem. Czasem tu przychodzi i siedzi przy nim.”